[Πρόσωπα] Μια σιωπηλή επιδημία

Έχει τιμηθεί δύο φορές με Όσκαρ, είναι καλά με τον σύζυγό της, είναι μητέρα, ωστόσο την ψυχική κατάσταση του ρόλου που υποδύεται στην τελευταία ταινία της, η Έμμα Τόμσον λέει πως την ξέρει από πρώτο χέρι.

Στο «Stranger Τhan Fiction», με τον Ντάστιν Χόφμαν και τον Γουίλ Φερέλ, η Έμμα Τόμσον υποδύεται την Κέι, μια συγγραφέα που έχει δυσκολίες με το τελευταίο βιβλίο της και πάσχει από κατάθλιψη. «Από κατάθλιψη ξέρω καλά», λέει η 47χρονη ηθοποιός που έχει βραβευθεί με Όσκαρ για το σενάριο της ταινίας «Λογική και Ευαισθησία» και για την ερμηνεία της στην «Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ». «Ξέρω καλά το συναίσθημα που δημιουργεί. Όταν το πρωί που ξυπνάς αισθάνεσαι τόσο άσχημα ώστε δεν θέλεις να πλυθείς ούτε ν΄ αλλάξεις ρούχα. Είναι ο τύπος της κατάθλιψης που δεν οδηγεί απαραίτητα στην αυτοκτονία, αλλά σε κάνει να σβήνεις, να αποφασίζεις να μην υπάρχεις πια, να θέλεις να κατεβάσεις τον διακόπτη και να χαθείς», είπε στο αμερικανικό περιοδικό «Εasy Living».

Η κατάθλιψη είναι σιωπηλή επιδημία που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους σ΄ όλο τον κόσμο, θέλει όμως θάρρος να μιλήσεις γι΄ αυτήν, ιδιαίτερα όταν είσαι μια διεθνής σταρ. Στην ταινία, η Κέι/ Τόμσον ανεβαίνει στην κορυφή ενός ουρανοξύστη και σκέπτεται την αυτοκτονία. «Είναι όλα πράγματα που ξέρω από πρώτο χέρι», λέει η ηθοποιός.

Την κατάστασή της, εξηγεί, επιδείνωσε η γέννηση της κόρης της, της Γκέια, που απέκτησε πριν από επτά χρόνια με τον σύζυγό της, τον ηθοποιό Κραιγκ Γουάιζ. «Η επιλόχειος κατάθλιψη με τρέλανε. Ένιωθα να έχει εκραγεί μέσα στο σώμα μου μια μεγάλη βόμβα». Ο περφεξιονισμός της δεν βοηθάει: «Είχα ανέκαθεν μια εντελώς μαζοχιστική και στα όρια του σαδισμού ανάγκη να είμαι καλό κορίτσι. Έτσι, όταν κάνω κάτι λάθος, μετά πρέπει με κάποιον τρόπο να εξιλεωθώ. Αλλά αυτό εξοργίζει το ασυνείδητό μου και αυξάνει την κατάθλιψή μου».

Μετά τη γέννηση της Γκέια ήθελε να αποκτήσει κι άλλα παιδιά. Η αποτυχία των προσπαθειών της προκάλεσε άλλες κρίσεις κατάθλιψης. «Επί χρόνια το μόνο που έκανα ήταν να μετράω τα παιδιά των άλλων. Τώρα όμως έχω αποδεχθεί το αναπόφευκτο» λέει η Αγγλίδα σταρ, η οποία πριν από τέσσερα χρόνια υιοθέτησε ένα 16χρονο ορφανό από τη Ρουάντα.

Το καλό είναι πως τώρα ελέγχει την κατάθλιψή της. Πώς; «Μέσα από τις πιο μονότονες δουλειές του σπιτιού: κάνοντας τα ψώνια, μαγειρεύοντας, βοηθώντας την κόρη μου στα μαθήματά της». Είναι ένα μάθημα που πήρε από μια ηλικιωμένη επιζήσασα του Ολοκαυτώματος: «Μου άλλαξε τη ζωή μια απλή φράση της. Κάθε φορά που σας φαίνεται ότι πλήττετε στο σπίτι με την οικογένειά σας, είπε, αναλογιστείτε πως δεν υπάρχει τίποτε πιο ιερό και πιο σπουδαίο».