Τα πουλιά κελαηδούν… ραπ

Όταν πετούν πάνω από τις πόλεις, το τραγούδι τους είναι διαφορετικό, πιο γρήγορο, πιο σύντομο, κάτι σαν ραπ. Κι όταν αλλάζουν στέκι, κατευθυνόμενα στα δάση, αλλάζουν και ρυθμούς: προτιμούν πιο ήπιους μελωδικούς τόνους, τη δική τους μουσική κάντρι…

Δεν είναι παραμύθι αλλά τα συμπεράσματα της νέας επιστημονικής έρευνας που αποκαλύπτει πώς διαφοροποιούνται τα πουλιά από τις μεταβολές στο περιβάλλον.

Πρωταγωνιστής στη νέα έρευνα ήταν ο… καλόγερος(Ρarus major), ένα από τα πουλιά που προσαρμόστηκαν με επιτυχία στις θορυβώδεις πόλεις της Ευρώπης και της Ασίας. Από τη στιγμή που οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λέιντεν στην Ολλανδία εντόπισαν καλόγερους σε δέκα μεγάλες ευρωπαϊκές

ΤΙ ΕΔΕΙΞΕ ΕΡΕΥΝΑ

Πολλά πουλιά όταν εγκαταστάθηκαν στην πόλη άρχισαν να τραγουδούν πιο γρήγορα και κοφτά

πόλεις, όπως το Λονδί-νο, το Παρίσι και το Άμστερνταμ. Δεν τους έχασαν ούτε από τα μάτια τους ούτε από τα… αυτιά τους. Κατέγραψαν το κελάηδημά τους και στη συνέχεια τα συνέκριναν με το κελάηδημα πουλιών του ίδιου είδους, που ζούσαν όμως σε γειτονικά- στις πόλεις- δάση. Τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι επιστήμονες από το Λέιντεν ήταν ενδεικτικά της μεταβολής που έχει υποστεί το πτηνό στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες: «Τα κελαηδίσματα διέφεραν μεταξύ τους από πολλές απόψεις.

Τα τραγούδια που λένε στις πόλεις είναι για παράδειγμα πιο γρήγορα ενώ οι στροφές τους είναι πιο μικρές σε διάρκεια», εξηγεί ο δρ. Σλάμπεκουρν.

Τα πουλιά χρησιμοποιούν τιτιβίσματα και κελαηδίσματα είτε για να επικοινωνήσουν και να ανταλλάξουν πληροφορίες είτε για να προσελκύσουν συντρόφους για ζευγάρωμα. Ωστόσο, τα πουλιά που ζουν στις πόλεις, αναγκάζονται να χρησιμοποιούν πλέον πιο υψηλές συχνότητες από τα ξαδέλφια τους στα δάση, ώστε να υπερκαλύψουν τον θόρυβο από την κυκλοφορία των οχημάτων- ένα ακόμη εμπόδιο από την ταχύτατη αστικοποίηση τις τελευταίες δεκαετίες ανά τον κόσμο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, μάλιστα, διαφοροποίηση διαπιστώνεται ακόμη και μεταξύ των κελαηδισμάτων από πουλιά που ζουν στην ίδια πόλη.

Τα πτηνά παρουσιάζονται εφευρετικά στην προσπάθειά τους να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, εφευρίσκοντας νέες και, μερικές φορές, πιο περίπλοκες… μουσικές συνθέσεις. Αντίθετα, οι φίλοι τους στα δάση, μένουν προ -σηλωμένοι στους πιο «παραδοσιακούς» ρυθμούς, οι οποίοι αποτελούνται συνήθως από δύο, τρεις ή τέσσερις νότες.

Οι διαφορές ανάμεσα στα πτηνά των πόλεων κι εκείνα των δασών είναι τόσο έντονες που οι ειδικοί επισήμαναν ότι ίσως τελικά θα πρέπει να τα χωρίσουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες ειδώνγεγονός που συνδέεται άρρηκτα με τις μεταβολές, οι οποίες προκλήθηκαν από την παρεμβατική συμπεριφορά του ανθρώπου στο περιβάλλον. Η μελέτη των ερευνητών του Λέιντεν δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Current Βiology».

© Τhe Τimes, 2006LΙΝΚ:www.current-biology.com
Στο ωδείο των πουλιών

ΟΙ ΤΣΙΧΛΕΣ (Τurdus philomelos) επαναλαμβάνουν κάθε… φράση από το τραγούδι τους τρεις φορές. ΤΑ ΨΑΡΟΝΙΑ (Sturnus vulgaris) χρειάζονται 4 χρόνια για να μάθουν ολόκληρο το ρεπερτόριό τους, αλλά στη συνέχεια μπορούν να μιμηθούν πολλούς άλλους ήχους όπως το βέλασμα των προβάτων ή τους… ήχους κινητών τηλεφώνων!

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ της σιταρήθρας (Αlauda arvensis) μπορεί να ακουστεί μέχρι και 5 χλμ μακριά.

ΟΙ ΒΟΥΒΟΚΥΚΝΟΙ (Cygnus olor) δεν είναι τόσο… βουβοί όσο φαίνονται. Ορισμένες φορές σφυρίζουν ενώ, σπάνια, όταν απειλούνται βγάζουν ήχους σαν τρομπέτα ή σαν κρόταλο. Πιστεύεται ότι ο αγριόκυκνος πριν πεθάνει λέει ένα όμορφο τραγούδι. Από εκεί προήλθε και η φράση «κύκνειο άσμα».

ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ της βουρλοποταμίδας (Αcrocephalus schoenobaenus) είναι τόσο ευρύ που μπορεί να μην επαναλάβει το ίδιο τραγούδι στη διάρκεια της ζωής της.

ΟΙ ΤΡΥΠΟΦΡΑΧΤΕΣ (Τroglodytes troglodytes) μπορούν να χρησιμοποιήσουν στο κελάηδημά τους 740 νότες το λεπτό.