Λίγο τέχνη, λίγο θάλασσα και οι μύθοι της Μεσογείου
Λίγο θάλασσα, λίγος Ντε Κίρικο και κάποιοι μύθοι είναι η συνταγή για την έκθεση «Μύθοι και αρχέτυπα στη Μεσόγειο», που διοργανώνει το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο σε συνεργασία με το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο. Μια έκθεση που έχει σκοπό να αναζητήσει την εικόνα της θάλασσας στα έργα τέχνης του 20ού αιώνα που «θα την αναδείξουν σε μήτρα του πολιτισμού της Μεσογείου» και την οποία επιμελείται ο Ρενάτο Μιράκο.
Γυαλιστερά «καραβόσχοινα» που τυλίγουν τα βάθρα των γλυπτών, προθήκες τυλιγμένες με χρωματιστά δίχτυα και άλλες γεμισμένες με άμμο έχουν επιστρατευτεί για να δώσουν θαλασσινή αύρα στους κοντά 100 πίνακες ζωγραφικής και γλυπτά που ταξίδεψαν από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές της Ιταλίας.
Κάνετε στάση στα λίγα μεν – μόνο τέσσερα- γοητευτικά δε έργα του Τζόρτζιο Ντε Κίρικο που αποτελούν και τον βασικό πόλο έλξης της έκθεσης , αν και πρόκειται για έργα της όψιμης περιόδου του μεταφυσικού ζωγράφου, η οποία δεν θεωρείται από τους ειδικούς και η καλύτερη. Η «Σύγκρουση μονομάχων»(1933-1934),
<ΙΝFΟ
«Μύθοι και αρχέτυπα στη Μεσόγειο» στο Βυζαντινό Μουσείο(Βασ. Σοφίας 22) και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο (Πατησίων 47) έως 25 Φεβρουαρίου.
η «Αυ-933-1934), η «Αυλαία για θέατρο στην Αθήνα» (1937), η σύνθεση «Πρωτέας» (1938) και τα «Μυστηριώδη λουτρά με άγαλμα»(1948) είναι από τα έργα που θα πρέπει να προσέξετε, ενώ επιβάλλεται να σταματήσετε και στα έργα των Αλμπέρτο Σαβίνιο και Φελίτσε Λεβίνι.
Γεύση μόνο από Γιάννη Κουνέλλη μέσα από ένα- όχι χαρακτηριστικό- ζωγραφικό έργο του και ενδιαφέρουσες προτάσεις από νέους Ιταλούς καλλιτέχνες συμπληρώνουν την εικόνα της έκθεσης από την οποία απουσιάζουν τα αρχαιολογικά ευρήματα, όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί, καθώς ο ελάχιστος χρόνος προετοιμασίας δεν επέτρεψε το ταξίδι των αρχαιοτήτων.
Βυζαντινή πινελιά: Τα πέντε υστεροβυζαντινά(17ος18ος αιώνας) έργα στην είσοδο της έκθεσης από τις συλλογές εικόνων και τοιχογραφιών του μουσείου, που αναδεικνύουν την παρουσία του νερού ακόμη και μέσω των συμβολισμών της χριστιανικής θρησκείας, όπως η «Ζωοδόχος Πηγή».














