«Ο πατέρας τού “όπλισε” το χέρι»

«Για όλα φταίει ο πατέρας. Σκληρός άνθρωπος, αφέντης του σπιτιού με την παλιά την έννοια.
Αυτός όπλισε το χέρι του Διονύση, έστω και άθελά του. Ο Διονύσης σκότωσε για να ικανοποιήσει τον πατέρα του».

Στα Καλύβια η επόμενη μέρα της σύλληψης πατέρα και γιου για το πενταπλό φονικό συνοδεύτηκε από ατελείωτο κουτσομπολιό. Στα τρία καφενεία της πλατείας, αραδιασμένα το ένα δίπλα στο άλλο, οι κάτοικοι των Καλυβίων έχουν ακόμη όρεξη πάντα κάτι καινούργιο να προσθέσουν. Τα πρόθυμα δημοσιογραφικά αυτιά αποτελούν για αρκετούς το δέλεαρ αρκετών ιστοριών, από αυτές που εξιτάρουν τη φαντασία.

Το βασικό θέμα συζήτησης, τι άλλο, το φονικό. Η θέση που καθόταν ο δράστης του πενταπλού φονικού και έπαιζε τάβλι όταν του τηλεφώνησε ένας γνωστός του και του είπε ότι κυνηγοί βρίσκονταν μέσα στο χωράφι του κοντεύει να γίνει μουσειακό είδος για το μικρό χωριό των 500 ψυχών, που βρίσκεται σε απόσταση ενός τετάρτου από το Αγρίνιο. Συγχωριανοί του Διονύση Φούκα που παρακολούθησαν μαζί τον αγώνα της ΑΕΚ με το Αιγάλεω στην καφετέρια του χωριού αφηγούνται όλες τις τελευταίες του κινήσεις.

«Ήταν το παιδί που πήγαινε σχεδόν κάθε Κυριακή στην εκκλησία, που νήστευε», λέει ο παπάς του χωριού κ. Χρήστος Μυτζήθρος. Δεν ξενυχτούσε, δεν έπινε, δεν κάπνιζε. Κοπέλα δεν είχε εδώ και πολλά χρόνια. «Ίσως και να μην είχε και ποτέ», λένε μερικοί από τους θαμώνες του καφενείου. Κάποιοι άλλοι θυμούνται αμυδρά μια ερωτική απογοήτευση που είχε πριν από πολλά χρόνια και από τότε τίποτα άλλο. Μοναδική ευχαρίστηση για τον Διονύση Φούκα το καφενείο, όπου συζητούσε για κυνήγι, για ψάρεμα, για τα ζώα, και τώρα που είναι η εποχή και για τις πορτοκαλιές που είχε στο περιβόλι του. Στο κυνήγι ήταν άσος, λένε αυτοί που τον γνωρίζουν, ενώ η καραμπίνα σπάνια έλειπε από το αυτοκίνητό του, αφού του άρεσε να κυνηγάει με κάθε ευκαιρία. Έτσι βρέθηκε στα χέρια του και το περασμένο Σάββατο, όταν για το πατημένο τριφύλλι και τα σκορπισμένα πρόβατα σκότωσε πέντε νέους ανθρώπους γκρεμίζοντας τα όνειρα τεσσάρων οικογενειών.

Όποτε είχε τηλεοπτική μετάδοση ποδοσφαίρου πήγαινε στην καφετέρια του χωριού, που βρίσκεται απέναντι από τα καφενεία. Χωρίς να υποστηρίζει φανατικά καμία ομάδα, χωρίς να υποστηρίζει φανερά κανένα κόμμα. Αν μάλιστα οι άλλοι δεν χαιρετούσαν τον Νιόνιο, όπως τον φώναζαν, μπορεί και να μη μιλούσε σε κανέναν, λέει ο κ. ο κ. Στάθης Δρακόπουλος, που έχει καφενείο.