[Δρόμοι]

Την τελευταία φορά…
… που ακούσαμε για τον Μάικλ Κράιτον, είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων με το μυθιστόρημά του «Κατάσταση φόβου», πριν από δύο χρόνια, στο οποίο υποστήριζε πως το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν ήταν παρά μια απάτη των οικολόγων. Η ιδέα του άρεσε στην κυβέρνηση της Αμερικήςπου οι βιομηχανίες της είναι οι μεγαλύτεροι ρυπαντές του κόσμου- και ο πρόεδρος Μπους είχε πάρει τότε τον Κράιτον από κοντά. Όμως, οι περισσότεροι επιστήμονες είχαν μείνει αδιάφοροι. Όσο για τους φανατικούς θαυμαστές του, που είχαν ρουφήξει τα τεχνολογικά θρίλερ τού Κράιτον(«Το στέλεχος της Ανδρομέδας», «Τζουράσικ Παρκ»), αναρωτιούνταν ποιο θα ήταν το επόμενο.

Το «Επόμενο»…
… λοιπόν είναι ένα μυθιστόρημα για τις συνέπειες της γενετικής έρευνας. Ένας άνθρωπος που κατόρθωσε να νικήσει τον καρκίνο, ο Φρανκ Μπάρνετ, ανακαλύπτει πως τα κύτταρα που είχε επιτρέψει σε έναν γιατρό να πάρει από το σώμα του, επειδή είχαν μια αντικαρκινική ιδιότητα, έχουν περιέλθει στην ιδιοκτησία του Πανεπιστημίου UCLΑ, το οποίο αναθέτει στην ιδιωτική εταιρεία ΒioGen να κάνει έρευνες με αυτά. Όταν τα κύτταρα, αξίας 3 δισ. δολαρίων, μολύνονται από πράκτορες κάποιου επενδυτή που θέλει να χρεοκοπήσει η εταιρεία για να μπορέσει να την αγοράσει, το UCLΑ και η ΒioGen προσφεύγουν στα δικαστήρια, διεκδικώντας το δικαίωμα να πάρουν και άλλα κύτταρα από τον Μπάρνετ, εν ανάγκη και με τη βία. Ο Μπάρνετ φροντίζει να εξαφανιστεί. Απελπισμένος, ο διευθυντής της ΒioGen προσλαμβάνει έναν «κυνηγό κεφαλών» κι έναν γιατρό, και τους αναθέτει να κάνουν βιοψίες στην κόρη τού Μπάρνετ, τη δικηγόρο Άλεξ και τον οκτάχρονο εγγονό του Τζέιμι, για να εξακριβώσουν αν έχουν κληρονομήσει τον ίδιο πολύτιμο τύπο κυττάρων.

Την ώρα…
… που η Άλεξ και ο Τζέιμι το βάζουν στα πόδια, τουρίστες στη Σουμάτρα ακούνε να τους βρίζει σε άπταιστα αγγλικά και ολλανδικά ένας ουραγκοτάγκος με ανθρώπινα γονίδια- προϊόν ενός πειράματος που είχε απαγορευτεί στην Ευρώπη. Ένας επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο, ο Χένρι Κένταλ, μαθαίνει πως από το σπέρμα που είχε δωρίσει σε κρατικό ερευνητικό κέντρο του Μέριλαντ, το οποίο έκανε πειράματα με πιθήκους, απέκτησε έναν γιο, τον τετράχρονο διαγονιδιακό χιμπατζή Ντέιβ. Ο Ντέιβ προορίζεται να θανατωθεί, επειδή και αυτά τα πειράματα ήταν παράνομα, αλλά ο Κένταλ τον φυγαδεύει από τα εργαστήρια, τον παίρνει στο σπίτι του και προσπαθεί να τον αναθρέψει σαν ένα φυσιολογικό παιδί, μολονότι οι συμμαθητές του τον φωνάζουν «μαϊμουδιάρη». Την ίδια ώρα, μικρά κορίτσια παίρνουν χάπια γονιμότητας και πουλάνε τα ωάριά τους για να βγάζουν το χαρτζιλίκι τους.

Τι πλοκή…
… κι αυτή! Ήταν οι Νεάντερταλ εξυπνότεροι από εμάς; Άραγε θα έχουν εκλείψει οι φυσικές ξανθιές από τον κόσμο σε 200 χρόνια από τώρα; Ο Κράιτον ήταν πάντα υπερβολικός. Ειδικευόταν στα σενάρια για το χειρότερο ενδεχόμενο. Όμως, ο κόσμος αλλάζει τόσο γρήγορα, που, ξανθιές και μη, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κανένα.