ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οικολογικά

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Η Αθηνά Πανά, τηλ. 2310-417.500, γράφει:

«Αγαπητέ κ. Παπαδόπουλε, αναφέρεστε σε δύο φοβερά προβλήματα του καιρού μας:
την παγκόσμια κλιματική αλλαγή και τη σταδιακή εξαφάνιση των παραδοσιακών
καλλιεργειών (των απαλλαγμένων από χημικά λιπάσματα και ψεκασμούς, δηλαδή των
βιολογικών). Έτυχε να διαβάσω το άρθρο σας σ’ ένα διάλειμμα από τη μελέτη ενός
μαθήματος της Σχολής μου σχετικό με την προστασία του περιβάλλοντος και
αυθόρμητα μου ήρθε η επιθυμία να σας γνωστοποιήσω/υπενθυμίσω κάποιες φράσεις
της ύλης του. Μπορώ να σας ενημερώσω για τα πάντα με λεπτομέρειες, αλλά
αναφέρω πρόχειρα δυο-τρία κατατοπιστικά πράγματα.

…Το διοξείδιο του άνθρακα είναι ο “κύριος ρύπος του θερμοκηπίου”,
εγκλωβίζοντας την ηλιακή θερμότητα στην επιφάνεια της Γης, καλύπτοντας την
ατμόσφαιρα σαν κουβέρτα.

Το πλεονάζον διοξείδιο του άνθρακα απελευθερώνεται στον αέρα με την καύση των
ορυκτών καυσίμων (κάρβουνου, πετρελαίου και φυσικού αερίου) στις βιομηχανίες
που παράγουν ενέργεια. Στη συνέχεια απαιτείται πάρα πολλή ενέργεια για τη
μετατροπή των πρώτων υλών σε προϊόντα, ειδικά σε αναπτυγμένες και
υπερκαταναλωτικές κοινωνίες σαν τη δική μας.

Η μείωση της αγοράς τόσων προϊόντων και ακολούθως η μείωση της παραγωγής τους,
σχετίζεται με την επιδημία της κατανάλωσης, την εφαρμογή της ανακύκλωσης και
επαναχρησιμοποίησης και τα λοιπά. Όσο για τη μείωση παραγωγής ενέργειας,
επιτυγχάνεται με πολύ συγκεκριμένους τρόπους μείωσης της ζήτησής της, για
παράδειγμα στις μεταφορές και την οικιακή κατανάλωση (ηλεκτρικές συσκευές,
φωτισμός, θέρμανση).

Θα ήθελα να σας ρωτήσω – και πάρτε τα παρακάτω καλοπροαίρετα: Εσείς προτιμάτε
τα μέσα μαζικής μεταφοράς; Στην οικογένειά σας αντιστοιχεί αυτοκίνητο ανά
άτομο; Βρίσκονται στο σπίτι σας μπανάνες χειμώνα-καλοκαίρι, φράουλες Ισπανίας
τον Ιανουάριο και μήλα Αργεντινής τον Αύγουστο; (Αεροπλάνα μεταφέρουν τα
εξωτικά και εκτός εποχής προϊόντα). Παρεμπιπτόντως, προτιμάτε το όμορφο τρένο
για ενδοσυνοριακές μετακινήσεις ή είναι η Aegean το ταξί σας
Αθήνα-Θεσσαλονίκη;

Ο ήχος της τηλεόρασης έχει γίνει μέλος της οικογένειας, όντας ανοιχτή παντού
και πάντα; Τα φώτα το ίδιο, με τις κουρτίνες κλειστές; Ο φούρνος και τα μάτια
σβήνουν την τελευταία στιγμή; Ο φορτιστής του κινητού είναι καρφωμένος στην
πρίζα; Τον χειμώνα συνηθίζετε να κυκλοφορείτε με το σορτσάκι και το καλοκαίρι
δεν ανέχεστε σταγόνα ιδρώτα στο μέτωπο, βάζοντας το άτιμο το κλιματιστικό με
φρέον να καίει αλύπητα;

Όσο για την απώλεια των γεύσεων και τη συρρίκνωση της βιοποικιλότητας, θα
μπορούσατε να κάνετε τα εξής: να εγκατασταθείτε σ’ ένα χωριό και να διατηρείτε
τον λαχανόκηπό σας, κάτι εξαίσιο αλλά δύσκολα ρεαλιστικό. Ή να ψωνίζετε
βιολογικά προϊόντα. Είναι ακριβότερα, γιατί θα πρέπει να μετράτε με φειδώ τις
ποσότητες (τέσσερις ντομάτες αντί για ένα κιλό πάνω κάτω, για να ανακαλύψετε
καμιά-δυο σαπισμένες στο τελευταίο ράφι του ψυγείου ύστερα από δύο εβδομάδες).
Το κάνετε;

Αν όλες οι παραπάνω συμπεριφορές – ένα μικρό μόνο δείγμα των επιβλαβών
συνηθειών μας – δεν σας αφορούν, τότε ανήκετε στους λίγους. Γιατί, όπως γράφει
και ο καθηγητής στο βιβλίο του κατά λέξη, “οι περισσότεροι άνθρωποι όσον αφορά
τις οικολογικές αλληλεξαρτήσεις βρίσκονται σε μια κατάσταση τρομακτικής
άγνοιας”».