Αποκλίνουμε από την Ευρώπη σε ανταγωνιστικότητα και συνοχή

ΑΠΟΚΛΙΝΕΙ, αντί να συγκλίνει προς τις μέσες ευρωπαϊκές επιδόσεις η
Ελλάδα σε κρίσιμους δείκτες, όπως αυτοί της λεγόμενης στρατηγικής της
Λισαβώνας που αφορούν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και την κοινωνική
συνοχή.

Όπως προκύπτει από σχετική μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ που δίνεται σήμερα στη
δημοσιότητα, ενώ την περίοδο 2000-2003 σημειώθηκε βελτίωση στους 17 από τους
23 δείκτες της Λισαβώνας, επιδείνωση στους 4 και στασιμότητα στους υπόλοιπους
2, με αποτέλεσμα η συνολική θέση της χώρας να βελτιωθεί, την περίοδο μετά το
2003 η εικόνα έχει αντιστραφεί. Σημειώθηκε επιδείνωση στους 14 από τους 23
δείκτες, βελτίωση στους 7 και στασιμότητα στους υπόλοιπους δύο. Μεταξύ των
άλλων, επιδεινώθηκαν οι επιδόσεις της χώρας σε ό,τι αφορά τους ρυθμούς
ανάπτυξης, την παραγωγικότητα της εργασίας, τον φορολογικό συντελεστή των
χαμηλόμισθων, τα συγκριτικά επίπεδα τιμών κ.ά.

Οι μελετητές του ΙΣΤΑΜΕ (Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών
Ανδρέας Παπανδρέου) που θα παρουσιάσουν τη μελέτη τους σε εκδήλωση στη
Θεσσαλονίκη (Μακεδονία Παλάς, στις 6.30 μ.μ.) δεν περιορίζονται σε απλή
καταγραφή των δεικτών, αλλά διατυπώνουν και τις προτάσεις τους για ένα νέο
αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας. Στη σημερινή εκδήλωση θα συμμετέχουν οι Δ.
Δασκαλόπουλος, πρόεδρος του ΣΕΒ, Γ. Παναγόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΕ, Δ.
Ασημακόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ, ενώ τη μελέτη θα παρουσιάσει η Ελ. Τσιπούρη,
καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και τη συζήτηση θα συντονίσει ο Γ.
Παπακωνσταντίνου, μέλος Δ.Σ. του ΙΣΤΑΜΕ.

Τολμηρές προτάσεις, για τα δεδομένα του ιδεολογικού χώρου του ΠΑΣΟΚ,
περιλαμβάνει η μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ. Μεταξύ των άλλων, σημειώνεται:

* Η λειτουργία του κράτους αποτελεί συχνά τροχοπέδη στην ανάπτυξη και
στην προσπάθεια μεταρρυθμιστικών πολιτικών. Προτείνεται η αλλαγή της δομής της
κυβέρνησης σε ευέλικτο, επιτελικό σχήμα που θα προέλθει από συγχωνεύσεις
τομέων και η μεταφορά εξουσίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

* Να οροθετηθούν ο ρόλος του κράτους και της αγοράς. Για τις
τηλεπικοινωνίες, τις αερομεταφορές και τις τράπεζες προτείνεται η σταδιακή –
όχι απαραίτητα πλήρης – απόσυρση του κράτους. Για την ενέργεια, τα
ταχυδρομεία, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και την ύδρευση παραμένει αναγκαία η
κρατική συμμετοχή, αλλά με διαφορετικούς όρους από ό,τι το παρελθόν, ενώ
συνεχιζόμενος έλεγχος προτείνεται για τον σιδηρόδρομο και τις αστικές
συγκοινωνίες.

* Να διαμορφωθεί μια μεγάλη κοινωνική συμφωνία, ένα συμβόλαιο με τους
κοινωνικούς εταίρους για περισσότερη δικαιοσύνη και ταυτόχρονη ώθηση στην
ανάπτυξη.