Μαϊμούδες και βαπόρια

Με «υπερωκεάνιο πολυτελείας» στο οποίο προσπαθούν να ανέβουν από το
«κρουαζιερόπλοιο των ΔΕΚΟ» όλοι οι «προνομιούχοι» συνδικαλιστές των δημοσίων
επιχειρήσεων, παρομοιάζει την ελληνική Βουλή ο πρόεδρος και διευθύνων
σύμβουλος του ΟΤΕ κ. Παναγής Βουρλούμης.

Σε ένα άκρως νεοφιλελεύθερο παραλήρημά του, ο κ. Βουρλούμης χαρακτηρίζει
σχεδόν… μάστιγα για την οικονομία την ύπαρξη των κρατικών ΔΕΚΟ, που «ο
ακριβής αριθμός τους αποτελεί κρατικό μυστικό» -όπως λέει -και στις οποίες
«σιτίζονται δεκάδες χιλιάδες ατόμων»!

Σε χθεσινή ομιλία του σε ημερίδα με τίτλο «Επανιδρύοντας τον Δημόσιο Τομέα», ο
κ. Βουρλούμης, του οποίου οι «τομές» στον ΟΤΕ αποτέλεσαν πιλότο για
γενικότερες αλλαγές στις ΔΕΚΟ, εξαπέλυσε βολές κατά πάντων, ακόμα και εναντίον
αυτών που τον έχουν διορίσει και τον διατηρούν στον Οργανισμό. Δεν δίστασε
μάλιστα να παρομοιάσει τους εργαζομένους των ΔΕΚΟ «σαν μαϊμούδες που κρέμονται
από το ξάρτια!».

Ο ισχυρός άνδρας του ΟΤΕ, ο οποίος χαίρει της προσωπικής εκτίμησης του
Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και διατηρεί άριστες σχέσεις με τον υπουργό
Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη, παρομοίασε τις ΔΕΚΟ (γενικότερα, όπως είπε, και όχι
μόνο τον ΟΤΕ) με ένα πλοίο, και μάλιστα κρουαζιερόπλοιο. «Το πλοίο» -ανέφερε
-«έχει πρώτη θέση, αλλά και θέση καταστρώματος και όλες τις ενδιάμεσες, ενώ η
πλοιοκτήτρια εταιρεία διαθέτει σωσίβια για μερικούς και όχι για όλους. Άλλοι
πληρώνουν εισιτήριο και άλλοι ταξιδεύουν δωρεάν».

ΝΕΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

Μπλακ-άουτ στον ΟΤΕ της Αττικής

Λόγω της κατάληψης που διήρκεσε περίπου επτά ώρες σημειώθηκε μπλακ-άουτ στις υπηρεσίες εξυπηρέτησης πελατών του ΟΤΕ (134), στο κέντρο πληροφοριών καταλόγου (11888), καθώς και στο κέντρο αναγγελίας βλαβών (121). Όλες αυτές οι υπηρεσίες στεγάζονται στο συγκεκριμένο κτίριο, στο οποίο βρίσκεται επίσης και η έδρα της Τηλεπικοινωνιακής Περιφέρειας Αττικής, που συντονίζει τις λειτουργίες όλων των τηλεπικοινωνιακών εγκαταστάσεων του ΟΤΕ στον Νομό Αττικής

ΜΕ ΝΕΑ κατάληψη -αυτή τη φορά στο κτίριο της οδού Πατησίων -συνέχισαν
χθες οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ τις κινητοποιήσεις τους, αντιδρώντας «στο
ξεπούλημα του Οργανισμού» και στη βίαιη ανατροπή των εργασιακών τους σχέσεων.

Η Ομοσπονδία Εργαζομένων ΟΤΕ (ΟΜΕ-ΟΤΕ) ανακοίνωσε ότι απόφασή της είναι να
συνεχίσει αυτού του είδους τις κινητοποιήσεις, κλιμακώνοντας την αντίδρασή της
στη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση του ομίλου ΟΤΕ.

«Η ενέργειά μας αυτή», τονίζει η ΟΜΕ-ΟΤΕ, «μαζί με την ανάρτηση πανό σε όλα τα
κτίρια του Οργανισμού και 2.500 αφισών στο κέντρο της Αθήνας, αποτελεί μέρος
του σχεδίου που ως στόχο έχει την ενημέρωση των πολιτών για την ανάγκη
διατήρησης του κοινωνικού χαρακτήρα του ΟΤΕ υπό δημόσιο έλεγχο». Από την
πλευρά της η διοίκηση του ΟΤΕ σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι «η παράνομη αυτή
κατάληψη ξεπερνάει τα όρια του συμβολισμού και μόνο ερωτηματικά δημιουργεί ως
προς τη σκοπιμότητα εκείνων που την υποκινούν». Προσθέτει μάλιστα ότι έχει ήδη
προβεί στις απαραίτητες νομικές ενέργειες για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των
εργαζομένων, των πελατών και των μετόχων του. Απαντώντας στην ανακοίνωση της
διοίκησης του ΟΤΕ, η ΟΜΕ-ΟΤΕ αναφέρει ότι «δεν πτοείται από τέτοιες ενέργειες
και ανακοινώσεις και θα πράξει το συνδικαλιστικό της καθήκον, με όρους
κινήματος, προστατεύοντας εργαζομένους, πελάτες και μετόχους».

ΤΙ ΕΙΠΕ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΕΠΑΝΙΔΡΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ»

Στη χθεσινή ομιλία του σε ημερίδα με τίτλο «Επανιδρύοντας τον Δημόσιο Τομέα»,
ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ κ. Παναγής Βουρλούμης, μεταξύ
άλλων, είπε:

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

«Μία ΔΕΚΟ μεσαίου μεγέθους μπορεί να συντηρεί αρκετούς απ’ αυτούς, αλλά
οπωσδήποτε οι θέσεις είναι περιορισμένες. Στην τουριστική θέση όμως, ο χώρος
είναι ελαστικός και σχεδόν απεριόριστος. Όνειρο του κάθε Έλληνα και Ελληνίδας,
ιδίως της ανύπαντρης, είναι να ναυτολογηθεί πλήρωμα σε μια ΔΕΚΟ. Καλός και
τακτικός μισθός, επιδόματα, σίγουρη διά βίου δουλειά, σύνταξη νωρίς. Συνθήκες
ζωής στο κρουαζιερόπλοιο καλύτερες και πιο σίγουρες από τα σαπιοκάραβα της
γραμμής, π.χ. τη Δημητρούλα. Και το πιο σπουδαίο, κάπου στις αρχές της
δεκαετίας του 1980, τα πληρώματα στασίασαν, έδιωξαν τους επιβάτες και κάθησαν
αυτά στην τουριστική θέση. Η ζωή εκεί είναι άνετη και η πίεση για μια θέση
ακαταμάχητη. Όσο κι αν προσπαθεί το λιμεναρχείο να τον περιορίσει, ο αριθμός
του πληρώματος αυξάνεται συνέχεια, μέχρι που κρέμονται σαν μαϊμούδες από τα
ξάρτια».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ

«Στο πλοίο μας λοιπόν την πρώτη θέση και μάλιστα λουξ την έχουν καταλάβει οι
συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πλήρωμα ή επιβάτες; Δύσκολο να πει κανείς.
Πληρώνονται καλά για να ταξιδεύουν αμέριμνα, έχουν και ειδικά προνόμια,
εξασφαλίζουν καμπίνα και για τα παιδιά τους. Αν είναι τυχεροί, το καράβι ΔΕΚΟ
αποτελεί σκαλοπάτι για το υπερωκεάνιο πολυτελείας της Βουλής».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ

«Εκτός από το τακτικά ναυτολογημένο πλήρωμα υπάρχουν και οι έκτακτοι και
συμβασιούχοι ναύτες και καμαρότοι, αυτοί που πήδηξαν μέσα στο καράβι συνήθως
στις παραμονές κάποιων εκλογών. Αυτοί πάνε κατάστρωμα και σκοπός μοναδικός της
ζωής τους έχει γίνει να πάρουν κι αυτοί το φυλλάδιο και να περάσουν στην
τουριστική θέση».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ

«Υπάρχουν τέλος και οι λαθρεπιβάτες. Γι’ αυτούς δεν μπορεί κανείς να μάθει
πολλά, γιατί είναι καλά κρυμμένοι. Μπορεί και να μη βρίσκονται καθόλου μέσα
στο πλοίο ΔΕΚΟ, αλλά να έχουν τρυπώσει κάπου στη στεριά, ίσως σε κάποιο
πολιτικό γραφείο, για παράδειγμα. Αλλά θα ρωτήσει κάποιος: Και οι επιβάτες τι
έγιναν; Εκείνοι που πλήρωσαν εισιτήριο πού είναι;… Αυτούς τους έχουν
κατεβάσει στ’ αμπάρια, στοιβαγμένους και τους πάνε και τους φέρνουν όπως
θέλουν. Το κρουαζιερόπλοιο ΔΕΚΟ ταξιδεύει για το βόλεμα και την τέρψη του
πληρώματος, η μεταφορά και εξυπηρέτηση των επιβατών είναι δευτερεύουσα και
συμπτωματική υπόθεση. Αναγκαίο κακό ας πούμε, και κάποιος τέλος πάντων πρέπει
να πληρώνει».

ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΥ ΕΠΟΠΤΕΥΕΙ ΔΕΚΟ

«Στη γέφυρα ο καπετάνιος καπνίζει το τσιμπούκι του και ατενίζει με τα κιάλια
τον ορίζοντα. Πού και πού στρέφει το βλέμμα του και προς την κουβέρτα, αλλά
αμέσως αποστρέφει τα μάτια του με βδελυγμία. Η θέση του μακρινού ορίζοντα τον
ηρεμεί. Δίνει πορεία στον τιμονιέρη (εδώ ο κ. Βουρλούμης αναγνωρίζει τον εαυτό
του), “κρατήσου μακριά από τις ξέρες των αποφάσεων, άφησε το καράβι να
πηγαίνει με τα ρεύματα, οδήγα το μακριά από λιμάνια που παραμονεύει η
επιθεώρηση κι ο νηογνώμονας. Τι γυρεύεις; να μας πιάσουν χωρίς πιστοποιητικά,
με υπεράριθμους; Κυρίως απέφευγε τις φουρτούνες, μόλις ακούσεις στο δελτίο
μπωφόρ ζήτα απαγορευτικό και άραξε κάπου ήσυχα μέχρι να περάσουν”…».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

«Η πλοιοκτήτρια εταιρεία δεν θέλει φασαρίες. Γι’ αυτό μας έβαλαν εδώ και τα
αφεντικά τα ψηφίζει το πλήρωμα. Λοιπόν προσοχή, τι κι αν το καράβι έχει πάρει
κλίση, τι και αν τελειώνουν τα καύσιμα, τι κι αν σε κάποια φουρτούνα μπορεί να
μπατάρουμε; Αυτές τις απαισιόδοξες σκέψεις πρέπει να τις αποδιώχνουμε, άλλωστε
τ’ ακούμε αυτά χρόνια και κούτσα κούτσα το καράβι αρμενίζει, μπάζει αλλά και
οι αντλίες δουλεύουν, έχουμε τους επιβάτες να τρομπάρουν. Άντε να καβατζάρουμε
και τον επόμενο κάβο -εκλογές -και μετά βλέπουμε. Η θάλασσα αρρωσταίνει αλλά
δεν πεθαίνει, το ίδιο και η Ελλάδα».