Ομολογεί παρανομία του π. Οικονομικών για να μειώσει τις αυξήσεις στους δικαστές

Με ομολογία-σοκ του υπουργείου Οικονομικών περί μη νόμιμης χορήγησης αποδοχών
στους γενικούς διευθυντές του δημόσιου τομέα, την οποία όμως αρνείται να
εκλάβει σοβαρά το Μισθοδικείο, επιχειρείται η εξομάλυνση της κρίσης που
προκλήθηκε από τη δεύτερη απόφαση για αύξηση των μισθών των δικαστών, εν όψει
της επίλυσης του ζητήματος με τη συνταγματική αναθεώρηση.

Η πρωτοφανής αυτή εξήγηση εκ μέρους της Πολιτείας έχει ως στόχο τη μείωση της
επικείμενης αύξησης των αποδοχών των δικαστών, καθώς, σύμφωνα με τη δεύτερη
απόφαση του Μισθοδικείου, θα εξομοιωθεί ο μισθός του αρεοπαγίτη με τις
αποδοχές του γενικού διευθυντή του υπουργείου Οικονομικών και αναλογικά θα
προσαρμοστούν οι αμοιβές των δικαστικών λειτουργών όλων των βαθμίδων. Παρά το
γεγονός ότι το υπουργείο Οικονομικών ομολογεί εγγράφως ότι «οι αποδοχές δεν
έχουν χορηγηθεί νομίμως στους δικαιούχους», καθώς οι σχετικές υπουργικές
αποφάσεις δεν έχουν δημοσιευθεί στο ΦΕΚ, το Μισθοδικείο αντιτείνει ότι
σκοπίμως το υπουργείο αποκρύπτει την πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας μάλιστα
περίτεχνη διατύπωση.

Φθάνουν τις 9.000 ευρώ. Επί της ουσίας η διαμάχη έγκειται στο ότι ενώ
οι βασικές αποδοχές των γενικών διευθυντών κυμαίνονται στις 5.000 με 6.000
ευρώ, τελικά αγγίζουν τις 9.000 ευρώ με τον συνυπολογισμό των ΔΙΒΕΕΤ
(Δικαιώματα Βεβαίωσης και Είσπραξης Εσόδων υπέρ Τρίτων), η έγκριση των οποίων
δεν δημοσιεύεται στο ΦΕΚ.

Από την πλευρά του το Μισθοδικείο, βλέποντας ότι έτσι οι επιχειρούμενες
αυξήσεις μειώνονται κατά πολύ, επικαλείται τον Νόμο 3205/2003, με τον οποίο
νομιμοποιήθηκαν οι παροχές αυτές έως το 2003. Έκτοτε όμως εκδόθηκαν νεώτερες
αποφάσεις που αναπροσαρμόζουν προς τα πάνω τις αποδοχές αυτές, χωρίς να
δημοσιευθούν στον ΦΕΚ. Ωστόσο το υπουργείο, προκειμένου να αποτρέψει την
αναπροσαρμογή των αποδοχών των δικαστών με βάση τους μισθούς των γενικών
διευθυντών, ισχυρίζεται πως ούτε ο νόμος του 2003 κατέστησε νόμιμες τις
επίμαχες παροχές, καθώς δεν κυρώθηκαν οι έως τότε υπουργικές αποφάσεις.