ΑΕΚ των εκπλήξεων

Ήταν από τις φορές που οι εικόνες αποδείχθηκαν άκρως ομιλητικές… Ο Ντέμης,
γεμάτος αγωνία, με τον σκούφο να καλύπτει τα αυτιά του κι ας έβραζε το
Αιγάλεω, παρακολουθούσε το ματς της ΑΕΚ κόντρα στο Χαϊδάρι. Πριν από τη
διαδικασία των πέναλτι, ο μεν Βούζας χαμογελούσε ικανοποιημένος, ο δε Φερέρ
(και οι συνεργάτες του) όρθιος στον πάγκο έδειχνε αποσβολωμένος. Ο
Ντελίμπασιτς ακόμη και την μπάλα φίλησε όταν πέτυχε γκολ με πέναλτι. Τέτοιο
άγχος είχαν όλοι στην ΑΕΚ. Λες και έβλεπαν το κάζο που ερχόταν και τελικά δεν
μπόρεσαν να αποφύγουν.

Η ΑΕΚ έχει παράδοση να προσφέρει απρόοπτα και δυσάρεστες συγκινήσεις στον
κόσμο της. Παλαιότερα είχε ηττηθεί στη Λαμία. Προ ετών την είχε πάθει από τον
Ποσειδώνα Νέας Μηχανιώνας, όταν ο Πρίττας είχε κοτσίδα και έπαιζε σέντερ φορ.
Χθες αποκλείστηκε από το Χαϊδάρι και μάλιστα όχι σε ένα από τα δύο γήπεδα της
περιοχής, αλλά στο ουδέτερο Αιγάλεω.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ rotation του Φερέρ είναι όπως το…. φεγγάρι που εμφανίστηκε
χθες στον ουρανό. Άλλοτε σε ευνοεί, άλλοτε όχι. Ο Ισπανός τόσο καιρό δοκίμαζε
όλους τους παίκτες και έπαιρνε βοήθειες ή γκολ από τους περισσότερους. Του
έβγαιναν τα πάντα. Ανατροπές, σκορ, καλή απόδοση, βελτίωση της βαθμολογικής
θέσης. Με το Χαϊδάρι έπραξε το αυτονόητο. Θέλησε να ξεκουράσει τους βασικούς
και είναι αλήθεια πως σε τέτοια ματς Κυπέλλου όλοι οι τεχνικοί το ίδιο
πράττουν. Το λάθος του Φερέρ; Έκανε σαρωτικές αλλαγές και δεν κράτησε έναν
κορμό που θα του εξασφάλιζε την πρόκριση. Και ακόμη, ποτέ δεν βάζεις όλους
τους αναπληρωματικούς μαζί. Αν το κάνεις και παράλληλα εμπιστευτείς παίκτη που
ουσιαστικά είναι εκτός ομάδας (Σαπάνης), κινδυνεύεις. Η περυσινή φιναλίστ του
Κυπέλλου ανατινάχθηκε στο άντρο του… Βίκτωρα. Ο Νικολαΐδης μετρά έναν στόχο
λιγότερο. Και όλοι στο στρατόπεδο της ΑΕΚ οφείλουν να δουν ποια είναι η
αληθινή αξία των παικτών που στελεχώνουν το ρόστερ. Γιατί η πτώση του
Ολυμπιακού και η μουδιασμένη αρχή του ΠΑΟ οδήγησαν αρκετούς στο λανθασμένο
συμπέρασμα πως η ΑΕΚ βρίθει αστεριών. Ενώ στην πραγματικότητα οι προσθήκες με
παίκτες αξίας κρίνονται άκρως απαραίτητες.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Ορφανός μαζί με τον Σταύρο Δουβή άργησαν να προσέλθουν στο
Δημαρχείο της Αθήνας για την εκδήλωση όπου θα παρουσιαζόταν το σήμα του
τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ. Ίσως να καθυστέρησαν γιατί στο κέντρο της πόλης
γίνονταν πορείες, ίσως πάλι να έμπλεξαν στο γραφείο. Όταν μπήκαν ο υφυπουργός
με τον γενικό γραμματέα Αθλητισμού ήδη είχαν συμπληρωθεί 20′ από την
προγραμματισμένη έναρξη της παρουσίασης. Ο κ. Ορφανός περπάτησε στον διάδρομο
και κάθησε στην αριστερή πλευρά. Οι περισσότεροι σηκώθηκαν να τον χαιρετήσουν.
Δεξιά βρισκόταν ο κ. Γκαγκάτσης, ο οποίος δεν έδειξε να συγκινείται από την
έλευση του κ. Ορφανού. Ούτε κινήθηκε από τη θέση του, ούτε τίποτα. Και μετά ο
υφυπουργός αναφέρθηκε γενικόλογα κατά την ομιλία του στους «φορείς του
ποδοσφαίρου».

Ακόμη και χθες αποδείχθηκε τι… υπέροχες σχέσεις έχουν μεταξύ τους οι κ.κ.
Ορφανός – Γκαγκάτσης. Χωρίς να τηρήσουν καν τα προσχήματα.

ΑΥΤΟΙ που ανησύχησαν διαπιστώνοντας την καθυστέρηση, ήταν οι εκπρόσωποι
της ΟΥΕΦΑ. «Τι συμβαίνει, τι θα κάνουμε τώρα; Πότε θα έρθουν;» έλεγαν συχνά
στους Έλληνες συναδέλφους τους. Η απάντηση ήταν του στυλ «όπου να’ ναι
φτάνουν», αλλά όντας ελάχιστα πειστική, ανάγκασε τους αξιωματούχους να
επανέλθουν, ρωτώντας για τη στάση των ΜΜΕ, μήπως δηλαδή δυσαρεστηθούν με το
όλο σκηνικό. Τι εξήγηση τους δόθηκε; Τονίστηκε πως «στην Ελλάδα συνηθίζουμε να
φτάνουμε με καθυστέρηση στα ραντεβού» και τα media δεν θα εκφράσουν κάποιο
παράπονο. Ας το δεχθούμε. Αλλά το να μην αρχίζει καμιά εκδήλωση στην ώρα της,
είναι κακή συνήθεια.

ΜΙΑ ωραία έκπληξη έκαναν χθες βράδυ στον Ντόμερκαντ οι υπεύθυνοι της
ΚΑΕ Ολυμπιακός. Από τα ηχεία του ΣΕΦ, μαζί με τα υπόλοιπα τραγούδια, ακούστηκε
ένας ρυθμός χιπ-χοπ τον οποίο ο Αμερικάνος γκαρντ έδειξε να γνωρίζει στην
εντέλεια. Και δεν ξεσηκώθηκε μόνο το πλήθος, αλλά και ο ίδιος. Βλέπετε,
επρόκειτο για το τραγούδι του παίκτη! Ο Ντόμερκαντ στον ελεύθερο χρόνο του
τραγουδά με παρέα φίλων. Και το τραγούδι «Τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν»
αποτελεί το αγαπημένο του. Ίσως γιατί αυτή την περίοδο περιμένει να πάρει και
ο Ολυμπιακός για τα καλά την πάνω βόλτα και να διαφοροποιηθεί το καθεστώς της
κορυφής στο ελληνικό πρωτάθλημα.