ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Επειδή ήταν «μάγκας»…

Από την πρώτη στιγμή αισθάνθηκα άβολα με την υπόθεση αυτή του (ομαδικού)
βιασμού που – όπως κατήγγειλε – υπέστη η 16χρονη μαθήτρια από τη Βουλγαρία, σε
υπό κατάληψη σχολείο στην Εύβοια. Πέρα από τον αποτροπιασμό και το σοκ που
όλοι νιώσαμε, η υπόθεση αυτή με κλόνισε βαθιά, αποσταθεροποιώντας τη
βασανιστικά αποκτηθείσα ψυχραιμία και άνεσή μου, ταράζοντας την πρόσοψη της
πλήρους προσαρμογής μου στην «κανονικότητα» που επιτάσσει η κοινωνία στις
γυναίκες. Αδυνατώ να ξεφύγω από τη φωνή της μάνας, που την ακούω να λέει πως
δεν θέλει «να πάθουν τίποτε τα παιδιά» που κακοποίησαν την κόρη της, απλώς να
αποκατασταθεί το όνομα του δικού της παιδιού, η υπόληψη του θύματος, που τόσο
βάναυσα κακοποιήθηκε αυτές τις μέρες. Και για μένα, εδώ βρίσκεται ο πυρήνας
του προβλήματος. Η καρδιά του σκότους που κρύβει μέσα της συλλήβδην η σύγχρονη
κοινωνία, ιδίως όμως η ελληνική.

Δεν πιστεύω λοιπόν πως η 16χρονη βιάστηκε και εξευτελίστηκε έτσι, από αγόρια
και κορίτσια της τάξης της, επειδή ήταν «ξένη», μετανάστρια. Όχι. Κακοποιήθηκε
– σωματικά και ψυχικά – από τους συμμαθητές της επειδή ήταν γυναίκα «με τα όλα
της». Μάγκας. Είχε καταφέρει να υπερβεί τις αντικειμενικές δυσκολίες της ζωής
της – μετανάστευση και φτώχεια – και να είναι ταυτόχρονα πρώτη μαθήτρια, ενώ
εργαζόταν μετά το σχολείο, για να βοηθήσει τη μητέρα της να βγάλουν τα προς το
ζην. Δεν ήταν όμως «σπασίκλας» ούτε κλαιγόταν. Ήταν χαρούμενη και ζωντανή, με
πολλά ενδιαφέροντα – μεταξύ των οποίων τα αγόρια. Δεν ήταν όμως καθόλου
«ελαφριά», είχε ένα ειδικό βάρος, μια προσωπικότητα θετική, έντονη και
ελεύθερη που μέσα της τα έκλεινε όλα. Και αυτό ακριβώς ήταν το έγκλημά της.
Τόλμησε να τα έχει όλα. Σοβαρότητα, ακεραιότητα, ζωντάνια, ελπίδα. Και ισχυρή
έμπρακτη επίγνωση των δυνατοτήτων που έχει ο συνδυασμός έντονης θηλυκότητας
και γοητείας. Δεν είχε μάθει ακόμα να το κρύβει αυτό. Δεν είχε μάθει πως εάν,
ενώ τα έχει αποκτήσει όλα τα άλλα, επιμένει να μην το κρύβει αυτό, αργά ή
γρήγορα… Δεν – Θα – Της – Επιτραπεί – Να – Επιβιώσει.