Ο προϋπολογισμός ως καλαμπούρι

Η ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ εβδομάδα κύλησε με την αυτάρεσκη ικανοποίηση της Ν.Δ. ότι η
ελληνική κοινωνία δεν αμφισβητεί τις μεταρρυθμίσεις και την πολιτική της και
αυτό την έκανε να επαναπαυθεί για μία ακόμη φορά και να μη θελήσει να δει την
εύθραυστη επιφάνεια στην οποία στηρίζονται τα κούφια λόγια της κυβερνητικής
πολιτικής. Χθες, όμως, μία μέρα μετά τον δεύτερο γύρο των εκλογών, ήρθε η φωνή
της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, της Eurostat, να την προσγειώσει ανώμαλα
στους δημοσιονομικούς και οικονομικούς σχεδιασμούς που κάνει για φέτος και για
τον επόμενο χρόνο. Δύο θέματα τα οποία η Ν.Δ. προηγουμένως τα είχε αναδείξει
ως κορυφή της οικονομικής της πολιτικής και τα παρουσίαζε ως απόδειξη της
βελτίωσης που έχει πετύχει σε αυτόν τον τομέα, τα «φύσηξε» η Eurostat και
έπεσαν σαν χάρτινος πύργος.

ΜΟΛΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε ισχυριστεί ότι βελτίωσε τα
ελλείμματα και ότι έχει κάνει μια πιο αξιόπιστη καταγραφή του Εθνικού
Εισοδήματος που θα επιτρέψει στην Ελλάδα να μειώσει την επιβάρυνση μερικών
κρίσιμων οικονομικών δεικτών, όπως το χρέος. Χθες, λοιπόν, η Eurostat
συνέθλιψε αυτά τα επιχειρήματα της κυβέρνησης. Αποκάλυψε πρώτα απ’ όλα ότι τα
ελλείμματα για φέτος, πέρυσι και πρόπερσι είναι αισθητά μεγαλύτερα περίπου
κατά ένα έως δύο δισ. ευρώ, από τα στοιχεία τα οποία είχε στείλει η κυβέρνηση,
καταρρίποντας έτσι τις κομπορρημοσύνες για δήθεν βελτίωση της δημοσιονομικής
κατάστασης της χώρας. Έτσι έπεσε στην παγίδα που ή ίδια έστησε.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ, η χθεσινή ανακοίνωση της Eurostat αποκάλυψε ότι η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή αντιμετωπίζει με μεγάλη καχυποψία την περιβόητη πια αναθεώρηση του
Εθνικού Εισοδήματος και θεωρεί ότι δεν μπορεί να πάρει καμία θέση, παρά το
γεγονός ότι – όπως λέει η ίδια η κυβέρνηση – εδώ και ένα μήνα της έχουν
υποβληθεί τα στοιχεία. Η ανακοίνωση αποδεικνύει ότι καμία συνεννόηση δεν
υπήρχε προηγουμένως με την Ευρωπαϊκή Ένωση για την άγνωστη μεθοδολογία που
ακολουθήθηκε και φυσικά καμία δέσμευση ότι η αναθεώρηση, όπως παρουσιάστηκε,
θα γίνει αποδεκτή. Έτσι, διαμορφώνεται ένας κύκλος του παραλόγου ο οποίος
χαρακτηρίζεται από ανυπαρξία έστω και της ελάχιστης αξιοπιστίας στον
προϋπολογισμό που συζητάμε για το 2007 και στα ελλείμματα των προηγουμένων
ετών.

ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά στη μεταπολίτευση που ένας προϋπολογισμός έχει
αμφισβητηθεί όχι μόνο από την αντιπολίτευση αλλά επανειλημμένα και από την
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την οποία κατά τα άλλα η κυβέρνηση επεκαλείτο στο παρελθόν
ως αρωγό και συνήγορο για όσα η ίδια έκανε εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Το βασικότερο
βέβαια για μία ακόμη φορά δεν είναι αυτό: είναι οι συνέπειες τις οποίες
υφίσταται ο Έλληνας πολίτης με αυτούς τους προϋπολογισμούς οι οποίοι όχι μόνο
τού επιφυλάσσουν επιβαρύνσεις και νέες φορολογίες, αλλά δεν μπορούν ούτε καν
να συζητηθούν σε ένα οργανωμένο πλαίσιο στη Βουλή. Γι’ αυτό γίνεται φανερό,
αλλά και επιτακτικό από όλους, ότι χρειάζεται μια ριζική αναθεώρηση όλων των
δημοσιονομικών στοιχείων, εκθέσεων, προϋπολογισμών και συμπερασμάτων, από το
2004 και μετά, έτσι ώστε η Ν.Δ. να υποχρεωθεί επιτέλους να εγκαταλείψει τις
αναπτυξιοκτόνες τακτικές της απογραφής, τις σοβαροκτόνες τακτικές της
αναθεώρησης και τις εργασιοκτόνες πολιτικές τις οποίες συστηματικά ακολουθεί
τα τελευταία χρόνια.