Το λεωφορείο των εντυπώσεων

ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ στην πολιτική – μεγάλες ή μικρές – δεν είναι καθημερινές.
Ή τις αρπάζεις με την πρώτη, με τη δεύτερη – άντε με την τρίτη – ή τις κυνηγάς
μάταια για πάντα. Και το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου έχασε την περασμένη
Κυριακή μία μεγάλη ευκαιρία – που δεν ήταν μάλιστα και η πρώτη που του
παρουσιάστηκε στα δυόμισι χρόνια της διακυβέρνησης Καραμανλή.

Τι προσδοκούσε το ΠΑΣΟΚ από τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση; Πολλά –
αλλά το κυριότερο ήταν ένα και μοναδικό: να καταδείξει ότι ο κ. Κ. Καραμανλής
και η Ν.Δ. δεν θα είναι αναγκαστικά οι νικητές της επόμενης αναμέτρησης, που
δεν θα αφορά πια νομαρχίες και δήμους, αλλά την κεντρική εξουσία. Να
υποδηλώσει ότι οι πολίτες ξανάρχισαν να βλέπουν το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα
διακυβέρνησης – με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Και τι κατάφερε; Όχι και λίγα: κέρδισε ξανά την Υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς
– και μάλιστα με αυξημένο ποσοστό. Πήρε πίσω από τη Νέα Δημοκρατία τον Πειραιά
και πήγε τη Θεσσαλονίκη στον δεύτερο γύρο.

Κατάφερε όμως και να χάσει το 42% στη Νομαρχία της Λευκάδας για 60 ψήφους –
νίκη παρά… ένα διώροφο λεωφορείο με ετεροδημότες, εν ολίγοις. Κατάφερε να
χάσει τη Ζάκυνθο για 4-5 λεωφορεία, τη Χαλκιδική για 7-8 και πάει λέγοντας.
Ποιον θα πείσεις ότι είσαι έτοιμος να κυβερνήσεις, αν δεν μπορείς να γεμίσεις
το λεωφορείο;

Η απαγωγή του Γιώργου

ΤΕΛΙΚΑ, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε στις ψήφους, αλλά έχασε τις εντυπώσεις. Ο
χάρτης έγινε γαλάζιος – και ο κ. Γ. Παπανδρέου όμηρος εκείνων των στελεχών
του, που έτοιμα από καιρό, είχαν προεξοφλήσει ήττα εδώ και μήνες. Θα τους
αλλάξει τώρα; Ας τους αλλάξει εκατό φορές – αλλά αυτό δεν πολυαφορά εκείνους
που δεν μπήκαν στο λεωφορείο…

Βεβαίως, η ζωή συνεχίζεται: η κυβέρνηση εξακολουθεί να δίνει το δικό της
ρεσιτάλ ανημπόριας και οι ευκαιρίες για το ΠΑΣΟΚ θα ξαναπαρουσιαστούν. Μόνο
που ο κ. Παπανδρέου πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει να τις αρπάζει…