Μετα-ολυμπιακές κόντρες

«Όχι» λένε πολίτες – αλλά και φορείς – στις αποφάσεις που έχουν ληφθεί για
την αξιοποίηση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Στο Γαλάτσι, στη Νίκαια, στο
Ελληνικό οι φωνές ενάντια στη μετατροπή των αθλητικών κέντρων σε εμπορικά
κέντρα, σε πανεπιστήμια, σε ξενοδοχεία, γίνονται ολοένα και δυνατότερες.

«Στον δήμο μας ζουν 6.500 μαθητές. Νέα παιδιά που έχουν ανάγκη από χώρους
ελεύθερους. Που θέλουν να παίξουν, να τρέξουν, να αθληθούν. Δεν έχουν ανάγκη
να πάνε να ψωνίζουν σε πολυχώρους», λένε από τον Δήμο Γαλατσίου. Ήδη στην
περιοχή έχει δημιουργηθεί Επιτροπή Πολιτών ενάντια στην ανακατασκευή του
Κλειστού Γυμναστηρίου και τη μετατροπή του σε τεράστιο εμπορικό κέντρο.

«Η πόλη μας δεν παίρνει κάτι σαν αντάλλαγμα. Η Γαλατσίου και η Βεΐκου είναι
ήδη επιβαρημένες κυκλοφοριακά λεωφόροι. Φαντάζεστε τι επιπλέον φόρτος θα
υπάρξει με τη λειτουργία ενός τέτοιου εμπορικού κέντρου; Υπάρχει το
προηγούμενο της περιοχής του Ρέντη όπου οι γειτονικοί τού εκεί εμπορικού
κέντρου δρόμοι είναι αδιαπέραστοι τις περισσότερες ώρες της ημέρας»,
υπογραμμίζει ο κ. Ιωάννης Τζέμης, πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Γαλατσίου,
ενώ δίνει και μια άλλη διάσταση στο θέμα: «Στο Γαλάτσι η δυναμικότητα της
αγοράς είναι συγκεκριμένη. Εάν κατασκευασθεί ένα εμπορικό μεγαθήριο – σε αυτά
συνήθως φιλοξενούνται πολυεθνικές φίρμες – χαμένος θα είναι τελικά ο
μικροεπαγγελματίας της γειτονιάς».

Θέση ενάντια στην αλλαγή χρήσης του Κλειστού Γηπέδου είχε πάρει ξεκάθαρα ο
απερχόμενος δήμαρχος Γαλατσίου κ. Θεόδωρος Τούντας, ενώ σοβαρούς
προβληματισμούς έχει εκφράσει δημόσια και ο νεοεκλεγείς Κυριάκος Τσίρος. Οι
τεχνικές υπηρεσίες του δήμου μάλιστα είχαν επεξεργαστεί ένα φιλόδοξο σχέδιο
για την υπογειοποίηση της λεωφόρου Βεΐκου στο ύψος του γηπέδου και την
ενοποίησή του με το γειτονικό Άλσος Βεΐκου με την προϋπόθεση ότι το Κλειστό θα
παραμείνει γυμναστήριο. Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου προτείνει την
αξιοποίηση τμήματος του γηπέδου ως εμπορικού κέντρου προκειμένου να
συντηρείται και οικονομικά.

«Από τη σύμβαση που πετύχαμε με το επιχειρηματικό σχήμα που θα αναλάβει την
διαχείρισή του ως εμπορικού κέντρου, ο δήμος της περιοχής θα λαμβάνει κάθε
έτος ως έσοδα το ποσό των περίπου 3.000.000 ευρώ – εξαιρετικά πολλά χρήματα
για έναν δήμο του μεγέθους του Γαλατσίου. Με την αξιοποίηση αυτών των χρημάτων
ο δήμος θα μπορούσε να πετύχει θαύματα», λέει από τη δική του πλευρά ο
πρόεδρος των Ολυμπιακών Ακινήτων κ. Χρήστος Χατζηεμμανουήλ. «Έρευνα που έχει
πραγματοποιήσει το ΙΟΒΕ άλλωστε έχει δείξει ότι η λειτουργία ενός τέτοιου
εμπορικού κέντρου, όχι μόνο δεν θα βλάψει τον εμπορικό κόσμο της περιοχής αλλά
θα συμβάλει στην ουσιαστική ανάπτυξη του τοπικού εμπορίου».

Κλειστό κλαμπ με ξενοδοχεία η μαρίνα του Αγίου Κοσμά

Στο παραλιακό μέτωπο η κατάσταση είναι ακόμα πιο τεταμένη. «Η παραλία του
Αγίου Κοσμά ανήκει στους πολίτες και όχι στις εμπορικές φίρμες», δηλώνει η
Παναττική Επιτροπή Αγώνα που έχει συγκροτηθεί από κατοίκους των παραλιακών
δήμων με σκοπό να εμποδίσει την υλοποίηση των σχεδίων της κυβέρνησης. «Η
έκταση αυτή – είναι περίπου 65.000 τετραγωνικά μέτρα – προοριζόταν να είναι η
φυσική κατάληξη του Μητροπολιτικού Πάρκου του Ελληνικού στη θάλασσα. Όμως
σκοπεύουν να τη μετατρέψουν σε μαρίνα, να χτίσουν ξενοδοχεία, να είναι ένας
χώρος αποκλεισμένος, ανοιχτός μόνο σε όσους έχουν μεγάλη οικονομική άνεση και
επιφάνεια», λέει ο κ. Άκης Μπαδογιάννης, γιατρός, κάτοικος Ελληνικού και μέλος
της Παναττικής Επιτροπής Αγώνα.

«Το πάρκο στο Ελληνικό έμεινε στα χαρτιά. Η παραλία είναι κλειστή, γεμάτη
σκουπίδια. Και τώρα λένε ότι θα δώσουν και το φιλέτο αυτό. Ήδη έχουμε κάνει
δικαστικές προσφυγές. Σε κάθε βήμα δικό τους θα αντιδρούμε δυναμικά και
μαχητικά. Αυτή η έκταση ανήκει στους δημότες, σε όλους τους Αθηναίους»,
υποστηρίζει και ο κ. Χάρης Κωνσταντάτος, πολεοδόμος, μέλος της ίδιας
Επιτροπής. «Στην πιο πλούσια γειτονιά της Αθήνας δεν θα χαρίσει το Ελληνικό
Δημόσιο μια προσωπική πλαζ», απαντάει ωστόσο ο κ. Χατζηεμμανουήλ.

Διχάζει το Σπίτι της Άρσης Βαρών

Στη Νίκαια, οι αντιρρήσεις είναι άλλου είδους. Η Ομοσπονδία Άρσης Βαρών
δηλώνει αντίθετη στην αλλαγή χρήσης του Σπιτιού της Άρσης Βαρών. Διαφωνεί με
την εγκατάσταση εκεί του Πανεπιστημίου Πειραιά, την οποία προωθεί η κυβέρνηση.
«Η Νίκαια είναι μια περιοχή στην οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σπουδαίοι
αθλητές», επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο νομάρχης Πειραιά κ. Γιάννης Μίχας.

«Η πολιτεία έδωσε 49.000.000 ευρώ για να κατασκευάσει αυτό το πραγματικό
παλάτι για την άρση βαρών. Με ποια λογική θα κληθούν οι φορολογούμενοι να
πληρώσουν από την τσέπη τους υπέρογκα ποσά για να γκρεμιστεί και να μετατραπεί
σε αίθουσες διδασκαλίας. Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία», λέει και ο νομάρχης
Αθηνών και γενικός γραμματέας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών (IWF) κ.
Γιάννης Σγουρός.

Η Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών έχει καταθέσει επίσημα πρόταση για την
αξιοποίηση του Σπιτιού της Άρσης Βαρών, η οποία προφανώς κατέληξε στο καλάθι
των αχρήστων. Αυτή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη δημιουργία εκπαιδευτικού
κέντρου και Ακαδημίας Αθλητισμού και Πολιτισμού, την εμπορική αξιοποίηση των
εγκαταστάσεων με τη διοργάνωση συναυλιών, εκθέσεων κ.λ.π.

Ζήτημα αποτελεί για την τοπική κοινωνία και η κυκλοφοριακή επιβάρυνση που
είναι πιθανόν να φέρει η μεταφορά του Πανεπιστημίου. Το Σπίτι βρίσκεται σε
έναν λόφο χωρίς εύκολο τρόπο πρόσβασης. Όμως ο κ. Δημήτρης Κάρναβος, γενικός
διευθυντής της εταιρείας Ολυμπιακά Ακίνητα, έχει αντίθετη άποψη: «Είναι
ωφέλιμο να αποκτήσει πανεπιστήμιο ένας φτωχός δήμος. Θα έχει μια σειρά από
ανταποδοτικά οφέλη: αθλητικά, πολιτιστικά, κυκλοφοριακά. Θα αποσυμφορήσουμε
τον Πειραιά, θα δημιουργήσουμε μια μικρή κοινότητα 5.000 φοιτητών σε μια μικρή
κοινωνία που θα τη βοηθήσει να “ανασάνει” οικονομικά», υπογραμμίζει.

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ

«Η Αθήνα γίνεται διασκεδασούπολη»

Ο αρχιτέκτονας κ. Γιώργος Τζιρτζιλάκης διαφωνεί γενικότερα με τις επιλογές που
έχουν γίνει σχετικά με τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. «Η κατασκευή τόσων πολλών
εμπορικών κέντρων στο Γαλάτσι, στον Άγιο Κοσμά, στο Δέλτα Φαλήρου, στο Γουδί,
όλα σε πρώην ολυμπιακές εγκαταστάσεις, αλλοιώνει τη φυσιογνωμία της Αθήνας.
Έχουμε αποφασίσει να μετατρέψουμε τη πόλη σε μια διασκεδασούπολη; Έχει γίνει
άραγε μια σοβαρή μελέτη που να δείχνει πόσα τέτοια πολυκέντρα μπορούν να
επιβιώσουν; Όλα γίνονται σπασμωδικά. Το μόνο κριτήριο είναι το εφήμερο
κέρδος», υποστηρίζει.