Δρόμοι

Ήταν απλώς…
… θέμα χρόνου η περιουσία των 400 πλουσιότερων Αμερικανών που καταγράφονται
κάθε τόσο στο περιοδικό «Φορμπς» να μη μετριέται πια σε εκατομμύρια αλλά σε
δισεκατομμύρια. Εδώ και χρόνια, γράφει η εφημερίδα «Πίτσμπουργκ Ποστ»,
διαμορφώνεται ένα αριστοκρατικό στρώμα στην Αμερική, καθώς το χάσμα ανάμεσα
στους πάμπλουτους και όλους τους άλλους αποκτάει τεράστιες διαστάσεις.
Από το 1980…
![]() |
… το μερίδιο του συνολικού εισοδήματος που κατέληξε στο πλουσιότερο 1% του
πληθυσμού διπλασιάστηκε από 8% σε 16%. Το «αμερικανικό όνειρο», ότι δηλαδή
μπορεί οποιοσδήποτε Αμερικανός να ξεκινήσει από τη χαμηλότερη βαθμίδα της
κοινωνικής κλίμακας και να φτάσει στην κορυφή, δεν βγήκε αληθινό. Πρόσφατες
έρευνες έδειξαν ότι από τη μια γενιά στην άλλη διατηρούνται οι μισές
εισοδηματικές ανισότητες που υπήρχαν στην προηγούμενη. Στην Ευρώπη και τον
Καναδά, η αντίστοιχη αναλογία δεν ξεπερνάει το ένα πέμπτο. Δηλαδή, η
αμερικανική κοινωνία δεν είναι πια το ίδιο κινητική όσο ήταν άλλοτε. Οι
εργαζόμενοι που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι μεσαίας εισοδηματικής
κατάστασης. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Γιατί όποτε υποφέρει η μεσαία
τάξη, τότε αρχίζουν οι πολιτικές εντάσεις. Οι μάνατζερ στην Αμερική κέρδισαν
την περασμένη χρονιά 262 φορές περισσότερα από όσα οι υφιστάμενοί τους. Μα πιο
εντυπωσιακό, σύμφωνα με την Επιχειρηματική Βιβλιοθήκη της Ουάσιγκτον, είναι
ότι τα διευθυντικά στελέχη των 11 μεγαλύτερων επιχειρήσεων στις ΗΠΑ κέρδισαν
συνολικά 865 εκατομμύρια δολάρια τα τελευταία δύο χρόνια, ενώ την ίδια περίοδο
οι μέτοχοι αυτών των επιχειρήσεων έχασαν 640 εκατομμύρια δολάρια.
Το «Φορμπς»…
… πανηγυρίζει για τα κατορθώματα της λέσχης των δισεκατομμυριούχων, που τους
προβάλλει και τους κατατάσσει ανάλογα με τα πλούτη τους, όμως κάποιες άλλες
κατατάξεις δείχνουν διαφορετικά πράγματα: περίπου 47 εκατομμύρια Αμερικανοί –
ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσοι πολλοί – δεν έχουν ασφάλιση υγείας και 37
εκατομμύρια ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το «Φορμπς» μπορεί να κερδίζει
ολοένα και περισσότερους δισεκατομμυριούχους, αλλά η μεσαία τάξη χάνει ολοένα
και περισσότερο εισόδημα. Η αποταμίευση των νοικοκυριών έχει πέσει στο μηδέν.
Το εισόδημα και ο πλούτος της χώρας συγκεντρώνονται σε ελάχιστα χέρια ανθρώπων
που βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας και που επωφελούνται από τις
κυβερνητικές πολιτικές.
Η εισοδηματική…
… ψαλίδα άνοιξε υπερβολικά στην Αμερική τις τελευταίες δεκαετίες. Οι
ανισότητες έγιναν εντονότερες τις τελευταίες τρεις δεκαετίες από όσο ήταν στη
διάρκεια ολόκληρου του περασμένου αιώνα – και πολύ πιο έντονες από ό,τι σε
οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη χώρα, σύμφωνα με τον Λόρενς Μίσελ, πρόεδρο του
αμερικανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Πολιτικής. Εξαιτίας αυτών των ανισοτήτων,
μολονότι το αμερικανικό κατά κεφαλήν εισόδημα είναι υψηλότερο από το
αντίστοιχο πολλών άλλων χωρών, οι οικογένειες χαμηλού εισοδήματος δεν ζουν
καλύτερα από οικογένειες άλλων χωρών που έχουν ακόμη χαμηλότερο κατά κεφαλήν
εισόδημα.














