[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Η περίπτωσή του είναι βέβαιο ότι θα περάσει στην ιστορία. Και όχι μόνο.
Αντικείμενο ερεύνης της επιστημονικής κοινότητας θα γίνει. Θα κάθεται ο
ιστορικός του μέλλοντος, τον οποίο φαντάζομαι με γυαλιά κατεβασμένα ώς τη
μύτη, λευκά μαλλιά, καταπονημένη φάτσα, και ύφος «ε, ρε και να ξέρατε τι έχει
περάσει εμένα από τις πλάτες μου», σκυμμένος πάνω από σωρούς χαρτιά, και θα
μελετάει, θα μελετάει, θα μελετάει… και άκρη δεν θα βρίσκει, με το «αίνιγμα
Καραμανλή». Σε τι συνίσταται το «αίνιγμα»; Στο πώς είναι δυνατόν, ένας
Πρωθυπουργός που δεν κάνει απολύτως τίποτε, να προηγείται, όπως και το κόμμα
του, στις δημοσκοπήσεις. Στο ποιοι δηλαδή παράγοντες υπεισέρχονται και
επηρεάζουν με την παρουσία τους το εκλογικό σώμα ώστε να προκύπτει ως τελικό
αποτέλεσμα Πρωθυπουργός Καραμανλής, με σχεδόν αλώβητη δημοτικότητα…

«Κάνε τίποτα»

Η στήλη, που είναι γνωστό ότι προσεγγίζει τα θέματα με ιδιαίτερα επιστημονικό
τρόπο και ασχολείται κάθε φορά έντονα με την τεκμηρίωση των αναφορών και
αφορισμών της, ασχολείται εδώ και καιρό με το «αίνιγμα Καραμανλή», και ως
προσφορά στην επιστημονική κοινότητα παρουσιάζει σήμερα ένα στοιχείο το οποίο
ασφαλώς και θα αξιολογηθεί. Λοιπόν, στην… Απαγορευμένη Πόλη, στο Πεκίνο,
εκεί όπου οι Κινέζοι αυτοκράτορες την περνούσαν ζωή και… πάπια (ως γνωστόν
μόνο πάπιες έτρωγαν…), υπάρχει η αίθουσα του θρόνου όπου ο αυτοκράτωρ
δεχόταν τους υπηκόους του όποτε ήθελε να γνωρίζει τι λένε γι’ αυτόν οι
άνθρωποι. Πάνω από τον θρόνο, στα κινέζικα φυσικά, γράφει δύο λέξεις: «Κάνε
τίποτα». Το πόσο αποτελεσματικά λειτούργησε το απόφθεγμα, ως στάση ζωής,
αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η κινεζική αυτοκρατορία επιβίωσε τρεις
χιλιάδες χρόνια και βάλε. Και θα επιβίωνε κι άλλο, αν δεν τους προέκυπτε
εκείνος ο Μάο, που κάποιο κόλλημα είχε με την αυτοκρατορία, και την
κατέλυσε…

Στην Απαγορευμένη Πόλη

Εμείς, πάλι, κάτι μαοϊκούς που είχαμε τα παλιά τα χρόνια στα πανεπιστήμια τους
χάσαμε, κυρίως γιατί μαοϊκό δεν βρίσκεις για δείγμα ούτε στην ίδια την Κίνα
πλέον. Δεν διαθέτω πληροφορίες αν ο Καραμανλής σε κάποια φάση της πολυκύμαντης
ζωής του, και του προφανούς πολιτικού διχασμού τον οποίο είχε περάσει να ‘σαι
ανιψιός του Καραμανλή και να δηλώνεις ότι σε γοητεύει ο Ανδρέας Παπανδρέου,
αυτό κάτι «λέει»), έκανε και τον μαοϊκό. Χωρίς και να το αποκλείω, νομίζω ότι
μάλλον υπέρ της Κινέζων μοναρχικών (αν υπάρχουν τέτοιοι) ήταν. Μου λένε για
παράδειγμα ότι ο Καραμανλής στην περσινή επίσκεψή του στην Απαγορευμένη Πόλη
στάθηκε επί μακρόν μπροστά στον αυτοκρατορικό θρόνο και στο απόφθεγμα «Κάνε
τίποτα» που γράφεται από πάνω. Εντυπωσιάστηκε. Ρώτησε αρκετές φορές τον ξεναγό
για το «Κάνε τίποτα». Το ίδιο είχε κάνει όταν είχε επισκεφθεί προ 15ετίας την
Κίνα, συνοδεύοντας τον θείο του, Κων. Καραμανλή. Και μετά αποφάσισε να το
κάνει πράξη, ως Πρωθυπουργός. Να τον δω και με κιμονό κινέζικο, και άλλο
τίποτε στον κόσμο…

Το χλιαρό χειροκρότημα της Κοινοβουλευτικής Ομαδας της Ν.Δ., την Τετάρτη το
μεσημέρι, όταν ο Πρωθυπουργός επαναλάμβανε εκείνα τα ωραία ότι βρίσκεται σε
«διαρκή, ολική, μετωπική σύγκρουση με τη διαφθορά», δεν ήταν τίποτε
περισσότερο από μια ακόμη επιβεβαίωση ότι πλέον ούτε οι βουλευτές του κόμματος
μασάνε από κάτι τέτοια. Με τους «κουμπάρους» και τους «Πανάγους» σε όλες τις
θέσεις-κλειδιά του κρατικού μηχανισμού, και μπροστά τους σε κάθε βήμα που
κάνουν (διάβαζε ρουσφέτια), τι χειροκρότημα να του δώσουν; Ειδικά μάλιστα όταν
ο Πρωθυπουργός έκανε να εμφανιστεί δημόσια πάνω από 20 ημέρες και τους άφησε
μονάχους να ολοφύρονται στα τηλεοπτικά παράθυρα για το κακό που τους βρήκε με
τη συμμορία των γαλάζιων κουμπάρων της ΜΕΒΓΑΛ. Από την εμφάνισή του της
Τετάρτης πάντως ας κρατήσουμε τη δέσμευσή του ότι «θα σπάσουν όλα τα
κυκλώματα». Και περιμένουμε να τη δούμε να υλοποιείται. Με τη δική του
συμμετοχή. Τόσες επιστολές με επώνυμες και ουσιαστικές καταγγελίες έχει λάβει.
Γιατί δεν ξεκινάει από αυτές;

Με τον προσήκοντα σεβασμό

«Δεν αρνούμαι την κριτική, όχι όμως τη διαστρέβλωση και την παραποίηση. Οι
πρακτικές αυτές απορρίπτονται από την κοινωνία». Η στήλη, μπροστά στον κίνδυνο
να… απορριφθεί από την κοινωνία, και δεδομένου ότι δεν έχει καμία διάθεση να
βρεθεί στο στόχαστρο εκείνου που δεν αρνείται την κριτική, ερωτά ευθέως και με
τον προσήκοντα σεβασμό τον Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή:

* Οι ώρες που διέρχεται ένας πρωθυπουργός στο γραφείο του, άπρακτος, εμπίπτουν
στα όρια της κριτικής ή αποτελούν παραποίηση;

* Οι ώρες που διέρχεται ένας πρωθυπουργός στην παραλία (Μαρίκες εν προκειμένω)
παίζοντας ρακέτες, αποτελούν κριτική ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας;

Παρακαλώ απαντήσεις, για να δω αν θα συνεχίσω, γιατί έχω κι εγώ τις
ανασφάλειές μου…

Κίνημα

Να το πω και πάλι, γιατί την περασμένη εβδομάδα που το ανέφερα φαίνεται πως
δεν έγινε απολύτως κατανοητό: λοιπόν «δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός». Σήμερα
λέω να προσθέσω επίσης ότι «δάσκαλος δαρμένος, λαός τυφλωμένος». Κι επειδή
στην κυβέρνηση, με πρώτο τον Καραμανλή, νομίζουν ότι με τον τσαμπουκά θα
κάμψουν τον αγώνα αυτών των ανθρώπων, ας καταλάβουν ότι χωρίς διάλογο δεν
γίνεται τίποτε. Και, πολύ περισσότερο, δεν γίνεται τίποτε με το ξύλο και τα
δακρυγόνα, τα οποία με πολύ ύφος νομιμοποίησε ο αστυνομικός διευθυντής Βύρων
(Πολύδωρας). Γιατί με κάτι τέτοια θα σχηματιστεί κάνα κίνημα και θα τρέχουν
και δεν θα φτάνουν. Λέμε τώρα (για το κίνημα, όχι για το ότι θα τρέχουν και
δεν θα φτάνουν, αν σχηματιστεί το κίνημα…).

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Παραμύθια με δράκους και θηρία»

Έχει αποσυρθεί από το προσκήνιο ο Παν. Ψωμιάδης μετά τις απανωτές ατυχίες του
περασμένου Σαββάτου, κι όπως υποστηρίζουν οι άνθρωποί του δεν πρόκειται να
εμφανιστεί μέχρι τις εκλογές της επόμενης Κυριακής. Τακτική σοφή, αν
αναλογιστεί κανείς ότι το τελευταίο διάστημα έχανε συνεχώς κάθε φορά που
εμφανιζόταν δημοσίως. Σε εκείνη όμως την ατυχή εμφάνισή του κατά τα
αποκαλυπτήρια της προτομής του Στέλιου Καζαντζίδη είπε πράγματα που δεν
ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πράγματα που εξόργισαν ορισμένους από
τους παρισταμένους που γνώριζαν τον λαϊκό βάρδο και εν πολλοίς τις απόψεις του
για τον νομάρχη Θεσσαλονίκης. Και δεν ομιλώ για τον συνταξιούχο κ. Μπετζούνη
που προέβη στη γνωστή, συμβολικού χαρακτήρα, ενέργεια, άλλα άλλους παρισταμένους.

Που δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους ακούγοντας τον νομάρχη να διηγείται
«παραμύθια με δράκους και θηρία», όπως μου είπε, εις εξ αυτών, «κολλητός» του
Καζαντζίδη, για τη δήθεν σχέση του τραγουδιστή με τον Ψωμιάδη. Δεν θα μεταφέρω
τι πραγματικά έλεγε ο λαϊκός βάρδος για τον νομάρχη. Και πώς αντέδρασε όταν ο
Ψωμιάδης, εν έτει 1994, αποφάσισε να βγάλει… δίσκο, σε ενορχήστρωση Θαν.
Πολυκανδριώτη στην εταιρεία ΜΒΙ, στην οποία ήταν και ο Καζαντζίδης. Θα πω μόνο
ότι επειδή κάποιοι άνθρωποι ξέρουν, καλό είναι όταν τους βλέπει μπροστά του να
μη λέει πράγματα τα οποία τον εκθέτουν. Χοντρά μάλιστα…