Τα νεοκλασικά της οδού Φυλής

Η κ. Άρτεμις Στασινοπούλου-Φρυζή, φιλόλογος, σε ανοιχτή επιστολή προς τους
υποψήφιους δημάρχους της Αθήνας γράφει μεταξύ άλλων:

«Διερωτώμεθα εμείς οι κατοικούντες στην οδό Φυλής και γύρω από αυτήν, τι θα
μπορούσε και αυτή τη φορά να προσφέρει ο δημαρχιακός υποψήφιος λόγος, σαν
πραγματική υπόσχεση πράξης, στα ολοένα αυξανόμενα προβλήματα της περιοχής μας
με την ανοχή των εκάστοτε δημάρχων, εφόσον από χρόνια έχει διαγραφεί αυτή η
περιοχή σαν μιαρή και ανεύρετη στη χαρτογράφηση των δημοτοπικών σχεδιασμών
τους.

Πριν από χρόνια ψηφίστηκε ο γνωστός νόμος 2734/99 για τους οίκους ανοχής, που
έχουν ασφαλώς το δικαίωμα ύπαρξης, αλλά όχι μόνο αυτοί. Και οι δικοί μας
οίκοι, που δεν είναι τόσο προσοδοφόροι για εμάς όσο οι πρώτοι, έχουν τα
δικαιώματα που απορρέουν από τον ανωτέρω νόμο. Πού πήγε άραγε αυτός ο νόμος;

Στη γειτονιά μας κάθε χρόνο βλέπουμε να ξεφυτρώνουν ανεξέλεγκτα καινούργιοι
οίκοι ανοχής και να σκεπάζουν τον αγοραίο έρωτα με τον πολιτισμικό μανδύα του
νεοκλασικισμού. Αν τυχόν υπάρξει κάποιο ίχνος πολιτισμού φροντίζει η δημοτική
αρχή να το εξαφανίσει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο έκλεισαν το ένα και μόνο υπάρχον
γυμναστήριο της οδού Καλύμνου 38, όπου αθλούνται πλέον των εκατό ατόμων, ως
επί το πλείστον μεγάλης ηλικίας για λόγους υγείας, με πρόσχημα τη λέξη
“βρωμάει”. Η οσμή της λέξης μάς παραπέμπει στους χρόνους της φασιστικής
Γερμανίας που έστελνε τους αντικαθεστωτικούς, τους Εβραίους κ.ά. στους
θαλάμους αερίων, προκειμένου να καθαρθούν. Ο πρόεδρος του ΟΝΑ κ. Ν. Απέργης
μάς στέλνει ένα ή δύο χλμ. μακριά από τα σπίτια μας ασυζητητί».