Οι κωπηλάτες του Αιγαίου

Θέλησαν συμβολικά να ακολουθήσουν τα χνάρια των παππούδων τους, προσφύγων
από την Κωνσταντινούπολη που ταξίδεψαν με πλοία από τα τουρκικά παράλια έως τη
Μαγνησία το 1922-23. Βρήκαν όμως την αφορμή και για ένα μοναδικό αθλητικό
ταξίδι περιπέτειας, τον παράκτιο διάπλου από την Αλεξανδρούπολη έως τον Βόλο
με θαλάσσιο καγιάκ!

Ταξίδι περιπέτειας ένδεκα ημερών με καγιάκ από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τον Βόλο. Συνολικά τράβηξαν 103 ώρες κουπί

Το δρομολόγιο ήταν χαραγμένο εδώ και μήνες: Θρακικό Πέλαγος – Θάλασσα
Χαλκιδικής – Θερμαϊκός – Βορειοδυτικό Αιγαίο – Παγασητικός Κόλπος, 503
χιλιόμετρα απόσταση, κάτι σαν Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Το μεγαλύτερο εμπόδιο για
την υλοποίησή του – η εξεύρεση 15.000 ευρώ για την αγορά 5 σκαφών – τελικά
ξεπεράστηκε, αφού χορηγός και υποστηρικτές προμήθευσαν τα απαραίτητα.

Κάθε λεπτομέρεια για τη συγκεκριμένη αποστολή που θα ταξίδευε ασυνόδευτη στο
μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, είχε υπολογιστεί – από ασυρμάτους για ώρα
ανάγκης, έως σύστημα πλοήγησης GPS που θα βοηθούσε για τη σωστή πορεία της.

Η εννεαμελής ομάδα του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου Αγριάς Μαγνησίας, με
επικεφαλής τον γνωστό ορειβάτη κ. Νίκο Μαγγίτση, γνώριζε εκ των προτέρων τις
δυσκολίες αυτού του εγχειρήματος: χρειάστηκε προετοιμασία για τρεις ολόκληρους
μήνες σε κωπηλασία και τακτική. Έξι από τα μέλη της, παιδιά 16-18 ετών, είχαν
κάνει στο παρελθόν και άλλα δύσκολα ταξίδια με θαλάσσιο καγιάκ.

Ο ίδιος ο δάσκαλός τους στο σπορ είχε ταξιδέψει το 2001 με σόλο καγιάκ από τη
Λήμνο στην Αγριά επί 5 ημέρες, ενώ κουπί είχε ξανακάνει παλαιότερα και στην
απόσταση Αλεξανδρούπολη – Βόλος, αλλά μόνο τμηματικά.

Χωρίς ξεκούραση

Για όλους, όπως λέει σήμερα στα «ΝΕΑ», αυτή τη φορά η πρόκληση ήταν η μάχη με
τον χρόνο. «Δεν υπήρχε καμία ημέρα ξεκούρασης, αν και συνήθως σε τέτοιες
αποστολές χρειάζεσαι μία ημέρα ανάπαυσης κάθε 5 ημέρες. Στην πορεία μάλιστα,
μειώσαμε τις αρχικά 14 προγραμματισμένες στάσεις σε 11, για να προλάβουν τα
παιδιά το σχολείο τους. Πρακτικά σε 11 ημέρες τραβήξαμε συνολικά 103 ώρες
κουπί. Κάποιες φορές, με πάρα πολύ κόντρα καιρό, κάναμε κουπί έως και 12 ώρες
ημερησίως, τις υπόλοιπες από 9. Το καθημερινό πρόγραμμα έλεγε 55 λεπτά κουπί
και 5 λεπτά διάλειμμα».

Με αυτούς τους εξαντλητικούς ρυθμούς τα προβλήματα υγείας κατά τη διάρκεια της
διαδρομής δεν έλειψαν. «Τόσες ώρες συνεχώς στη θάλασσα, δεν είναι και λίγες»,
εξηγεί ο κ. Νίκος Μαγγίτσης. «Είχαμε και φουρτούνες, πολλά ρεύματα και κύματα,
ειδικά στο δεύτερο “πόδι” της Χαλκιδικής μάς δυσκόλεψαν πολύ. Στη Χαλκιδική
επίσης, χρειάστηκε να αλλάξουμε το δρομολόγιό μας, να μην περάσουμε από το
Άγιον Όρος, μια και είχαμε δύο γυναίκες μαζί μας. Με 6-7 Μπωφόρ μεταξύ Σκιάθου
και Πηλίου, δύο παιδιά “τούμπαραν” με τα σκάφη τους. Ευτυχώς επανήλθαν
γρήγορα, μόλις σε 4 λεπτά. Είχαμε κάνει πρόβα την άσκηση διάσωσης τουλάχιστον
15 φορές στον Παγασητικό».

Με έξι εφήβους

ΜΕΛΗ της εννεαμελούς αποστολής του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου
Αγριάς Μαγνησίας και 2 γυναίκες, συνολικά 6 νέοι 16-18 ετών: Γιώργος Ράιος (17
ετών), Σταύρος Αγορίτσης (18), Διονύσης Κρατήρας (18), Πέτρος Μήτσιου (37),
Μιχάλης Λέτσιος (16), Νίκος Μαργωμένος (17), Όλια Κοντογιάννη (18), Σόνια
Αθανασίου (27) και Νίκος Μαγγίτσης (37).

ΝΙΚΟΣ ΜΑΓΓΙΤΣΗΣ

Κέρδος τα 6 παιδιά που ξεπέρασαν τα όριά τους

Νίκος Μαγγίτσης. Υπήρχαν ημέρες που τραβούσαμε 12 ώρες κουπί

ΤΑ ΟΦΕΛΗ από την πρόσφατη υδάτινη περιπλάνηση, ειδικά για τους νέους
κωπηλάτες, είναι – σύμφωνα με τον κ. Μαγγίτση – πολλαπλά και τελικά το ταξίδι
αυτό άξιζε τον κόπο. «Η ουσία είναι ότι μπορέσαμε και βάλαμε 6 παιδιά σε μια
φιλοσοφία που λέει προσπαθώ – δεν κουράζομαι – δεν πονάω – δεν πεινάω – δεν
νυστάζω. Αντίθετα, ξεπερνώ τα όριά μου. Το κέρδος επίσης ήταν ότι νέα, άρα και
ατίθασα παιδιά έμαθαν να συνεργάζονται, να κάνουν υπομονή, να δείχνουν τον
καλό εαυτό τους».

Και ως θέαμα, το πολυήμερο ταξίδι με το καγιάκ ήταν – όπως ο ίδιος με
ενθουσιασμό περιγράφει – κάτι μοναδικό. «Είδαμε 5-6 φορές δελφίνια δίπλα μας,
ανοιχτά της Χαλκιδικής συναντήσαμε και μια τεράστια χελώνα». Ήδη αυτός και η
ομάδα του χαράσσουν τα πλάνα τους για το επόμενο καλοκαίρι. «Θέλουμε να
κάνουμε την πρώτη ελληνική αποστολή στα παράλια της Γροιλανδίας, περίπου 500
χιλιόμετρα στον Αρκτικό Κύκλο. Εκεί όπου τελειώνουν οι παγετώνες, υπάρχουν
πάρα πολλές φάλαινες όρκες, ακίνδυνες για τον άνθρωπο. Πιστεύω να καταφέρουμε
να τις συναντήσουμε…».

LINK: * http: //www. magitsis.gr