Πρόσωπα Για οικογενειακούς λόγους

Επικαλούμενος «οικογενειακούς λόγους», ο Λούκα Ανσόλντι δεν εμφανίστηκε
στην Εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου της Ιταλίας για το ευρωπαϊκό τουρνουά Ice
Euro Challenge. Έπρεπε να φροντίσει τον άρρωστο Μπρικ, το κόκερ του.

Λούκα Ανσόλντι. Με τον Μπρικ, το άρρωστο κόκερ του

Ο Μπρικ κουνάει την ουρά του αργά, όταν κάποιος του χαμογελάσει. Είναι ακόμη
πολύ αδύναμος, μετακινείται με δυσκολία. Αλλά θα αναρρώσει. Χάρη στο αφεντικό
του, τον 24χρονο Λούκα, που εδώ και τρία χρόνια παίζει χόκεϊ επί πάγου με την
Εθνική ομάδα της Ιταλίας. Γιατί ο Λούκα δεν δίστασε στιγμή να αρνηθεί την
πρόσκληση στην Εθνική για να βοηθήσει το άρρωστο κόκερ του, που επί μέρες
βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου με αναιμία και σοβαρά προβλήματα στα νεφρά.
Την ημέρα που έπρεπε να εμφανιστεί στην ομάδα, τηλεφώνησε στον προπονητή Μίκι
Γκουλέ: «Ο σκύλος μου πεθαίνει. Πρέπει να τον βοηθήσω, δεν μπορώ να φύγω», του
είπε. Αλλά τώρα κινδυνεύει να πληρώσει ακριβά την αγάπη του για τον Μπρικ.
«Ένας αθλητής που καλείται στην Εθνική, αν δεν εμφανιστεί και δεν παρουσιάσει
μια ισχυρή δικαιολογία παραπέμπεται. Ένας άρρωστος σκύλος, όσο αγαπητός κι αν
είναι, δεν αποτελεί ισχυρή δικαιολογία. Τώρα έγκειται στην αθλητική δικαιοσύνη
να επιβάλει ή όχι τις αρμόζουσες κυρώσεις», δήλωσε ο πρόεδρος της ιταλικής
ομοσπονδίας χειμερινών αθλημάτων.

Άραγε τα ζώα συντροφιάς μπορούν να θεωρηθούν «οικογένεια» και να
δικαιολογήσουν απουσία για «οικογενειακούς λόγους»; Ο Λούκα Ανσέλμο δεν έχει
καμία αμφιβολία και το σημαντικότερο είναι γι’ αυτόν ότι ο Μπρικ είναι τώρα
καλύτερα. «Είναι ήδη 13 χρόνων, αλλά ο κτηνίατρος μου είπε πως θα γιατρευτεί.
Ήμουν 11 ετών όταν τον πήραμε με τον αδελφό μου και τους γονείς μου. Είναι ένα
μέλος της οικογένειας, πιστέψτε με, δεν μπορούσα να τον αφήσω», λέει στην
«Κορριέρε». «Είμαι βέβαιος πως όλοι μπορούν να με καταλάβουν».

Ούτε οι γονείς ούτε ο αδελφός τού Λούκα μπορούσαν να φροντίσουν τον Μπρικ κατά
την απουσία του. Φίλοι προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. «Τους ευχαρίστησα πολύ, αλλά
θα έπρεπε να του κάνουν ενδοφλέβιες ενέσεις, να του δίνουν επί ώρες φάρμακα,
δεν μπορούσα να τον εγκαταλείψω σε ξένους, αυτό θα τον σκότωνε», εξηγεί ο
Λούκα και υπερασπίζεται με θέρμη τους «οικογενειακούς λόγους» του: «Μου
κόστισε που δεν ήμουν στην ομάδα, η Εθνική είναι το όνειρο όλων. Θεωρώ όμως
ότι η δικαιολογία μου ήταν ισχυρή και δεν έχει διαφορά αν ο Μπρικ είναι ένας
σκύλος, ένας γιος ή ένας πατέρας: πέθαινε και έπρεπε να τον σώσω».

Οι συμπαίκτες του Λούκα στην ομάδα του έστειλαν μηνύματα με περαστικά για τον
Μπρικ και η ομοσπονδία φαίνεται να υποχωρεί. Το πιθανότερο είναι πως ο Λούκα
δεν θα χάσει τελικά το παγκόσμιο τουρνουά χόκεϊ επί πάγου στη Μόσχα.