Πρόσωπα «Θα πολεμήσω όσο είμαι ζωντανή»

Στις αρχές Αυγούστου, η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Ιρανή συγγραφέας και
δικηγόρος Σιρίν Εμπάντι πληροφορήθηκε μέσω του Τύπου ότι το Κέντρο για την
Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που ίδρυσε στην Τεχεράνη χαρακτηρίστηκε
παράνομο από την ιρανική κυβέρνηση και πρέπει να κλείσει.

Σιρίν Εμπάντι. Από τότε που βραβεύθηκε με Νόμπελ Ειρήνης, την κάλεσαν στο δικαστήριο τρεις φορές και το Κέντρο για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο ίδρυσε στην Τεχεράνη χαρακτηρίστηκε παράνομο

Την απείλησαν μάλιστα ότι θα τη συλλάβουν αν δεν συμμορφωθεί με τις
κυβερνητικές αποφάσεις. Καμία απειλή όμως δεν είναι ικανή να τη σταματήσει.
«Θα συνεχίσουμε» λέει η Εμπάντι σε συνέντευξή της στην ηλεκτρονική έκδοση του
γερμανικού περιοδικού Spiegel. «Δεν έχω άλλη επιλογή, θα συνεχίσω. Είναι
ευθύνη μας, γιατί εμείς, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με το υπουργείο
Εσωτερικών, σεβόμαστε τη νομοθεσία. Θα πολεμήσω όσο είμαι ζωντανή». Ακόμη κι
αν αυτό σημαίνει ότι μπορεί να οδηγηθεί στη φυλακή; «Ναι, θα πολεμήσω
όσο κι αν χρειαστεί» απαντά.

Αναλυτές επισημαίνουν πως την ώρα που η προσοχή της διεθνούς κοινότητας είναι
στραμμένη στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οι ιρανικές αρχές εκμεταλλεύονται
την ευκαιρία που δημιουργείται και προσπαθούν να εξαναγκάσουν σε σιωπή όσους
μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα. Το Κέντρο της Εμπάντι, καθ’ όλα νόμιμο όπως
υποστηρίζει, παρέχει νομική εκπροσώπηση σε δημοσιογράφους, φοιτητές και
αντιφρονούντες που αντιμετωπίζουν διώξεις για συμμετοχή σε ειρηνικές
συγκεντρώσεις και άσκηση κριτικής προς την κυβέρνηση. Η κ. Εμπάντι και οι
δικηγόροι του Κέντρου της έχουν εκπροσωπήσει μεταξύ άλλων τον Ακμπάρ Γκαντζί,
από τους πιο γνωστούς αντιφρονούντες του Ιράν ενώ, πιο πρόσφατα, η Ιρανή
συγγραφέας έχει υπερασπιστεί γυναίκες, οι οποίες υποστηρίζουν πως έχουν
συλληφθεί και κακοποιηθεί από την αστυνομία, επειδή διαδήλωσαν υπέρ των
δικαιωμάτων των γυναικών τον περασμένο Ιούνιο.

«Κάποιοι πιστεύουν ότι το Νόμπελ Ειρήνης μου έδωσε το χρυσό κλειδί με το οποίο
μπορώ να ανοίξω τις πόρτες όλων των πολιτικών φυλακών. Όμως, εξηγώ σε όλους
αυτούς πως από τότε που βραβεύθηκα με κάλεσαν στο δικαστήριο τρεις φορές,
κατηγορήθηκα και το Κέντρο μου χαρακτηρίστηκε παράνομο – αυτή είναι μια πιο
ορθή εικόνα. Μοναδική μου δύναμη είναι η φωνή μου και το μολύβι μου, με αυτά
μιλώ και γράφω» εξηγεί η Εμπάντι.

Συγγραφέας, δικηγόρος, ακτιβίστρια, η Σιρίν Εμπάντι διετέλεσε και δικαστής,
ήταν μάλιστα η πρώτη γυναίκα δικαστής και πρόεδρος δικαστηρίου στο Ιράν,
ωστόσο μετά την ισλαμική επανάσταση το 1979 απαγορεύθηκε σε γυναίκες να
κατέχουν τόσο υψηλές θέσεις. Πενήντα εννιά ετών σήμερα, παντρεμένη και έχοντας
μεγαλώσει δύο κόρες, δεν έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τη δημοκρατία και
τα ανθρώπινα δικαιώματα, κυρίως των γυναικών και των παιδιών, γεγονός που την
έφερε αρκετές φορές μέχρι σήμερα σε αντιπαράθεση με τους συντηρητικούς
εκπροσώπους του Ισλάμ στη χώρα της και την οδήγησε και στη φυλακή. Ούτε κι
αυτό όμως τη σταμάτησε. «Όποιο άτομο ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα
στο Ιράν πρέπει να μάθει να ζει με τον φόβο, από τη στιγμή που γεννιέται μέχρι
τον θάνατό του, όμως εγώ έχω μάθει να ξεπερνώ τον φόβο μου» είχε δηλώσει σε
συνέντευξή της το 1999.