Zοσπέν εναντίον Σεγκολέν

«Είμαι μαζί σας… Δεν σας έχω εγκαταλείψει», δήλωσε – κλαίγοντας σχεδόν –
ο Λιονέλ Ζοσπέν στο συνέδριο των Γάλλων Σοσιαλιστών στη Λα Ροσέλ. Όποιες τυχόν
αμφιβολίες απέμεναν ότι ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας δρομολογεί την
επάνοδό του στα πολιτικά πράγματα εξανεμίστηκαν, όταν ο ασπρομάλλης κύριος στο
βήμα επιτέθηκε στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ…
![]() |
Επισήμως, ο Ζοσπέν δεν ανακοίνωσε τίποτα. Εξίσου επισήμως, η διαδικασία
υποβολής υποψηφιότητας για το χρίσμα του υποψηφίου του Σοσιαλιστικού Κόμματος
στις προεδρικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στη Γαλλία το 2007, αρχίζει
τον ερχόμενο μήνα και ολοκληρώνεται με τις εσωκομματικές εκλογές τον Νοέμβριο.
Ο 69χρονος Ζοσπέν είχε αφήσει ήδη από τον Ιούνιο ανοιχτό το ενδεχόμενο να
διεκδικήσει το χρίσμα και (για τρίτη φορά) την προεδρία της Γαλλίας. Κατά την
ομιλία του το Σάββατο στη Λα Ροσέλ έγινε ακόμα πιο σαφής.
Έσπευσε να απορρίψει τις καταγγελίες ότι εγκατέλειψε το κόμμα στην τύχη του
την πιο δύσκολη στιγμή. H τρίτη θέση που «έπιασε» στον πρώτο γύρο των
προεδρικών εκλογών του 2002, δήλωσε, πίσω από τον Ζακ Σιράκ και τον ακροδεξιό
Ζαν-Μαρί Λεπέν, ήταν ένα «σκληρό, ξαφνικό και απρόσμενο» χτύπημα.
«Αναστατώθηκα πολύ», προσέθεσε. «Δεν σας έχω εγκαταλείψει», επέμεινε. Δάκρυα
ανέβηκαν στα μάτια του και για λίγο η φωνή του κόπηκε. Όρθιο, μεγάλο μέρος του
κοινού τον χειροκροτούσε. «Λιονέλ, έφυγες σαν τον “Ζιζού”, σε μια στιγμή
θυμού. Για το καλό της Γαλλίας, γύρνα πίσω», σχολίασε το μεγάλο πανό που
ξεδιπλώθηκε, αναφερόμενο στον Ζινεντίν Ζιντάν και τη διαβόητη πλέον κεφαλιά
στον Ιταλό Ματεράτσι με την οποία αποχαιρέτησε το Μουντιάλ της Γερμανίας και
το ποδόσφαιρο.
Διχασμένοι
Ο βετεράνος Ζοσπέν, όμως, ανέκτησε γρήγορα την ψυχραιμία που χρειαζόταν
προκειμένου να κάνει μια κεκαλυμμένη πλην σαφή επίθεση στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ,
την αγαπημένη των γαλλικών MME, τη δημοφιλέστερη Σοσιαλίστρια αυτή τη στιγμή
στη Γαλλία: «H τεχνική δεν αντικαθιστά την πολιτική», δήλωσε υιοθετώντας τα
επιχειρήματα των (εξωκομματικών και εσωκομματικών) αντιπάλων της Ρουαγιάλ.
«Πρέπει να έχει κανείς ιδέες, πεποιθήσεις, να εκθέτει όσα διακυβεύονται, να
λέει ποιες θα είναι οι αποφάσεις μας αύριο και ποιες θα είναι οι πράξεις μας».
Βέβαια, αυτή δεν ήταν η μοναδική επίθεση που δέχθηκε η σύντροφος του Φρανσουά
Ολάντ, του ηγέτη των Σοσιαλιστών, κατά τη διάρκεια του τριήμερου συνεδρίου. H
ίδια περιορίστηκε να δηλώσει πως δεν ακούει τις κριτικές. Ο Ολάντ, από την
πλευρά του, κάλεσε τους Σοσιαλιστές να αφήσουν στην άκρη «τον διασυρμό και την
υποψία, να προβάλουν τα προτερήματά τους χωρίς να απαξιώνουν τα προτερήματα
των άλλων». H αντίδραση που προκάλεσε όμως μια βουλευτής όταν τόλμησε να
εγκωμιάσει τη «συμμετοχική δημοκρατία που πρεσβεύει η Ρουαγιάλ», είναι
αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί στους κόλπους του γαλλικού
Σοσιαλιστικού Κόμματος: οι μισοί από τους συγκεντρωμένους άρχισαν να τη
γιουχάρουν, την ώρα που οι υπόλοιποι χειροκροτούσαν έξαλλα…
Φιλοδοξίες και αντιπαλότητες
«Όλοι εναντίον μίας!», εξανέστη πρόσφατα στο κεντρικό άρθρο της «Liberation» ο
Ζεράρ Ντιπουί σημειώνοντας πως με το να επιτίθενται ασταμάτητα στη «Σεγκό», οι
«σύντροφοί» της Σοσιαλιστές και δη οι αντίπαλοί της στη μάχη για το χρίσμα (ο
Ζακ Λανγκ, ο Λοράν Φαμπιούς, ο Ντομινίκ Στρος-Καν…) απλώς βοηθούν στο να
ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο. «Με το να είστε όλοι εναντίον της Σεγκολέν,
ευνοείτε την απογείωσή της», προειδοποίησε όσους επιδίδονται σε συντροφικά
μαχαιρώματα ο Πιερ Μορουά, πρώην πρωθυπουργός και σεβαστή προσωπικότητα των
Σοσιαλιστών. Αυτός όμως είναι ο μικρότερος των «κινδύνων»… Τέσσερα χρόνια
μετά την εξευτελιστική ήττα του Λιονέλ Ζοσπέν στις προεδρικές εκλογές, το
Σοσιαλιστικό Κόμμα παραμένει χωρίς ενότητα, που άγεται και φέρεται από
προσωπικές φιλοδοξίες και αντιπαλότητες τόσο που, όπως επισημαίνει η
«Liberation», κινδυνεύει να καταρρεύσει.














