Tο αύριο… στο περίμενε

ΔΙΕΛΥΣΕ την Ελλάδα ο κ. K. Σημίτης, όπως υποστήριξε στα κομματικά
«Όργανα» ο κ. Θ. Πάγκαλος; Οι περισσότεροι Έλληνες μάλλον θα διαφωνήσουν με
αυτή την – πρωτότυπη, για στέλεχος του ΠΑΣΟΚ – άποψη, αλλά αυτό δεν έχει τόση
σημασία. Ούτως ή άλλως, η περίοδος Σημίτη ανήκει πλέον στην Ιστορία.

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα κληθούν – όταν έλθει η ώρα – να αποτιμήσουν κατά
πόσο η ένταξη στην ΟΝΕ και η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων συνιστούν
«διάλυση της Ελλάδας». Οι πολιτικοί του παρόντος έχουν άλλη δουλειά – να μας
πουν τι σχέδια έχουν για το αύριο της χώρας. Και η αλήθεια είναι ότι από την
τελετή λήξης των Αγώνων και μετά δεν έχει ακουστεί το παραμικρό από τα χείλη
τους.

Εντάξει, μιλούν – και μερικές φορές παραμιλούν – αλλά ποτέ για την ταμπακιέρα.
Τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε, βρε αδερφέ; Πού θα το πάμε το πράγμα;
Ο κ. K. Καραμανλής δεν έχει αποτολμήσει να μιλήσει για τα σχέδιά του, αν
θεωρήσουμε ότι υπάρχουν – στέκεται πάντοτε στα αυτονόητα του τύπου «καλύτερα
πλούσιος και υγιής παρά φτωχός και ασθενής» και μετά ρίχνει και δύο έξτρα
φορολογίες. Ευχαριστούμε, αλλά αν αυτό είναι η πορεία για το καλύτερο αύριο,
τότε το αύριο μπορεί να περιμένει…

Οι Σουηδοί κι ο Καποδίστριας

Ο κ. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, την περίοδο των πειραματισμών, πέταξε μερικές
σπόντες περί του «σουηδικού» μοντέλου – και μετά έτρεχε να τα μαζέψει, μόλις
εκδηλώθηκαν οι πρώτες αντιδράσεις. Ακόμα δεν γνωρίζουμε τι είναι και τι θέλει
το «παπανδρεϊκό» ΠΑΣΟΚ – αν πιστέψουμε ότι θέλει κάτι…

M’ ετούτα και μ’ εκείνα, το μέλλον όλο και απομακρύνεται – και το χθες έρχεται
όλο και πιο κοντά. Μετά τον Σημίτη, θα ασχοληθούμε ενδεχομένως με τον Ανδρέα
και τον Καραμανλή. Κι αν τα πράγματα δυσκολέψουν πολύ, μπορεί να αρχίσουν στα
«Όργανα» να τσακώνονται για το κατά πόσον ήταν επιτυχής η διακυβέρνηση της
χώρας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο – ή αν πρόσφερε όσα μπορούσε ο Ιωάννης Καποδίστριας.