Έρωτας, αυτός ο ανεξήγητος…

Σ’ αυτή τη «δουλειά» ο άνθρωπος ξοδεύει ίσως τον περισσότερο χρόνο και την
περισσότερη ενέργεια σε σχέση με οτιδήποτε άλλο στη ζωή του. Παρ’ όλα αυτά,
σπανίως και λίγοι άνθρωποι μένουν 100% ικανοποιημένοι από τα αποτελέσματα
των… κόπων τους. Επιπλέον, δεκάδες διαφορετικοί κλάδοι επενδύουν
δισεκατομμύρια για την ίδια ακριβώς δουλειά: την εύρεση του ιδανικού
συντρόφου!

Μια τέτοια επίπονη διαδικασία δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορη την επιστήμη
και συγκεκριμένα αυτήν που μελετά την ανθρώπινη συμπεριφορά αλλά και την
εξελικτική ψυχολογία, ακόμη και τα μαθηματικά! Οι επιστήμονες του είδους,
βέβαια, δεν εκπλήσσονται από το πόσο δύσκολο είναι να βρει κανείς το άλλο του
μισό, αφού γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά περίπλοκη
διαδικασία.

Πώς λοιπόν καταλήγει κανείς στο ότι αυτός και όχι ο άλλος είναι ο ιδανικός του
σύντροφος;

Οι εννέα τυχαίοι. Επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια της Ιντιάνας και του
Νέου Μεξικού χρησιμοποίησαν ένα πρόγραμμα προσομοίωσης σε ηλεκτρονικό
υπολογιστή, επιχειρώντας να απαντήσουν στο προαιώνιο αυτό ερώτημα. Υπολόγισαν
με βάση συγκεκριμένα μαθηματικά μοντέλα, πόσα υποφήφια ταίρια πρέπει να
βολιδοσκοπήσει κάποιος πριν καταλήξει στα βασικά κριτήρια επιλογής ενός
ελκυστικού για εκείνον ανθρώπου. Και διαπίστωσαν πως αν εξετάσει μόλις το 9%
των ατόμων που είναι διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή, θα έχει τις πληροφορίες που
χρειάζεται για να επιλέξει ανάμεσα σε όλους.

Με άλλα λόγια, σε ένα πάρτι με 100 καλεσμένους, αρκεί να «παρατηρήσει» κανείς
τους πρώτους 9 που θα βρεθούν τυχαία μπροστά του, για να σχηματίσει εικόνα για
όλους και να κάνει τις επιλογές του. Λιγότεροι δεν θα ήταν αρκετοί,
περισσότεροι θα μπέρδευαν την κατάσταση αυξάνοντας τις πιθανότητες για τον
ιδανικό υποψήφιο σύντροφο να περάσει απαρατήρητος!

H επιλογή του καταλληλότερου συντρόφου είναι από τις πιο χρονοβόρες και περίπλοκες διαδικασίες στη ζωή του ανθρώπου

Τι προσέχουν – τι βρίσκουν. Οι επιστήμονες έχουν χωρίσει τη διαδικασία
επιλογής συντρόφου σε δύο ενότητες:

H πρώτη, η συνειδητή, είναι και η… εύκολη. Οι άνδρες τείνουν να προτιμούν
γυναίκες με χαρακτηριστικά που δείχνουν νεότητα, γονιμότητα: μικρή απόσταση
από τη μέση ώς τον γοφό, γεμάτα χείλη και απαλά χαρακτηριστικά προσώπου.

Οι γυναίκες, πάλι, δείχνουν σαφή προτίμηση στους φαρδείς ώμους, στο ευθυτενές
παράστημα, στο καθαρό δέρμα και τα αρρενωπά χαρακτηριστικά του προσώπου – όλα
αποτελούν ενδείξεις για γερά γονίδια.

Όμως κάθε πότε ερωτεύεται ο κοινός θνητός τέτοιους σούπερ ανθρώπους; Σχεδόν
ποτέ!

Καθώς ο μέσος άνθρωπος δεν έχει πρόσβαση σε τέτοια είδη συντρόφου, τείνει να
ζευγαρώνει με άτομα που μοιάζουν με τον ίδιον σε θέματα εμφάνισης, ευφυΐας και
κοινωνικού – οικονομικού στάτους.

Ομάδα γονιδίων. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη στο θέμα της επιλογής του
ιδανικού συντρόφου που είναι λιγότερο ορατή και αρκετά πιο περίπλοκη. Σε αυτό
ακριβώς το σημείο υπεισέρχεται ο ρόλος της επιστήμης. Και όπως φαίνεται, τα
γονίδια έχουν θέση και εδώ. Οι πλέον πρόσφατες μελέτες σε αυτόν τον τομέα
δείχνουν ότι μια συγκεκριμένη ομάδα γονιδίων – που ονομάζεται μείζον σύμπλεγμα
ιστοσυμβατότητας (MHC) – σχετίζεται με την ικανότητα του οργανισμού να
καταπολεμά τις λοιμώξεις. Τα ίδια γονίδία όμως φαίνεται να παίζουν καθοριστικό
ρόλο στον τρόπο με τον οποίο κάθε άνθρωπος επιλέγει το ταίρι του. Όπως
διαπίστωσαν οι επιστήμονες, οι άνθρωποι έχουν την τάση να έλκονται από άτομα
με διαφορετικά MHC γονίδια, σε σχέση με τα δικά τους. Απόγονοι τέτοιων
ζευγαριών παίρνουν κάτι κι από τις δύο ομάδες γονιδίων των γονέων τους κι έτσι
αποκτούν ένα ανοσοποιητικό σύστημα ευρύτερου φάσματος – δηλαδή ισχυρό απέναντι
σε περισσότερους «εχθρούς»!

Μοιραίος ο ρόλος της όσφρησης

OI ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ μέσω των οποίων κάθε άνθρωπος αναζητά και τελικά
ταιριάζει με αυτόν που έχει διαφορετική γονιδιακή ομάδα MHC από τη δική του
δεν έχουν γίνει ακόμη πλήρως κατανοητές. Το σίγουρο είναι ότι η… όσφρηση
παίζει ρόλο. Σε πρόσφατες έρευνες, οι συμμετέχοντες μπόρεσαν να ταξινομήσουν
άλλους ανθρώπους μυρίζοντας απλώς κάποιο ρούχο τους. Αυτοί που είχαν
διαφορετικό MHC κατατάχθηκαν στους πιο ελκυστικούς!

Παραπλάνηση. Σε όλα αυτά όμως μπορούν να «παρέμβουν» διάφοροι
αστάθμητοι παράγοντες. Έχει διαπιστωθεί, λόγου χάρη, ότι οι γυναίκες που
λαμβάνουν αντισυλληπτικά με ορμόνες έχουν την τάση να έλκονται από άνδρες με
παρόμοια MHC γονίδια. Συχνά, λοιπόν, κάνουν λάθος επιλογή!

Επίσης, οι άνδρες μπορεί να παραπλανηθούν από τη μυρωδιά μιας γυναίκας ανάλογα
με το πόσο κοντά βρίσκεται εκείνη στην ημέρα της ωορρηξίας. Έρευνες στο
Πανεπιστήμιο California του Λος Άντζελες έδειξαν ότι οι άνδρες έλκονται
περισσότερο και άρα εκφράζουν μεγαλύτερη τρυφερότητα στη συντροφό τους όταν
πλησιάζει η ημέρα της ωορρηξίας της.

Λάθος άνθρωπος. Αλλά και η σεξουαλική επαφή συγκαταλέγεται στους
παράγοντες που μπερδεύουν τα πράγματα. Αμέσως μετά το σεξ, εκκρίνεται από τον
εγκέφαλο η ορμόνη ωκυτοκίνη η οποία με τη σειρά της γεννά συναισθήματα
συντροφικότητας. Έτσι, το περιστασιακό σεξ μπορεί να οδηγήσει κάποιον στο να
ερωτευθεί λάθος άνθρωπο.

Κι αυτό γιατί οι επιστήμονες έχουν πλέον καταλήξει πως άλλο σεξουαλική επαφή
και άλλο αγάπη ή αναζήτηση της επονομαζόμενης και αδελφής ψυχής…

Επιμέλεια: Στέφανος Κρίκκης, Εύη Ελευθεριάδου