10 οπλικά συστήματα στο ρωσικό «μενού»

Το Χόβερκραφτ Zub. H Μόσχα θεωρεί ότι μπορεί να γίνουν επεκτάσεις σε προηγούμενες συμβάσεις

Έναν κατάλογο με τουλάχιστον 10 οπλικά συστήματα που μπορεί να ενδιαφέρουν την
Ελλάδα έδωσαν στον Ρώσο Πρόεδρο Βλ. Πούτιν οι συνεργάτες του εν όψει της
επίσκεψής του στην Αθήνα και της συνάντησής του με τον K. Καραμανλή.

Μπορεί τα ενεργειακά θέματα και ιδιαίτερα ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης
να δείχνουν ότι θα μονοπωλήσουν τις συζητήσεις, ωστόσο πηγές από τη Μόσχα
εκτιμούν ότι «ο Πρόεδρος θα βρει άλλη μια φορά την ευκαιρία να πει στους
Έλληνες φίλους ότι η Ρωσία ζητά επί ίσοις όροις συμμετοχή στους νέους
διαγωνισμούς του ελληνικού Πενταγώνου για αγορές όπλων».

Στο νέο 5ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις για τις
οποίες η ρωσική αμυντική βιομηχανία έχει ήδη κάνει αρκετή προεργασία: πρόσφατα
επισκέφθηκε την Ελλάδα το «δεξί χέρι» του Πούτιν στις εξαγωγές όπλων και
επικεφαλής της αρμόδιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας M. Ντιμίτριεφ και είχε σειρά
επαφών – και με τον υπουργό Άμυνας E. Μεϊμαράκη. Ίσως μάλιστα εν όψει της
επίσκεψης Πούτιν να βρεθεί ξανά στην Αθήνα.

Μπορεί στην Ελλάδα να έγιναν διάσημα τα ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικά
συστήματα TOR Μ1 – για τους γνωστούς λόγους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης
– όμως ο κατάλογος των οπλικών συστημάτων που η Μόσχα επιθυμεί να προωθήσει
στην Ελλάδα είναι αρκετά πιο πλούσιος. Σ’ αυτόν, μεταξύ άλλων,
περιλαμβάνονται:

* Τα μεταφορικά ελικόπτερα Mi-17. * Τα τροχοφόρα τεθωρακισμένα
οχήματα BTR-90. * Τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης ΒΜΡ-3 και η αμφίβια έκδοσή
τους. * Το εκπαιδευτικό αεροσκάφος Μιγκ. * Το μαχητικό
αεροσκάφος 4ης Γενιάς Σουχόι. * Τα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού,
μέσου και μεγάλου βεληνεκούς BUK M1, Pantsir S1 και S-400. * Τα
πυροσβεστικά αεροσκάφη Beriev ΒΕ 200. * Τα νέου τύπου τυφέκια
Καλάσνικοφ.

Νέες συνεργασίες. Βεβαίως ο κατάλογος δεν σταματά εδώ – η Μόσχα θεωρεί
ότι είναι ακόμη ανοιχτές για επεκτάσεις προηγούμενες συμβάσεις που αφορούν τα
γιγαντιαία Χόβερκραφτ Zubr, τα αντιαρματικά Kornet ή τους TOR-Μ1 ιδίως μετά
την επιτευχθείσα πλήρη διαλειτουργικότητα των τελευταίων με το υπόλοιπο
σύστημα αεράμυνας. Όσον αφορά το θέμα της κομματικής αντιπαράθεσης γύρω από τα
συστήματα αυτά, οι Ρώσοι θεωρούν ότι το θέμα έχει κλείσει, αφού όλες οι
υποχρεώσεις έχουν αναληφθεί και η Ελλάδα δεν έχει ζημιωθεί. Γι’ αυτό και το
θέμα που θέτουν είναι μόνο οι νέες συνεργασίες.

Στην προσπάθειά της να διευρύνει την αμυντικοτεχνική συνεργασία της με την
Αθήνα, η Μόσχα έχει διαμηνύσει αρμοδίως ότι είναι διατεθειμένη να προσφέρει
εξαιρετικά ανταγωνιστικές τιμές και συμπαραγωγή – ακόμη και εργοστάσια
παραγωγής στην Ελλάδα για κοινές εξαγωγές σε τρίτες χώρες. H πρώτη θέση – μαζί
με τις ΗΠΑ – με 30% στην παγκόσμια αγορά όπλων που κατέκτησε η Ρωσία το 2005
«δίνει πλέον πολλά περιθώρια για συμπαραγωγές», υποστηρίζουν αμυντικοί
αναλυτές, που αναγνωρίζουν ωστόσο ότι ακόμα υπάρχουν προβλήματα υποστήριξης.
Ήδη πάντως, στο ελληνικό οπλοστάσιο, εκτός τα παραπάνω είναι ενταγμένα οι
S-300, τα ρουκετοβόλα RM-70, τα αντιαεροπορικά OSA, τα τεθωρακισμένα ΒΜΡ-1 και
τα αντιαρματικά Fagot.

«Πρωτοπορία στα αντιαεροπορικά συστήματα»

Τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά αρκετών ρωσικών οπλικών συστημάτων μπορούν να
συγκριθούν ευθέως με τα δυτικά όπως λένε στρατιωτικοί αναλυτές. Ήδη οι Δυτικοί
αυξάνονται στο πελατολόγιο της Μόσχας.

Σύμφωνα με τον αμυντικό αναλυτή Κωνσταντίνο Γρίβα η ρωσική αγορά είναι
μονόδρομος για τη χώρα μας, όσον αφορά την απόκτηση κάποιων κατηγοριών οπλικών
συστημάτων, στα οποία η Ρωσία έχει την πρωτοπορία λόγω ιδιαίτερων γεωπολιτικών
συνθηκών, όπως είναι τα αντιαεροπορικά όπλα. Συγκεκριμένα, η ΕΣΣΔ ήταν
περικυκλωμένη από αεροπορικές βάσεις των ΗΠΑ, στην Ευρώπη και την Ασία. Για να
καλύψουν λοιπόν τις απέραντες σοβιετικές εκτάσεις από τη διείσδυση της
αμερικανικής αεροπορίας, οι Ρώσοι έδωσαν μεγάλη έμφαση στην ανάπτυξη
αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, κορυφαίο εκ των οποίων σήμερα
είναι το S-400 αλλά και μικρού βεληνεκούς, εξειδικευμένων για την προσβολή
δύσκολων στόχων, όπως το Pantsir S1.

Επίσης, ο K. Γρίβας θεωρεί ότι μόνο από τη Ρωσία η χώρα μας μπορεί να
προμηθευτεί στρατηγικά οπλικά συστήματα κρούσης, όπως είναι ο βαλλιστικός
πύραυλος Iskander, ο οποίος μπορεί με σημειακή ακρίβεια να πλήξει στόχους
μεγάλης σημασίας – π.χ. στο εσωτερικό της Τουρκίας – χωρίς να υπάρχει
δυνατότητα άμυνας από τις τουρκικές δυνάμεις.