ΣE ΠPΩTO ENIKO H δυσάρεστη πρεμιέρα της νέας γενιάς

Στο «πηγαινέλα» αυτού του περίεργου και δύσκολου καλοκαιριού (με τα ατέλειωτα
μελτέμια τον Ιούλιο και τους απανωτούς καύσωνες τον Αύγουστο σε τούτη τη μεριά
της Μεσογείου και τους αχνούς από τα ερείπια του Λιβάνου στην άλλη μεριά της),
αρχίζω να παρατηρώ με ολοένα και μεγαλύτερο σκεπτικισμό τη νέα γενιά
πεντάχρονων και οκτάχρονων παιδιών να κάνει το ντεμπούτο της στην ελληνική
κοινωνία με ένα δυσάρεστα εντυπωσιακό τρόπο….

Στα πλοία, τα αεροπλάνα, τις παραλίες, τα εστιατόρια, μια συνεχής επίδειξη
τέλειας απουσίας ορίων και έλλειψης κοινωνικής αγωγής, κάνει και την πιο
καλοπροαίρετη ανοχή θρύψαλα – ακόμα και αν λατρεύεις τα μικρά, όπως η
υποφαινόμενη…. Απαθέστατοι, ο μπαμπάς και η μαμά (φουμάροντας συχνά –
«εμβόλια θανάτου» – πάνω από το κεφαλάκι του μωρού τους) παρακολουθούν τα
βλαστάρια τους να δίνουν μπουνιές ή κλωτσιές στο κάθισμα του μπροστινού τους,
να ουρλιάζουν χωρίς λόγο στο αυτί του διπλανού τους, να εκτοξεύουν το μπουκάλι
με το νερό ή τον χυμό στον απέναντι ανυποψίαστο (όλα αυτά, ακόμα και στις VIP
θέσεις, για να διευκρινίζουμε)…

Τα βλέπουν ανέκφραστοι και αμέριμνοι να ανοιγοκλείνουν με σαματά επί ώρες –
μέχρι τελικής καταστροφής – το σπαστό τραπεζάκι μπροστά τους, να πασαλείβουν
μεθοδικά με τον σοκολατένιο πύραυλο τα καθίσματα (και ό,τι άλλο… προκύψει),
να πετούν τα σακουλάκια από τα τσιπς στο πάτωμα ή στη θάλασσα… Κάπου κάπου
τους δίνουν και το κινητό να «παίξουν», προφανώς αγνοώντας ή αδιαφορώντας για
τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων για τη ανεπανόρθωτη επίδραση της
ακτινοβολίας στον παιδικό εγκέφαλο, που αναπτύσσεται ταχύτατα.

Είναι οι αυριανοί ενήλικες, που θα πετάξουν το άδειο πακέτο τσιγάρων από το
παράθυρο του γιωταχί τους, θα αφήσουν τη σακούλα με τα αναψυκτικά τους στην
άμμο, θα προσπεράσουν «πονηρά» τον μπροστινό τους στην ουρά, θα γίνουν οι
νταήδες της ασφάλτου…

«Καλά, εσείς δεν είχατε ποτέ παιδιά;», η κλασική αντίδραση των μαμάδων σε
οποιαδήποτε ένδειξη δυσφορίας ή ήπια σύσταση των συνταξιδιωτών ή των, τέλος
πάντων, ατυχών συνευρισκομένων. Είχαμε, είχαμε, αλλά δεν έκαναν κι έτσι…