[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

EINAI KI AYTO ένα είδος από τα πολλά που ευδοκιμούν το καλοκαίρι. Όταν
όλα υπολειτουργούν, οι συνήθεις ύποπτοι – όπως καθιερώθηκε να τους αποκαλούν –
δραστηριοποιούνται. Γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα καλύτερα από οποιονδήποτε.
Ξέρουν ποιος δικαστής είναι αυστηρός, ποιος εισαγγελέας θα τους αντιμετωπίσει
με επιείκεια, ποιος λείπει με άδεια και ποιος τον αντικαθιστά. Δεν πάνε
διακοπές, προτιμούν τη ραστώνη της Αθήνας. Σ’ αυτήν άλλωστε στηρίζουν τις
ελπίδες τους. H ησυχία που επικρατεί στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, της
οποίας ο χώρος προσφέρεται και για μια ανάσα δροσιάς μέσα στον καύσωνα, είναι
ό,τι καλύτερο για τις επιδιώξεις τους. Οι δικαστικοί λειτουργοί παίρνουν –
όπως και όλοι οι εργαζόμενοι – άδεια εκ περιτροπής. Στο διάστημα της απουσίας
τους αναπληρώνονται από κάποιον άλλο συνάδελφό τους που, ασφαλώς, δεν γνωρίζει
τις υποθέσεις τις οποίες χειρίζονται. Αν μάλιστα πρόκειται για ανακριτή ή
εισαγγελέα με συγκεκριμένο αντικείμενο, ο αντικαταστάτης του λειτουργεί πολλές
φορές μόνο διεκπεραιωτικά και εφόσον παραστεί ανάγκη. Τότε λοιπόν «χτυπούν» οι
συνήθεις ύποπτοι. Πρόσωπα γνωστά στα δικαστήρια λόγω των πολλών πάρε-δώσε με
τη Δικαιοσύνη. Είτε με την ιδιότητα του κατηγορουμένου είτε με αυτήν του
καταγγέλλοντος. Εμφανίζονται στον εκτελούντα χρέη ανακριτή, εισαγγελέα
προφυλακίσεων, εισαγγελέα ακροάσεων ή εισαγγελέα ανηλίκων και οπουδήποτε αλλού
και εκμεταλλευόμενοι την άγνοιά του γύρω από την υπόθεση που τους αφορά και τη
φημολογούμενη επιείκειά του, προσπαθούν να υφαρπάξουν μια ευνοϊκή απόφαση.
Αυτό που εκμεταλλεύονται κυρίως είναι ότι ο δικαστικός λειτουργός στον οποίο
απευθύνονται δεν ξέρει με ποιον έχει να κάνει, ενώ αντιθέτως οι ίδιοι έχουν
φροντίσει να τον μάθουν καλά. Δεν γνωρίζει τίποτε για την ενδεχόμενη δικομανία
του, για το γεγονός ότι ο πολίτης που έχει απέναντί του μπαινοβγαίνει στο ίδιο
γραφείο μέρα παρά μέρα πιέζοντας, εκλιπαρώντας ή και απειλώντας ακόμη
προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του. Βλέπει έναν απελπισμένο άνθρωπο που
ζητάει βοήθεια. Πού να φανταστεί ότι η πειστικότητά του είναι αποτέλεσμα
εμπειρίας; Πώς να υποπτευθεί πως ο… καημένος, ο κυνηγημένος, ο χαροκαμένος,
ο δυστυχισμένος που βλέπει, είναι ένας επιστήμων της δικαστηριακής πρακτικής
και γνωρίζει καλύτερα από όλους πως και οι δικαστές είναι άνθρωποι. Κυρίως το
καλοκαίρι!