Mεγάλο εμπόδιο ο αφοπλισμός

Πολλά είναι τα εμπόδια στα οποία προσκρούει η προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών
να πετύχουν μόνιμη ειρήνη στον Λίβανο. Τα σημαντικότερα, που συνδέονται μεταξύ
τους, είναι ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ και η σύνθεση της ειρηνευτικής δύναμης
που θα εγκατασταθεί στα νότια της χώρας.

Ο στρατός. H λιβανική κυβέρνηση ενέκρινε την αποστολή 15.000 στρατιωτών στον Νότιο Λίβανο

H λιβανική κυβέρνηση ενέκρινε την αποστολή από σήμερα στρατιωτικής δύναμης στα
νότια του ποταμού Λιτάνι, η οποία θα ανακτήσει τον έλεγχο των εδαφών που
εγκαταλείπουν οι Ισραηλινοί. H στρατιωτική αυτή δύναμη θα αποτελείται από
15.000 άνδρες. Το υπουργικό συμβούλιο, στο οποίο μετέχουν δύο υπουργοί της
Χεζμπολάχ, απέφυγε όμως για άλλη μια φορά να ασχοληθεί με το ζήτημα του
αφοπλισμού της οργάνωσης, που αποτελεί προϋπόθεση για την τήρηση της
εκεχειρίας. Και ο αρχηγός της οργάνωσης στον Νότιο Λίβανο, ο σεΐχης Ναμπίλ
Καούκ, άφησε να εννοηθεί ότι η Χεζμπολάχ δεν προτίθεται ούτε να καταθέσει τα
όπλα ούτε να αποχωρήσει. Απλώς θα αναμειχθεί με τον τοπικό πληθυσμό. Πάντως,
σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της λιβανικής κυβέρνησης Γάζι Αρίντι, η Χεζμπολάχ
συμφώνησε ότι ο λιβανικός στρατός που θα αναπτυχθεί στον Νότο θα μπορεί να
κατάσχει όλα τα όπλα που θα βρίσκει στο πέρασμά του.

Οι εξελίξεις

Ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ δήλωσε ότι αν η
σιιτική οργάνωση δεν παραδώσει τα όπλα της, όπως προβλέπει το Ψήφισμα 1701 του
Συμβουλίου Ασφαλείας, το Ισραήλ θα ξαναρχίσει τον πόλεμο. «Αν η διεθνής
κοινότητα αγνοήσει την παραβίαση του ψηφίσματος, είμαστε υποχρεωμένοι να
ενεργήσουμε», τόνισε ο αξιωματούχος. Νωρίτερα, ο φιλοσύρος πρόεδρος του
Λιβάνου Εμίλ Λαχούντ είχε χαρακτηρίσει «ντροπή» το να ζητείται ο αφοπλισμός
της «μοναδικής δύναμης στον αραβικό κόσμο που αντιστάθηκε στο Ισραήλ».

Οι εξελίξεις αυτές, μαζί με την προειδοποίηση του αρχηγού του Ισραηλινού
Γενικού Επιτελείου ότι ο ισραηλινός στρατός μπορεί να παραμείνει ακόμη και
μήνες στον Νότιο Λίβανο, δυσκολεύουν το έργο του ΟΗΕ για τη συγκρότηση μιας
διεθνούς δύναμης που θα εξασφαλίσει τον σεβασμό της κατάπαυσης του πυρός.
Ανώτατοι διπλωμάτες στη Νέα Υόρκη ελπίζουν ότι εντός των προσεχών δέκα ημερών
μια πρώτη δύναμη 4.000 κυανοκράνων υπό γαλλική διοίκηση θα συναντήσει στον
Νότιο Λίβανο τους Λιβανέζους στρατιώτες. H Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Μισέλ
Αλιό-Μαρί εξέφρασε χθες την επιθυμία της χώρας της να αναλάβει τη διοίκηση
αυτής της δύναμης, με δύο προϋποθέσεις: να έχει σαφή εντολή και να είναι
αρκετά ισχυρή. «Έχουμε ήδη τη διοίκηση της UNIFIL και είμαστε έτοιμοι να
αναλάβουμε τη διοίκηση και της ενισχυμένης UNIFIL μέχρι τον ερχόμενο
Φεβρουάριο».

Οι άλλες χώρες

Εκτός από τη Γαλλία, άνδρες είναι πιθανό να στείλουν στον Λίβανο η Γερμανία, η
Τουρκία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Ανώτατος Ισραηλινός
αξιωματούχος δήλωσε χθες ότι η χώρα του θα προβάλει αντιρρήσεις για τη
συμμετοχή χωρών που δεν έχουν διπλωματικές σχέσεις μαζί της, όπως είναι η
Μαλαισία και η Ινδονησία.

Αξιωματούχοι του ΟΗΕ επισημαίνουν ότι όσο περισσότερος χρόνος χρειαστεί για
την ανάπτυξη αυτής της δύναμης τόσο περισσότερες θα είναι οι πιθανότητες να
καταρρεύσει ολόκληρο το ειρηνευτικό σχέδιο. «Όσο αργούμε, τόσο περισσότερο
κινδυνεύουμε», δήλωσε ένας αξιωματούχος στην εφημερίδα «Ιντιπέντεντ».

MAPK ΜΑΖΑΟΥΕΡ

H Ευρώπη έμεινε στο περιθώριο

Μαρκ Μαζάουερ. Ο γνωστός ιστορικός είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια

ME TH ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή να δυσχεραίνει όλο και περισσότερο,
μια νέα πρόκληση δημιουργείται για την Ευρώπη, επισημαίνει ο καθηγητής
Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Μαρκ Μαζάουερ, στους χθεσινούς
«Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Πρόκειται όμως για μια πρόκληση στην οποία η Ευρωπαϊκή
Ένωση απέτυχε να ανταποκριθεί. Κατά τη διάρκεια της κρίσης στον Λίβανο –
συνεχίζει ο Μαζάουερ – η Ευρωπαϊκή Ένωση έμεινε στο περιθώριο.

Ο ιστορικός επικαλείται την αναφορά της Ελληνίδας υπουργού Εξωτερικών Ντόρας
Μπακογιάννη, την περασμένη Παρασκευή, στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι στην καρδιά
της κρίσης στη Μέση Ανατολή βρίσκεται το παλαιστινιακό ζήτημα. H Ευρώπη –
συνεχίζει ο Μαζάουερ – θα πρέπει να απαντήσει δυναμικότερα στα κενά που
δημιουργούνται, δεδομένης και της ιστορικής ευθύνης της στην περιοχή.
«Υπάρχουν ανησυχίες ότι η είσοδος της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση – αν και
όταν συμβεί – θα σύρει την Ευρώπη στα προβλήματα της Μέσης Ανατολής, όμως η
Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ήδη εκεί», τονίζει χαρακτηριστικά, επιρρίπτοντας ευθύνες
για το ότι δεν υπήρξε ευρωπαϊκό αίτημα εκεχειρίας εγκαίρως για τον Λίβανο στη
στενότατη συμμαχία Μπλερ – Μπους.

Μια φιλόδοξη στάση

«Έπειτα από τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ευρώπη συνήθισε να παίζει δευτερεύοντα
ρόλο, ακολουθώντας τους δυναμικούς προστάτες της. H πρόκληση όμως που
αντιμετωπίζει τώρα είναι να μάθει να περπατά μόνη της», γράφει στο άρθρο του ο
Βρετανός ιστορικός.

Ο ίδιος προτείνει μια πιο φιλόδοξη ευρωπαϊκή στάση στη Μέση Ανατολή, η οποία,
πέρα από την τελευταία κρίση στον Λίβανο, θα έθετε ως στόχο πρώτης
προτεραιότητας τη διευθέτηση του ισραηλο-παλαιστινιακού ζητήματος στη βάση της
οικονομικής βοήθειας που παρέχει στους Παλαιστινίους και στις εμπορικές
σχέσεις που διατηρεί με το Ισραήλ. Αυτό όμως – σύμφωνα με τον Μαζάουερ –
προϋποθέτει επείγουσα θεσμική μεταρρύθμιση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να
υπερκεραστούν τα εμπόδια που θέτουν οι αντιπαλότητες ανάμεσα στο Συμβούλιο των
Υπουργών και στην Επιτροπή και παρεμβαίνουν αποτρεπτικά στην υιοθέτηση κοινής
εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.

Εναλλακτικά, επισημαίνει ο ιστορικός, αν η Ευρώπη δεν αντιληφθεί την
επιτακτική ανάγκη να αλλάξει τα κακώς κείμενα, το πιθανότερο είναι να
αντιμετωπίσει στο κατώφλι της αστάθεια αλλά και οικονομική αποτελμάτωση χωρίς
χρονικό περιορισμό.