Δρόμοι

Το σημαντικότερο…

… αποτέλεσμα από τον «πόλεμο των δύο στρατιωτών» του Ισραήλ στον Λίβανο
είναι η μεταβολή που επέφερε στην ισορροπία του τρόμου στην περιοχή. Εδώ και
δεκαετίες, η στρατιωτική ανωτερότητα του Ισραήλ είχε πάρει μυθικές διαστάσεις
στη Μέση Ανατολή. Αυτή η αδιαμφισβήτητη στρατιωτική υπεροχή τροφοδοτούσε την
επικίνδυνη πεποίθηση πως η ισχύς μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό
υποκατάστατο της διπλωματίας.

Ο τελευταίος…

… πόλεμος στον Λίβανο όμως, που σχεδιάστηκε με τη συνεργασία και την
ενθάρρυνση της Αμερικής, κατέληξε στην πρώτη ήττα του Ισραήλ στην ιστορία του,
έπληξε σοβαρά την ισραηλινή κυβέρνηση και κλόνισε τη μυθολογία του αήττητου.
Προκαλώντας κατάπληξη στον κόσμο, μια μικρή ομάδα καλά εκπαιδευμένων και
πειθαρχημένων «ατάκτων» – περίπου 2 έως 4 χιλιάδες μαχητές της Χεζμπολάχ –
κατόρθωσαν να συγκρατήσουν έναν από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου (που
σύμφωνα με την Ντέμπορα Κάμπελ χρηματοδοτείται με 3 δισεκατομμύρια δολάρια
ετησίως από τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων) και να αποδείξουν ότι η
λογική της βίας είναι χρεοκοπημένη. Ο μεγάλος αριθμός των αμάχων που έχασαν τη
ζωή τους – περισσότεροι από χίλιοι Λιβανέζοι έναντι μερικών δεκάδων Ισραηλινών
– είχε επίσης βαρύ κόστος για τη διεθνή εικόνα του Ισραήλ. Δύσκολα μπορεί να
κατανοήσει κανείς γιατί η σύλληψη δύο Ισραηλινών στρατιωτών άξιζε την
καταστροφή μιας ολόκληρης χώρας (ή ακόμη την ανάδειξη του ηγέτη της Χεζμπολάχ
Χασάν Νασράλα σε σούπερ σταρ της Μέσης Ανατολής).

Το καλό…

… (αν μπορεί κανείς να βρει σήμερα κάτι καλό στη Μέση Ανατολή) είναι πως η
ταπείνωση του Ισραήλ θα μπορούσε να το υποχρεώσει να επανέλθει στο τραπέζι των
διαπραγματεύσεων και να επιστρέψει τα εδάφη τα οποία κατέχει από το 1967 κατά
παράβαση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Θα ήταν επίσης καλό αν οι Αμερικανοί
πολεμικοί σχεδιαστές υποχρεώνονταν τώρα να αλλάξουν τα σχέδιά τους μετά την
ισραηλινή ήττα. Όπως έγραψε ο Σέιμουρ Χερς στο περιοδικό «Νιου Γιόρκερ», οι
Αμερικανοί ενθάρρυναν το Ισραήλ να επιτεθεί κατά της Χεζμπολάχ, σε μια γενική
δοκιμή των δικών τους σχεδίων για επίθεση κατά του Ιράν. Αν οι Αμερικανοί που
ενθάρρυναν αυτή την καταστροφή μπορούν σήμερα να καταλήξουν στα σωστά
συμπεράσματα, ίσως να προτιμήσουν τη διπλωματία, προκειμένου να αποφευχθεί μια
άλλη καταστροφή τέτοιων διαστάσεων που μπροστά της θα ωχριούσε η ισοπέδωση του
Λιβάνου.

H Ισραηλινή…

… υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι το Ισραήλ είναι πρόθυμο να
διαπραγματευτεί για την επιστροφή των δύο αιχμάλωτων στρατιωτών του – κάτι που
είχε ζητήσει αρχικά η ίδια η Χεζμπολάχ. Αναπόφευκτα, το συμπέρασμα που βγαίνει
από αυτό είναι πως η άδικη σφαγή των Ισραηλινών και Λιβανέζων αμάχων θα
μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν το Ισραήλ δεν επέμενε τόσο πολύ να δικαιώσει
τη λογική της βίας, όπως έκανε πάντα στη Μέση Ανατολή.