Στο Iσραήλ αναζητούν αποδιοπομπαίο τράγο

Οι πολεμικές επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ κόπασαν από το πρωί της
Δευτέρας, όμως το Ισραήλ – πολιτικά – διατηρείται σε εμπόλεμη κατάσταση. Είναι
ένας πόλεμος αλληλοκατηγοριών, ταυτόχρονα όμως και μια μάχη για να
διαπιστωθούν τα πραγματικά μαθήματα της κρίσης στον Λίβανο.

Ελάχιστοι από την πολιτική ή τη στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ φαίνεται πως θα
βγουν αλώβητοι ύστερα από όλα αυτά. Μιλώντας στο ισραηλινό Κοινοβούλιο
προχθές, ο πέντε μηνών πρωθυπουργός του Ισραήλ Εχούντ Ολμέρτ αποδέχθηκε όλες
τις ευθύνες της στρατιωτικής επιχείρησης κατά της Χεζμπολάχ αλλά δεν τόλμησε
να μιλήσει για νίκη. Για επιτυχίες, ναι, για λάθη επίσης, αλλά όχι για νίκη.
Και για τον ισχυρότερο στη Μέση Ανατολή στρατό – του Ισραήλ – αυτό συνιστά
μεγάλη ήττα. Δημοσκόπηση του κέντρου Globes Smith τα αποτελέσματα της οποίας
γνωστοποιήθηκαν τη Δευτέρα, αμέσως μετά την εφαρμογή της εκεχειρίας,
επιβεβαίωσε ότι το 52% των Ισραηλινών πιστεύει πως ο Στρατός απέτυχε στον
Λίβανο.

H αναζήτηση ευθυνών, στο Ισραήλ – τι πήγε καλά, τι όχι και γιατί – μόλις
άρχισε. Αντανακλάται στις δημοσκοπήσεις, στη δοκιμασία των προσφύγων που
επιστρέφουν φοβισμένοι στις εστίες τους στο βόρειο Ισραήλ, αλλά και στο
πολιτικό στρατόπεδο. Με τελευταίο τον Γιόσι Μπεϊλίν, του κόμματος Μερέτζ της
αντιπολίτευσης, αρκετά μέλη της Κνέσετ ζήτησαν ήδη τη σύσταση ειδικής
επιτροπής προκειμένου να διερευνήσει τη διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων
εναντίον της Χεζμπολάχ. Ωστόσο, διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν πως μόνον ο
πρωθυπουργός μπορεί να αποφασίσει τη συγκρότηση μιας τέτοιας επιτροπής και ο
Ολμέρτ… δεν έχει δεσμευθεί.

Οι πληγές του Ολμέρτ

Όσο δεν δεσμεύεται, όμως, τα ερωτήματα θα παραμένουν: «Τι ακριβώς έλεγαν οι
στρατιωτικοί ηγέτες στους πολιτικούς τους επικεφαλής σχετικά με το τι
αναμενόταν να καταφέρει η δύναμη της Πολεμικής Αεροπορίας κατά της Χεζμπολάχ;
Γιατί, ύστερα από μία εβδομάδα πολέμου, η Αεροπορία δεν είχε καταφέρει να
εξουδετερώσει τους πυραύλους τής σιιτικής οργάνωσης; Γιατί, ύστερα από την
πρώτη εβδομάδα – όταν οι περιορισμένες χερσαίες επιχειρήσεις αποδείχθηκαν
αναποτελεσματικές – η απόφαση για διεύρυνση του μετώπου των επιχειρήσεων
ελήφθη μόνο λίγο πριν από την απόφαση για εκεχειρία και εφαρμόστηκε
κυριολεκτικά την ενδέκατη ώρα; Και αν το Ισραήλ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει
αποτελεσματικά τη Χεζμπολάχ τώρα, τι θα γίνει αν στη συνέχεια το Ιράν στείλει
ακόμη πιο ισχυρά όπλα;».

Ύστερα, υπάρχουν τα ερωτήματα που αφορούν τις μυστικές υπηρεσίες του Στρατού.
Φαίνεται ότι γνώριζαν για τα όπλα της Χεζμπολάχ. Ωστόσο οι ένοπλες δυνάμεις
του Ισραήλ, αν και αποχώρησαν από την περιοχή μόλις το 2000, έδωσαν την
εντύπωση ότι δεν είχαν συνειδητοποιήσει το περίπλοκο οχυρωματικό σχέδιο τών εκ
του Βορρά εχθρών τους. «Ήταν ένας πόλεμος χωρίς πολλή σκέψη για τον ακριβή
στόχο», επισημαίνει από τις σελίδες τής «Χααρέτζ» ο Γιόελ Μάρκους. «Ο Αριέλ
Σαρόν, πριν αρχίσει κάτι, γνώριζε πού πήγαινε και τι ήθελε… Όταν αποφάσισε
να διασχίσει τη Διώρυγα του Σουέζ στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, γνώριζε εκ των
προτέρων τον αντικειμενικό στόχο. Σχεδίασε την πορεία του και ορθώς εκτίμησε
την Αχίλλειο πτέρνα των Αιγυπτίων…

Ο Ολμέρτ φόρεσε τα εξαιρετικά “μεγάλα” παπούτσια τού Σαρόν, χωρίς να έχει τις
ικανότητες ενός πραγματικού ηγέτη… Και ο Νταν Χαλούτζ (σ.σ.: αρχηγός του
Γενικού Επιτελείου) μπορεί να είναι μεν έξοχος πιλότος, αλλά διακρίνεται για
την υπερβολική εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, αυτό έπεισε τον Ολμέρτ».

Ταπεινωτική η αποτυχία

Εχούντ Ολμέρτ. H επομένη της εκεχειρίας βρίσκει την κυβέρνησή του να προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία

ΑΠΟ THN ΑΠΟΔΟΣΗ ευθυνών δεν γλιτώνουν ούτε ο Νταν Χαλούτζ ούτε και ο
πολιτικός του προϊστάμενος, Αμίρ Πέρετζ. Μάλιστα πηγές των ενόπλων δυνάμεων
ανέφεραν χθες ότι ο Χαλούτζ δεν μπορεί να αποφύγει την παραίτηση, πιθανόν με
την ολοκλήρωση της αποχώρησης των Ισραηλινών από τον Λίβανο, όχι μόνο για τις
στρατιωτικές επιλογές του αλλά και για το «οικονομικό σκάνδαλο» στο οποίο
εμπλέκεται. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι πούλησε το χαρτοφυλάκιο των μετοχών του,
αξίας 21.000 ευρώ, μόλις τρεις ώρες μετά τη σύλληψη των δύο Ισραηλινών
στρατιωτών από τη Χεζμπολάχ.

H επομένη της εκεχειρίας βρήκε τον Εχούντ Ολμέρτ – και την κυβέρνησή του – να
ψάχνει τον αποδιοπομπαίο τράγο, μαχόμενος να διατηρηθεί στην εξουσία. Με τους
πυραύλους να πλήττουν το Ισραήλ τόσο από τη Λωρίδα της Γάζας – απ’ όπου
αποχώρησαν μονομερώς οι Ισραηλινοί πριν από έναν χρόνο – και από τον Λίβανο –
απ’ όπου έφυγαν το 2000 -, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μπορεί να είναι βέβαιος
ότι αγωνίζεται για το πολιτικό του κληροδότημα. Το σίγουρο είναι ότι η
στρατιωτική αποτυχία στον Λίβανο, ταπεινωτική για πολλούς, κάθε άλλο παρά
εγγυάται την εφαρμογή τής προαναγγελθείσας μονομερούς αποχώρησης από τη Δυτική
Όχθη. Και ήταν το σχέδιο πάνω στο οποίο ο Ολμέρτ στήριξε τον Μάρτιο την εκλογή
του.