Πρόσωπα Bαριά ήττα-μήνυμα από το Kονέκτικατ

Υπήρξε τρεις φορές γερουσιαστής και υποψήφιος των Δημοκρατικών για την
αντιπροεδρία. Ηττήθηκε όμως από έναν «άγνωστο», έναν «νεόκοπο» στην
αμερικανική πολιτική σκηνή. Στήριξε τον πόλεμο στο Ιράκ ο Τζο Λίμπερμαν – και
το πλήρωσε.

«Απογοητεύτηκα ναι, αλλά δεν αποθαρρύνομαι», δήλωσε ο Τζο Λίμπερμαν στο τέλος της εκλογικής βραδιάς. H ήττα που υπέστη, όμως, ήταν βαριά

Θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει κανείς… παράπλευρη απώλεια της αμερικανικής
λαϊκής οργής για τον πόλεμο στο Ιράκ και τον Τζορτζ Μπους. Θα μπορούσε επίσης
να «δει» στις προκριματικές εκλογές που διεξήχθησαν χθες στο Κονέκτικατ για
την ανάδειξη του υποψηφίου του Δημοκρατικού Κόμματος στις εκλογές του
Νοεμβρίου για την ανανέωση του Κογκρέσου έναν προάγγελο των όσων μέλλει να
συμβούν τον Νοέμβριο. Το βέβαιο είναι πως ο Τζο Λίμπερμαν, υποψήφιος για την
αμερικανική αντιπροεδρία το 2000 στο Δημοκρατικό «ψηφοδέλτιο» υπό τον Αλ Γκορ,
ο πρώτος Αμερικανοεβραίος που προτάθηκε ποτέ για τόσο υψηλό αξίωμα, υπέστη στο
Κονέκτικατ βαριά ήττα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η διαφορά από τον αντίπαλό του ήταν μεγάλη. Το 48% των
ψήφων απέσπασε ο Λίμπερμαν, το 52% των ψήφων ο Νεντ Λαμόντ, ένας
εκατομμυριούχος ιδιοκτήτης εταιρείας παροχής καλωδιακής τηλεόρασης. Αν
εξαιρέσει όμως κανείς τη συμμετοχή σε ένα δημοτικό συμβούλιο, ο Λαμόντ δεν
έχει πολιτική εμπειρία. Και ο Λίμπερμαν είναι μόλις ο τέταρτος απερχόμενος
γερουσιαστής που χάνει σε προκριματικές εκλογές τα τελευταία είκοσι έξι
χρόνια.

«Αποκαλούν το Κονέκτικατ γη της συνήθειας», δήλωσε περιχαρής ο Λαμόντ. «Σήμερα
όμως ψηφίσαμε υπέρ μιας μεγάλης αλλαγής». «Φυσικά και απογοητεύτηκα», δήλωσε
από την πλευρά του ο Λίμπερμαν. «Δεν αποθαρρύνομαι όμως. Για χάρη της
πολιτείας μας, της χώρας μας και του κόμματός μας, δεν πρόκειται να αφήσω αυτό
το αποτέλεσμα να επικρατήσει». Ο Λίμπερμαν σκοπεύει να κατεβεί στις εκλογές
του Νοεμβρίου ως ανεξάρτητος υποψήφιος, θα βρεθεί δηλαδή και πάλι αντιμέτωπος
με τον Λαμόντ, καθώς και τον Άλαν Σλέσινγκερ, Ρεπουμπλικανό πρώην βουλευτή που
έχει ωστόσο λιγοστές ελπίδες σε μια «δημοκρατική» πολιτεία όπως το Κονέκτικατ.
«Αν έχετε σιχαθεί αυτόν τον απαίσιο κομματισμό στην Ουάσιγκτον», είπε στους
ψηφοφόρους, «τότε ζητώ τη βοήθειά σας».

H αλήθεια είναι, λένε κάποιοι χαριτολογώντας, ότι για πολλά μπορεί να
κατηγορήσει κανείς τον Λίμπερμαν – για κομματισμό με την αυστηρή έννοια του
όρου όμως όχι. Δύσκολα βρίσκει κανείς άλλον Δημοκρατικό να υποστηρίζει τόσο
πεισματικά τον πόλεμο στο Ιράκ. Την περασμένη χρονιά έγραψε ένα άρθρο στη
«Wall Street Journal» με τίτλο «Τα στρατεύματά μας πρέπει να μείνουν»·
στηλιτεύει συχνά-πυκνά τους Δημοκρατικούς επειδή ασκούν κριτική στον Μπους για
τον πόλεμο· έχει δηλώσει πως οι Δημοκρατικοί υπονομεύουν την αξιοπιστία του
Μπους «με κίνδυνο για το έθνος». Τώρα πια, το μόνο που απομένει να φανεί είναι
αν θα επαληθευτεί ο Άβι Γκριν, ένας απλός εθελοντής στην προεκλογική
εκστρατεία του νικητή Λαμόντ: «Ο κόσμος θα κοιτάζει πίσω και θα λέει, “η αρχή
του τέλους για την εποχή Μπους έγινε στο Κονέκτικατ”».