[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΛΟΙΠΟΝ, αυτός ο ανταγωνισμός – ή ευγενής… άμιλλα, αν υπάρχει τέτοιο
πράγμα στην πολιτική σήμερα! – μεταξύ των υπουργών καμία φορά αποδεικνύεται
ιδιαίτερα αποτελεσματικός ως προς την επίλυση προβλημάτων. H πρόσφατη
περίπτωση Ντόρας Μπακογιάννη και Γιώργου Σουφλιά είναι χαρακτηριστική: Γουδί
και Ελληνικό πρότεινε ο υπουργός στον Παναθηναϊκό για τη δημιουργία της νέας
έδρας μέχρι που η τότε δήμαρχος Αθηναίων έκανε πετυχημένη ρελάνς με την ιδέα
της «διπλής ανάπλασης» σε Ελαιώνα και Αμπελόκηπους. H πρόταση έγινε θετικά
δεκτή από την πλευρά του δηλωμένου «πράσινου» υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, όμως είναι
σαφές πως η «σφήνα Ντόρας» δεν προκάλεσε και τόσο πολύ ενθουσιασμό. Όχι για
την ουσία της αλλά ήταν προφανές πως το ΥΠΕΧΩΔΕ θα προτιμούσε να είχε εκείνο
την ιδέα. H ρεβάνς όμως δεν άργησε να έρθει:

Τζαμί στο Μοναστηράκι πρότεινε ανοίγοντας πρώτη αυτήν τη φορά τα χαρτιά της η
υπουργός Εξωτερικών, πλέον. Πρόταση που δεν άργησε να δεχθεί κριτική από
διάφορους κύκλους. Τα ρεφλέξ του – εμπειρότερου και μακροβιότερου στην
πολιτική – Γιώργου Σουφλιά δεν άργησαν να ενεργοποιηθούν. Τζαμί στον Ελαιώνα
πρότεινε ο Γιώργος Σουφλιάς αφού πρώτα «έκατσε» η σκόνη και καταγράφηκαν τα
επιχειρήματα για το Μοναστηράκι. H ιδέα για δημιουργία του τζαμιού στον
Ελαιώνα από την πλευρά του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ είχε σχεδόν καθολική απήχηση και
μάλιστα πέρασε θετικά από την πλευρά της Εκκλησίας, η οποία – αν και ως μη
όφειλε θεσμικά – εξέφραζε άποψη. Κάπως έτσι το στρατόπεδο Σουφλιά πήρε τη
ρεβάνς του για την ντρίμπλα με τον Παναθηναϊκό.

Γήπεδο η Ντόρα; Τζαμί ο Σουφλιάς!

Καλά όλ’ αυτά, μόνο που για άλλη μια φορά είναι κρίμα τόσο σημαντικές επιλογές
στον οικιστικό ιστό της Αθήνας να πραγματοποιούνται εξαιτίας του – κατανοητού
ασφαλώς – ανταγωνισμού κορυφαίων πολιτικών που συμβαίνει να βρίσκονται στην
εξουσία και όχι ως αποτέλεσμα σχεδιασμού για τη γενικότερη ανάπτυξη της
πόλης…

Κρίμα επίσης γιατί όπως φαίνεται – πάλι εκ του αποτελέσματος – οι αρμόδιοι
«καίγονται» να βρουν λύσεις όταν το αντικείμενο αυξάνει την προστιθέμενη αξία
της δημοτικότητας και εικόνας τους και «εξαφανίζονται» όταν η λύση του
προβλήματος εμπεριέχει κόστος.

Με άλλα λόγια καλώς δόθηκε λύση στο «γηπεδικό» του Παναθηναϊκού και πολύ
καλύτερα στην εξεύρεση χώρου για τζαμί στην Αθήνα. Μήπως όμως κάποια στιγμή,
κύριοι και κυρίες υπουργοί, ανεξαρτήτως χαρτοφυλακίου και «τυπικής»
αρμοδιότητας, θα πρέπει να κοιτάξετε και τι θα γίνει π.χ. με τη διαχείριση των
απορριμμάτων;