«Aρνούνται» να μεγαλώσουν!

Είναι απροσδιόριστης ηλικίας. Φορούν τζιν, ένα πουκάμισο άνετο και
παπούτσια αθλητικά, στέκονται στο μπαρ και απολαμβάνουν το ποτό τους
ακούγοντας τις τελευταίες μουσικές επιτυχίες. H τσέπη τους όμως είναι γεμάτη
και η χρονολογία γέννησης από τη σημερινή απέχει 3, 4, 5 δεκαετίες. Είναι κι
αυτή μια τάση της εποχής ­ σαραντάρηδες που ξέχασαν να μεγαλώσουν. Ο
τελευταίος στόχος του μάρκετινγκ.

Ο Λι Γουίτλεϊ είναι από εκείνους που… ξέχασαν ν’ αφήσουν την εφηβεία πίσω τους

Είναι εκείνοι που ακύρωσαν το χάσμα των γενεών. Εκείνοι που επαναπροσδιορίζουν
την ηλικία τους με βάση αυτό που νιώθουν. Που δεν αντέχουν τα πλαίσια που τους
άφησαν κληροδότημα οι γονείς τους και υπαγορεύουν τα «πρέπει» που συνοδεύει
κάθε δεκαετία ζωής. Συνήθως ακούν την ίδια μουσική με τα παιδιά τους ή τους
20άρηδες της εποχής, ντύνονται με τα ίδια ρούχα, ψωνίζουν από τα ίδια in
καταστήματα και δείχνουν εξαιρετικό ενδιαφέρον στις προτάσεις της νέας
τεχνολογίας, από τα i-pod μέχρι τις νέες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές.

Ενθουσιασμός

Οι σαραντάρηδες, πενηντάρηδες της εποχής, δεν συγκρίνονται με εκείνους που
διήνυσαν τις ίδιες δεκαετίες ζωής, στα χρόνια του ’80 ή ακόμη και του ’90, για
να μην πάμε πιο πίσω. Τόσο από άποψη εμφάνισης όσο και από άποψη στάσης ζωής
γενικότερα. Ο Λόντονερ Λι Γουίτλεϊ, για παράδειγμα, είναι πάνω από 36 χρόνων.
Είναι διευθυντής φωτογραφίας κι έχει πάθος με τις κιθάρες και τα αθλητικά
παπούτσια αλλά σήμερα έχει περισσότερα χρήματα να διαθέσει σε σύγκριση με μια
15ετία πριν. Αυτό που δεν αλλοιώθηκε καθόλου πάντως είναι ο ενθουσιασμός του,
η αγάπη του για τα πράγματα που πάντοτε του άρεσαν, για την ίδια τη ζωή.

«Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου με κοστούμι, να επιστρέφω σπίτι και να
λέω στη σύζυγό μου, “γεια σου, αγάπη μου, γύρισα. Πώς ήταν η μέρα σου”; Το
τελευταίο που θα ήθελα είναι να γίνω σαν τον πατέρα μου. Αν και έχω παιδί,
διακρίνομαι για ένα παθολογικό πείσμα να αλλάξω τον τρόπο της ζωής μου».

Από το περιοδικό «GQ»

Ο Γουίτλεϊ είναι πλήρες μέλος αυτού που στις μέρες μας αποκλήθηκε «grup»,
αυτής της νέας τάσης των ώριμων – ηλικιακά – ανδρών να μη… δείχνουν τα
χρόνια τους και να μην αλλάζουν τον τρόπο της ζωής τους. Ο όρος grup
επινοήθηκε από το νεοϋορκέζικο ανδρικό περιοδικό «GQ» και έχει τις ρίζες του
σε επεισόδιο της «Οδύσσειας του Διαστήματος», στο οποίο ένας πλανήτης
διοικείται από δυναμικά παιδιά που έχουν παγιδευτεί σε αέναη νεότητα. «Υπάρχει
ένα ευρύτερο κίνημα στην κοινωνία μας, στόχος του οποίου είναι να μένουν οι
άνθρωποι νέοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και αυτή είναι μια τάση την
οποία γνωρίζουν καλά οι πελάτες μας», δήλωσε η Λόρα Σίμπσον, διευθύντρια της
διαφημιστικής εταιρείας McCann Erickson’s Pulse στη Βρετανία.

Με ακριβά αλλά «αθόρυβα» ρούχα

ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΣ επενδύουν στους «αιωνίως εφήβους» της εποχής μας.
Επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους περισσότερο στην καταναλωτική συμπεριφορά των
ομάδων που τους αφορούν και στις αξίες τους, παρά στις ηλικιακές κατηγορίες.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο προωθούν προϊόντα που ελκύουν τόσο εφήβους όσο και
σαραντάρηδες ή πενηντάρηδες. Προϊόντα που δεν είναι πια «κραυγαλέα» και
εντυπωσιακά αλλά παραμένουν υψηλής ποιότητος και… μισθολογικής κλίμακας.
«Είναι το αντίθετο της μόδας “ποδοσφαίρου”. Το μπλουτζίν των 300 ευρώ που
μπορεί να αγοράσει ένας ευκατάστατος νέος των τριάντα και κάτι θα είναι
”αθόρυβο”. Δεν θα είναι για παράδειγμα Dolce & Gabbana με στρας» τονίζει
ο Τζέισον Λονσντέιλ, στέλεχος στη διαφημιστική εταιρεία Leo Burnett. Το ίδιο
πρότυπο υπαγορεύει τα παπούτσια να είναι μοντέρνα, απλά και πρακτικά, ίσως και
όχι απαγορευτικά στην τιμή όπως είναι τα ισπανικά Camper, συμπληρώνει ο
διαφημιστής.

Καμία παραχώρηση

Ο Άντι Νάιτ, 37 ετών, αρνείται να κάνει οποιαδήποτε παραχώρηση, όσον αφορά τον
τρόπο ζωής του, στην πλαστική ωριμότητα των παλαιότερων σαραντάρηδων. Επιμένει
να φορά τα ακριβά Levis του και τα κλασικά Adidas. Κι ο ίδιος όμως παραδέχεται
ότι δεν μπορεί να σταματήσει τον χρόνο. Ακόμη και οι φίλοι του, λίγο
μεγαλύτερης ηλικίας, επισημαίνουν ότι κάποια στιγμή και όχι πολλά χρόνια
αργότερα, ίσως να μη μπορούν πια να πηγαίνουν για σκι στις Άλπεις τον χειμώνα
και το καλοκαίρι στη Βραζιλία για διακοπές.

Θα είναι τότε που μπορεί να επιλέγουν να τους βρίσκει το σαββατόβραδο στον
καναπέ του σπιτιού τους και όχι στα κλαμπ του κέντρου. «Όταν η κόρη μου με
κοιτάξει και μου πει ”μοιάζεις τόσο θλιμμένος”, τότε θα καταστραφώ
ολοκληρωτικά», λέει.