[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ διαπιστώσεις από την εξελισσόμενη τραγωδία της M. Ανατολής:
Πρώτον, η τρέχουσα σύγκρουση αποτελεί προϊόν της επικράτησης του φανατισμού
και της αδιαλλαξίας. Το Ισραήλ είναι γνωστό από ποιους υποστηρίζεται και ποιες
δυνατότητες έχει. Οι Παλαιστίνιοι όμως έχουν διαπράξει σοβαρά λάθη εκτιμήσεων.
Αρνούμενοι το εφικτό αλλά ρεαλιστικό (π.χ. προτάσεις προέδρου Κλίντον) που θα
τους έδινε στέρεη κρατική βάση, οδήγησαν στην επικράτηση των ριζοσπαστικών και
αδιάλλακτων στοιχείων, Χαμάς και Χεζμπολάχ (που εκτιμάται ότι σε σημαντικό
βαθμό ελέγχονται από άλλες δυνάμεις – Συρία, Ιράν). Είναι οι δυνάμεις που
έχουν ως στόχο την εξαφάνιση του κράτους του Ισραήλ. H αδιάλλακτη αυτή θέση
αποκλείει βέβαια κάθε ρεαλιστική προοπτική προώθησης της ειρηνευτικής
διαδικασίας. Οπωσδήποτε οι Παλαιστίνιοι θα πρέπει να διερωτηθούν πού οδηγεί η
άρνηση του εφικτού. Δεύτερον, οι ΗΠΑ (κυρίως υπό τον πρόεδρο Μπους) ακολουθούν
μια τυφλή πολιτική υποστήριξης του Ισραήλ που, όπως έχει τεκμηριωθεί σε
πρόσφατη αρθρογραφία, «επιβάλλεται» από το «εβραϊκό λόμπι» και που τελικώς
αντιστρατεύεται τα αμερικανικά συμφέροντα. Γιατί είναι σαφές ότι η πολιτική
αυτή, όπως βεβαίως και η συνολικότερη αμερικανική στρατηγική για τη M.
Ανατολή, όχι μόνο δεν συμβάλλει στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας (που
υποτίθεται ότι είναι κύριος στόχος της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ) αλλά
αντίθετα την τροφοδοτεί και την εκτρέφει. H αμερικανική πολιτική οδηγεί στον
ριζοσπαστισμό όλη την περιοχή. Στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγεί η στρατηγική του
Ισραήλ. Τρίτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποτύχει δραματικά να προωθήσει την
ειρηνευτική διαδικασία, παρά το γεγονός ότι το 2000 επεξεργάστηκε τον σχετικό
«οδικό χάρτη» για την ειρήνευση της M. Ανατολής και έχει διαθέσει σημαντικούς
πόρους για τη στήριξη των Παλαιστινίων. Όποιος διαβάσει τη (φλύαρη) δήλωση που
υιοθέτησε το Συμβούλιο της Ένωσης για την τρέχουσα ανάφλεξη αντιλαμβάνεται ότι
η λογική του «χαμηλότερου δυνατού παρονομαστή» στη διαμόρφωση πολιτικής με τη
σύμπραξη των «25» δεν οδηγεί πουθενά. Υπονομεύει οποιαδήποτε αξιοπιστία της
Ένωσης ως συντελεστή στο διεθνές σύστημα. Τουλάχιστον, την κρίσιμη αυτή
στιγμή, η Ένωση θα μπορούσε να προετοιμάσει την «επόμενη μέρα» για μια πιο
ουσιαστική παρέμβασή της στην ειρηνευτική διαδικασία.

Ο Π.K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος
του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ