Πρόσωπα «Eμπόδια» για το «Πλεϊμπόι» στην Iνδονησία

Όταν ο Έργουιν Αρνάντα, διευθυντής του περιοδικού «Πλεϊμπόι» στην
Ινδονησία, εκλήθη στο αρχηγείο της Αστυνομίας στην πρωτεύουσα Τζακάρτα, έφτασε
εκεί χαμογελώντας και συμπεριφέρθηκε ως καλός πολίτης.
![]() |
|
Ο Έργουιν Αρνάντα, διευθυντής του περιοδικού «Πλεϊμπόι» στην Ινδονησία |
Αντίστοιχα, και η Αστυνομία της χώρας τού συμπεριφέρθηκε ευγενέστατα κατά τη
διάρκεια περίπου έξι ωρών ανάκρισης. H ανάκριση, όπως ο ίδιος τη θυμάται, είχε
περίπου ως εξής: «Πότε πρωτογνώρισες την Κάρτικα Οκταβίνα Γκουνάγουαν;», τον
ρώτησαν οι αστυνομικοί, αναφερόμενοι στο μοντέλο που εμφανίζεται στο πρώτο
«σαλόνι» της ινδονησιακής έκδοσης του περιοδικού, φορώντας ένα σεμνό μπλε
νεγκλιζέ που κάνει τις διαφημίσεις στον δυτικό κόσμο να μοιάζουν…
διεστραμμένες!
«Πώς γίνεται να μη θυμάσαι;», ρώτησε τον Αρνάντα ο ένας αστυνομικός. «Επειδή
γνωρίζω πολλούς όμορφους ανθρώπους καθημερινά», απάντησε εκείνος. Τότε οι
ανακριτές του γέλασαν καλοσυνάτα, απήγγειλαν κατηγορίες εναντίον του ίδιου και
του μοντέλου για παραβίαση διατάξεων του Ποινικού Κώδικα της χώρας περί
προσβολής των χρηστών ηθών, και έπειτα τον άφησαν να φύγει.
Για τον 41χρονο Αρνάντα, ο οποίος έχει στο παρελθόν ασχοληθεί με «ελαφρές»
εκδόσεις ταμπλόιντ και την παραγωγή ταινιών τρόμου, όλη η φασαρία που γίνεται
φανερώνει τους φόβους που υπάρχουν στη χώρα για την εισβολή της δυτικής
κουλτούρας. «Γιατί αλλιώς να συνεχίζουν να φωνάζουν για το “Πλεϊμπόι”;»,
αναρωτήθηκε. Μάλιστα σημειώνει ότι ένα ευρείας κυκλοφορίας έντυπο στην
Ινδονησία, το «Λαμπού Μέρα» («Κόκκινο Φως»), το οποίο ανήκει σε έναν από τους
μεγαλύτερους κολοσσούς των μέσων ενημέρωσης της χώρας, τον Τζάγουα Πος, είναι
πολύ πιο προκλητικό. Κακοτυπωμένο σε φτηνό χαρτί και με τιμή που αντιστοιχεί
σε 30 λεπτά, περιέχει διαφημίσεις και τηλέφωνα από εκδιδόμενες γυναίκες, στις
σελίδες του φιγουράρουν γυμνοί άνδρες και γυναίκες, ενώ είναι γεμάτο
σεξουαλικά προκλητικούς τίτλους.
Το «Πλεϊμπόι» πρωτοκυκλοφόρησε στην Ινδονησία, την πολυπληθέστερη
μουσουλμανική χώρα του κόσμου, πριν από τρεις μήνες, σε μία έκδοση ειδικά
φτιαγμένη ώστε να μην προσβάλλει τα τοπικά ήθη – πράγμα που πρακτικά σημαίνει
ότι δεν έχει φωτογραφίες γυμνών γυναικών στο εξώφυλλο ή στο εσωτερικό του.
Ωστόσο, οι αντιδράσεις για την κυκλοφορία του υπήρξαν πολύ έντονες. Εκτός όμως
από τις – αναμενόμενα βίαιες και ακραίες – αντιδράσεις των εξτρεμιστικών
ομάδων της χώρας, το ινδονησιακό «Πλεϊμπόι» βρέθηκε στο στόχαστρο μιας ομάδας
βουλευτών που επιχειρούν αυτόν τον καιρό να ψηφιστεί στο Κοινοβούλιο ένα
νομοσχέδιο για την πάταξη της πορνογραφίας, κάτι που εάν συμβεί, θα φέρει τη
χώρα ένα βήμα πιο κοντά στην επιβολή της σαρίας. Πάντως, μέχρι τώρα, το
κρατικό Συμβούλιο Τύπου της Ινδονησίας έχει υποστηρίξει το «Πλεϊμπόι»,
σημειώνοντας πως η ελευθερία του Τύπου πρέπει να ισχύει. Επομένως, τουλάχιστον
προς το παρόν, ο Αρνάντα και ο συνεταίρος του Πόντι Κάρολους, ο οποίος
φροντίζει τα οικονομικά της επιχείρησής τους, της Velvet Silver Media που
εκδίδει το «Πλεϊμπόι» στην Ινδονησία, μοιάζουν να έχουν επικρατήσει των
επίδοξων λογοκριτών.












