Eνστάσεις

H επέλαση της «Εκκλησία A.E.»

Στολή πιερότου από την «Αλληλεγγύη» στα θύματα του τσουνάμι στη Σρι Λάνκα

ΠΡΟΧΘΕΣ στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» οι πρόσφυγες από τον Λίβανο θαύμασαν
τη συνεργασία Κράτους – Εκκλησίας. H Πολιτική Προστασία του υπουργείου
Εσωτερικών έβαλε τα πούλμαν και η Εκκλησία τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση
Αλληλεγγύη. Τα πούλμαν μετέφεραν τους περίπου 80 πρόσφυγες στα ξενοδοχεία και
τους ξενώνες που είχε επιλέξει η Αλληλεγγύη – τα σχετικά τιμολόγια οι
ξενοδόχοι θα τα εκδώσουν στο όνομά της. Το κόστος για την οργάνωση – σύμφωνα
με τον διευθυντή της – ανέρχεται σε 3.000 ευρώ την ημέρα. Αλλά – πάλι κατά
δήλωση του ιδίου στη στήλη – δεν πρόκειται να εισπραχθούν από πουθενά. Άλλο
στέλεχος της οργάνωσης έλεγε πως «θα τα βρούμε με το υπουργείο Εξωτερικών, το
οποίο μας ειδοποίησε να αναλάβουμε το πρότζεκτ».

Δεν είναι η πρώτη φορά, το αντίθετο. Οι σχέσεις ΥΠΕΞ – Αλληλεγγύης περνούν τα
τελευταία χρόνια – ιδίως μετά τις εκλογές του 2004 – τον μήνα του μέλιτος. H
Αλληλεγγύη, αν και οργάνωση μιας κρατικής Εκκλησίας, απολαμβάνει τη μερίδα του
λέοντος στα χρήματα που διατίθενται για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις στην
Ελλάδα.

«Είναι η μόνη ερώτηση για την οποία δεν έχω πάρει απάντηση ως βουλευτής», λέει
ο Γιάννης Δραγασάκης (ΣΥΝ), αναφερόμενος στο αίτημά του να γνωστοποιηθεί το
σύνολο των κονδυλίων με τα οποία έχει ενισχυθεί από το κράτος η Αλληλεγγύη.

H συγκεκριμένη οργάνωση δεν είναι τυχαία. Ούτε τυχαία έχει προκαλέσει την
αγανάκτηση, αφού η εύνοια από τους κυβερνητικούς φορείς προς την Αλληλεγγύη
μετριέται με εκατομμύρια.

Τα τελευταία χρόνια, εκτός από την έκδοση εβδομαδιαίας εφημερίδας («Ο Πολίτης»
που, με τιράζ 130.000 φύλλων, μοιράζεται δωρεάν, συγκεντρώνοντας χορηγίες –
κυρίως κρατική διαφήμιση – άνω του 1,5 εκατ. ευρώ), έχει καταφέρει να γίνει η
κυρίαρχη και στην πίτα των εθνικών προγραμμάτων που διατίθενται σε μη
κυβερνητικές οργανώσεις από το ΥΠΕΞ (σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες στην
Εκκλησία πηγαίνει το 65% του συνόλου, το οποίο εκτιμάται σε 15.000.000 ευρώ
τον χρόνο).

Πρόσφατα εγκαινίασε και ξενώνα για κακοποιημένες γυναίκες, εισπράττοντας
1.000.000 ευρώ (πάλι) από το ΥΠΕΞ, παρά τις καταγγελίες άλλων μη κυβερνητικών
οργανώσεων ότι η επιχορήγηση δεν είναι σύννομη και – το κυριότερο – πως η
Εκκλησία δεν διαθέτει ούτε την εμπειρία ούτε το εξειδικευμένο προσωπικό για
τέτοια ιδρύματα.

Το πρόγραμμα «Ψυχαργώς», η αποασυλοποίηση περίπου 3.000 τροφίμων ψυχιατρείων,
περιλαμβάνει τη δημιουργία ξενώνων και κέντρων ημέρας. Το πρόγραμμα – το
μεγαλύτερο στο είδος του στην Ευρώπη – καρκινοβατούσε, αλλά όχι για όλους τους
φορείς. H Αλληλεγγύη πήρε την έγκριση για έναν ξενώνα σύμφωνα με τους ίδιους
(για έξι, σύμφωνα με άλλες ΜΚΟ) και για πέντε κέντρα ημέρας. H επιχορήγηση
είναι περίπου 700.000 ευρώ τον χρόνο για κάθε ξενώνα και περίπου 200.000 για
κάθε κέντρο ημέρας.

Δύο χρόνια πριν, στο φονικό τσουνάμι…

… καταγράφηκαν οι πρώτες σοβαρές ενστάσεις (και) για την αποτελεσματικότητα
της Αλληλεγγύης. Το μεγάλο κρουαζιερόπλοιο, το οποίο μετέφερε τη βοήθεια της
οργάνωσης, προσέγγισε στη Σρι Λάνκα. Μέχρι σήμερα μεγάλες ΜΚΟ αναζητούν όχι
μόνο πού πήγαν περίπου 37,5 εκατ. ευρώ (στη συνέχεια έγιναν 27 εκατ., ενώ ο
αρμόδιος υφυπουργός τελικά ανακοίνωσε 15 εκατ. – και επίσημα 2.000.000 στην
Αλληλεγγύη), αλλά και πώς και πού έφθασε η βοήθεια. Το κρουαζιερόπλοιο της
ιστορίας μας, σύμφωνα πάντα με καταγγελίες ΜΚΟ, έδεσε σε βάση του κυβερνητικού
στρατού, αλλά σε περιοχή των Ταμίλ, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η επαφή με
τους ντόπιους. Μετέφερε κυρίως ακατάλληλο ρουχισμό (χειμωνιάτικα ρούχα, ακόμη
και αποκριάτικες στολές) και το σημαντικότερο: ο απολογισμός της ιατρικής
περίθαλψης αποδείχθηκε ο ελάχιστος. Πενήντα εξειδικευμένοι γιατροί και
νοσηλευτές εξέτασαν 1.952 ασθενείς σε 50 ημέρες, ήτοι κάθε μέλος της ομάδας
εξέτασε λιγότερο από έναν ασθενή την ημέρα.

Τα τελευταία τρία χρόνια (και με όπλο τις ταυτότητες) η Ελληνική Εκκλησία
μετέχει μέσω της Αλληλεγγύης στα κοινοτικά προγράμματα με προνομιακούς όρους,
κυρίως στον ευαίσθητο τομέα της κοινωνικής πολιτικής.

Και δεν είναι μόνον αυτά. Το παγκάρι ξαναγέμισε…

… και με δύο πρόσφατους νόμους.

Όταν εξηγεί ο Γιάννης Κτιστάκις (νομικός, Ελληνική Ένωση για τα δικαιώματα του
ανθρώπου και του πολίτη, πρωτοστάτησε με συγκεκριμένες προτάσεις στις
πρωτοβουλίες για τον περίφημο χωρισμό Εκκλησίας – Κράτους) αποφασίστηκε (1945)
να αναλάβει το Κράτος την «καυτή πατάτα», τη μισθοδοσία των κληρικών, αλλά
επιβλήθηκε με τον ίδιο νόμο η υποχρεωτική είσπραξη υπέρ του Δημοσίου του 25%
των τακτικών εσόδων των ενοριακών ναών και η υποχρεωτική ετήσια εισφορά όλων
των ορθόδοξων οικογενειών στην ενορία τους. Το 1956 ο Καραμανλής επεκτείνει το
25% επί των πάσης φύσεως εσόδων των ναών, η οποία αυξήθηκε το 1968 σε 35% (στο
μεταξύ είχε καταργηθεί η εισφορά των πιστών).

H λογική ήταν απλή, εξηγεί ο Γ. Κτιστάκις. H Πολιτεία ανέλαβε το κόστος της
μισθοδοσίας, αλλά ουσιαστικά μέσω των εσόδων των ναών, ώστε τελικά οι ενορίες
να πληρώνουν τους εφημέριους.

Παραμονές εκλογών του 2004 η κυβέρνηση Σημίτη καταργεί αυτό το 35% για δύο
λόγους: ο ένας είναι προφανής (οι επερχόμενες εκλογές). Ο δεύτερος είναι ότι
το Κράτος ουδέποτε εισέπραξε όσα προβλέπονταν. Πολλές εκκλησίες
χρησιμοποιούσαν – για να ξεφύγουν από τα «του Καίσαρος» – διπλά βιβλία! Αυτό
προκύπτει και από τη σχετική απόφαση τού Αιγιαλείας Αμβρόσιου, που έφερε στην
επικαιρότητα η Ελληνική Ένωση (και στη Βουλή ο βουλευτής του ΣΥΝ Γιάννης
Δραγασάκης). Έγραφε λοιπόν στις 20-4-2004 ο άγιος Αιγιαλείας: «Στο πρακτικό
καταμετρήσεως των εισπράξεων αναγράφεται μεν το σύνολο των εισπράξεων, αλλά το
συνολικό χρηματικό ποσό διαχωρίζεται σε δύο κατηγορίες: ποσοστό 10% ως
“τακτικά” έσοδα και ποσοστό 90% ως έσοδο “εκ δωρεών”».

Δηλαδή οι εισφορές στο Δημόσιο υπολογίζονταν μόνο επί του 10% των εσόδων. Με
την κατάργηση αυτού του 35% από την κυβέρνηση Σημίτη δεν υπάρχει πλέον λόγος
για τέτοιες αλχημείες, γι’ αυτό και – καταλήγει ο ιεράρχης δίνοντας την εντολή
– «τα πάσης φύσεως ανεπίσημα δεύτερα και μυστικά λογιστικά βιβλία καταργούνται
οριστικά και αμετάκλητα»… Χα!

Είναι χαρακτηριστικά τα χρηματικά μεγέθη που συγκέντρωσε ο Γιάννης Δραγασάκης:
Τα ποσά που κατέβαλε η Εκκλησία στις ΔΟΥ ήταν το 2000 8.202.081 ευρώ και το
2004 μόλις 6.445.444,74 ευρώ. Την ίδια χρονιά πληρώσαμε (μόνο) για μισθοδοσία
κληρικών 189.500.000 ευρώ, το 2005 161.300.000 ευρώ και για το 2006 έχουν
προϋπολογιστεί 199.300.000 ευρώ. Ο «Καίσαρας» έχασε χρήματα. Πολλά χρήματα.

Τρώγοντας ανοίγει η όρεξη…

… και όταν μάλιστα έχεις να συνεργαστείς με τη «Δεξιά του Κυρίου» ακόμη
περισσότερο. Έτσι στο φορολογικό νομοσχέδιο της νέας κυβέρνησης η Εκκλησία
κερδίζει και άλλο ζεστό χρήμα. Καταργείται και ο φόρος 10% που επιβαρύνει τα
μισθώματα από εκμίσθωση γαιών και οικοδομών – εννοείται (!) ότι ο φόρος αυτός
δεν αφορούσε τα ακίνητα της Εκκλησίας που χρησιμοποιούνταν για θρησκευτικούς
σκοπούς!

H κυβέρνηση της N.Δ. στάθηκε απλόχερη. Το 10% μειώθηκε στο 7% για το 2006 και
σε 4% για το 2007. Υπενθυμίζεται δε ότι η Εκκλησία έχει ήδη απαλλαγεί από τον
Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας.

H Ελλαδική Εκκλησία – σύμφωνα με τον Δ. Χριστόπουλο (επίκουρος καθηγητής στο
Πάντειο) – αποδεικνύεται ένας «χαμαιλέοντας του φιλελευθερισμού». Κρατική όπου
τη βολεύει, φιλελεύθερη για τη φορολογία της και τη μερίδα του λέοντος στην
Κοινωνία Πολιτών με την Αλληλεγγύη.

Για την ιστορία και μόνο η Έφη Γαζή (επίκουρος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλίας) υπενθυμίζει ότι για παράδειγμα στη Δανία (αντίστοιχες οι σχέσεις
Κράτους – Εκκλησίας) ή τη Γερμανία, οι πολίτες φορολογούνται με τη θέλησή τους
για την ενίσχυση της Εκκλησίας τους. Και όχι αδιακρίτως όλοι…

Μια και το θέμα είναι όπως αποδεικνύεται (κυρίως) οικονομικό…

Info

* Bertrand Russel «Κείμενα για τη Θρησκεία» Αθήνα 2006 SCRIPTA

* Σταύρου Τσακυράκη «Θρησκεία κατά Τέχνης» Αθήνα 2005 ΠΟΛΙΣ

* Έφης Γαζή «Ο δεύτερος βίος των Τριών Ιεραρχών» Αθήνα 2004 ΝΕΦΕΛΗ

* Παναγιώτη Δημητρόπουλου «Κράτος και Εκκλησία, μια δύσκολη σχέση»
Αθήνα 2001, KPITIKH

* Δημήτρη Κυρτάτα «Απόκρυφες Ιστορίες» Αθήνα 2003, ΑΓΡΑ

Enstaseis – blog

Θα μας βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http: //enstaseis.blogspot.com