Διαστάσεις Nέοι και γέροι μοναχοί στη Mογγολία

Όταν ο Γκεντεντζάβ Τσόιτζαμτς σκέπτεται να προσευχηθεί, στο μυαλό του
έρχεται η βότκα.

Νεαροί μοναχοί καλούν για την πρωινή προσευχή στη μογγολική μονή Ερντένε Ζου

Ο 62χρονος μοναχός στο παλαιότερο βουδιστικό μοναστήρι της Μογγολίας, το
Ερντένε Ζου που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα, θυμάται την εποχή που ο
πατέρας του και οι φίλοι του έπρεπε να προσποιηθούν πως μαζεύονταν για να
πιουν, ώστε να κρύψουν το γεγονός ότι αυτό που ήθελαν ήταν να προσευχηθούν. «Ο
πατέρας μου ήταν μοναχός, αλλά επειδή τότε πολλοί μοναχοί διώκονταν, το
γεγονός αυτό δεν ήταν ευρύτερα γνωστό», λέει. «Έκανε τον βοσκό. Έκρυβε τον
βωμό του και έψαλλε μόνο το βράδυ, στα κρυφά».

H μοναστική ζωή, η οποία αναπτύχθηκε στη Μογγολία κατά τον 16ο αιώνα, σχεδόν
εξαλείφθηκε στα περίπου 80 χρόνια της κομμουνιστικής κυριαρχίας, κυρίως στη
διάρκεια των σταλινικών διωγμών στη δεκαετία του 1930, υπολογίζεται πως
εκτελέστηκαν 17.000 λάμα, όπως ονομάζονται οι βουδιστές μοναχοί στο Θιβέτ και
τη Μογγολία. Αφότου όμως η χώρα γύρισε τη σελίδα των δεκαετιών της σοβιετικής
κυριαρχίας, ο θιβετανικός βουδισμός επέστρεψε. Το 1990 επετράπη σε τρία
μοναστήρια να επαναλειτουργήσουν και σήμερα υπάρχουν 170 σ’ ολόκληρη τη χώρα.
Ο πνευματικός ηγέτης του Θιβέτ, ο Δαλάι Λάμα, επισκέφθηκε πέντε φορές τη
Μογγολία από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 – η τελευταία φορά ήταν το 2002,
όταν τις θρησκευτικές ομιλίες του παρακολούθησαν χιλιάδες πιστοί. H λέξη
«δαλάι» σημαίνει «ωκεανός» στα μογγολικά και ο τίτλος Δαλάι Λάμα, Ωκεανός
Σοφίας, δόθηκε για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα από τον Αλτάν Χαν, απόγονο του
Τζένγκις Χαν, ο οποίος επέβαλε τον βουδισμό στους Μογγόλους, που ήταν
παραδοσιακά σαμανιστές.

H μονή Ερντένε Ζου, η οποία βρίσκεται στα λιβάδια, στις παρυφές της παλιάς
πρωτεύουσα Χαρχορίν, περίπου 370 χλμ. νοτιοδυτικά του Ουλάν Μπατόρ,
φιλοξενούσε 1.500 μοναχούς λάμα πριν καταστραφεί, το 1936. Αλλά στις απέραντες
πεδιάδες και τις κοιλάδες της πιο αραιοκατοικημένης χώρας στον κόσμο, οι
παραδόσεις επιβίωσαν. «Κρύβαμε τον βωμό σ’ ένα μεγάλο μπαούλο. Όταν βράδιαζε,
ανάβαμε τις λάμπες με το λίπος», λέει ο Μπαασάν-Σουρέν Χαντσουρέν που, στα 27
του, είναι ο επικεφαλής λάμα της μονής. Όταν έφτασε εκεί, το 1991, λίγο μετά
την επαναλειτουργία της, υπήρχαν μόνο 17 μοναχοί. Τώρα είναι 65. Την εποχή
εκείνη ο Μπαασάν-Σουρέν ήταν 12 χρόνων. «Στη Μογγολία υπάρχουν πολύ γέροι και
πολύ νέοι μοναχοί», λέει υπαινισσόμενος τη γενιά που ανατράφηκε κατά την
κομμουνιστική περίοδο, όταν τις συγκεντρώσεις για προσευχή είχαν
αντικαταστήσει οι συγκεντρώσεις της κρατικής κοοπερατίβας. Έγινε μοναχός
ακολουθώντας τα βήματα του παππού του, ο οποίος κατάφερε να διασώσει
θρησκευτικά τεχνουργήματα από τη μονή πριν την κλείσουν. «Όταν επισκέφθηκα το
σπίτι του παππού μου, είδα τα βουδιστικά αγάλματα και ένιωσα ένα πολύ ζεστό
αίσθημα», λέει.

Στα 12 του, ο Μπαασάν-Σουρέν υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την κανονική
εκπαίδευση, για τη θεολογική διδασκαλία. Τώρα έχει ιδρύσει ένα θρησκευτικό
σχολείο που έχει σκοπό να επιτρέψει στα 33 παιδιά που διδάσκει να έχουν το
προνόμιο και των δύο.

LINK: http://diastaseis.blogspot.com