ΓNΩMH Πολυβόλα και σφεντόνες

Τελικά τι σημαίνει επιτυχημένος προπονητής; Αυτός που παίρνει το
αποτέλεσμα; Ή σε τελική ανάλυση αυτός που προσφέρει κάτι σε ένα άθλημα, εν
προκειμένω στο ποδόσφαιρο; Σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, οι προπονητές πάλεψαν
με τα όπλα που διέθεταν και από αυτό ακριβώς το στοιχείο θα πρέπει να κριθούν
από όσους γνωρίζουν το ποδόσφαιρο.

H Πορτογαλία, έφτασε για πρώτη φορά ύστερα από σαράντα χρόνια στα ημιτελικά
ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, με τον Λούις Σκολάρι στον πάγκο. Κι αυτό, μπορεί να
τον χαρακτηρίσει επιτυχημένο. Είναι όμως; Σε ποιον άρεσε το θέαμα μιας ομάδας
με ταλέντο και φιλοδοξίες, κόντρα σε μια Αγγλία που αγωνιζόταν από το 63′ με
δέκα παίκτες; Αν θυμάστε, ούτε μια φορά δεν απείλησαν οι Πορτογάλοι την εστία
του Ρόμπινσον. Ή μήπως θα ξεχάσουμε το β’ μέρος του αγώνα με την Αγκόλα;

Σβεν Γκόραν Έρικσον. Ευτύχησε να έχει ικανότατη άμυνα και παίκτες στον χώρο
του κέντρου, που θα ζήλευαν πολλοί. Αποτέλεσμα; Τους αχρήστευσε όλους! Από την
Αγγλία είχαμε απαιτήσεις με βάση το υλικό που διέθετε, αλλά το αποτέλεσμα ήταν
απογοητευτικό. Κυρίως, στα πρώτα ματς.

Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα. Έχασε τον θησαυρό μέσα από τα χέρια του. Μια
Βραζιλία με ταλέντο που περισσεύει καταστράφηκε από τις εμμονές του και
βρέθηκε από τα προημιτελικά νοκ άουτ.

Τελικά, προπονητές, όπως ο Γκους Χίτινγκ (έμαθε μπάλα στους Αυστραλούς) ή
ακόμα ο Μαρσέλο Λίπι που τόλμησε και δικαιώθηκε με τη Βραζιλία, αξίζουν το
χειροκρότημα. Ακόμα και για τον Ραϊμόν Ντομενέκ, γράφτηκαν πολλά. Ο Ζιντάν και
τα… ζώδια ήταν μαζί του όπως αποδείχτηκε.