Tο τσιμέντο «έπιασε» λιμάνι

«Μένω στον Πειραιά εδώ και 36 χρόνια. Χρόνο με τον χρόνο οι πλατείες και οι
ελεύθεροι χώροι που ήξερα μετατρέπονται σε τσιμέντο. Ακόμη και η πλατεία
Καρπάθου, που απέχει λίγα λεπτά από το σπίτι μου, δεν έχει πράσινο ούτε για
δείγμα. Μόνο κάτι σιδερένιες κούνιες…».

«Μένω στον Πειραιά πολλά χρόνια. Τον αγαπώ πάρα πολύ. Όμως η ποιότητα της ζωής μας έχει χειροτερεύσει. Δεν έχουμε “ανάσες”», λέει ο κ. Λάμπρος Ρούσης, κάτοικος Πειραιά

Ο κ. Λάμπρος Ρούσης, Πειραιώτης εδώ και τέσσερις δεκαετίες, σχεδόν,
διαπιστώνει ότι χρόνο με τον χρόνο το τσιμέντο κερδίζει και τους τελευταίους
ελεύθερους χώρους στο μεγάλο λιμάνι. Τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας του
Πανεπιστημίου Αθηνών, τον επιβεβαιώνουν. Το λιμάνι πάσχει από την έλλειψη
ελεύθερων χώρων, ενώ η έντονη ανοικοδόμηση των τελευταίων πέντε ετών έχει ως
αποτέλεσμα να είναι σήμερα η δεύτερη, μετά την Κυψέλη, πυκνοδομημένη περιοχή
του Λεκανοπεδίου. Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού της Αθήνας, σε κάθε
Πειραιώτη αντιστοιχούν μόλις 1,2 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου, όταν κατά μέσο
όρο στον κάτοικο του Λεκανοπεδίου ο αριθμός αυτός κυμαίνεται στα 2,5. Σε
δυσμενέστερη θέση βρίσκονται μόνο οι κάτοικοι της… πολύπαθης Κυψέλης, με 0,8
τετραγωνικά μέτρα πρασίνου.

Μόνο στο Φάληρο

H σύγκριση, δε, με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις είναι καταλυτική. H Βαρκελώνη, η
Μαδρίτη, το Παρίσι «προσφέρουν» τουλάχιστον 10 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου
στους κατοίκους τους. «Εάν εξαιρέσει κανείς την περιοχή του Νέου Φαλήρου – που
διατηρεί ακόμα ένα ανεκτό περιβάλλον – ο υπόλοιπος Πειραιάς δεν έχει να πάρει
ανάσες από πουθενά», λέει στα «NEA» ο περιβαλλοντολόγος κ. Φίλιππος Κυρκίτσος.
«H θέση της πόλης είναι τέτοια που δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας. Δεν υπάρχει
περιαστικό πράσινο – το γειτονικό Σχιστό και το όρος Αιγάλεω έχουν ελάχιστα
δέντρα – και σε ακτίνα αρκετών χιλιομέτρων από το λιμάνι δεν υπάρχει κάποιο
πάρκο. H μόνη λύση που έχει η πόλη είναι η αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων
της».

Όλα ξεραμένα

Ξεραμένοι θάμνοι και κάκτοι. Αυτό είναι το πράσινο του Πειραιά

Ωστόσο, αυτή γίνεται με λανθασμένο τρόπο και είναι ανεπαρκής, όπως
παραπονούνται τουλάχιστον οι κάτοικοι. «Ζαρντινιέρες με αναιμικά φυτά,
ασθενικά δενδρύλλια που επιβιώνουν μόλις ελάχιστους μήνες, ξεραμένοι θάμνοι
στα διαχωριστικά διαζώματα των πόλεων. Αυτό είναι το σκηνικό στο οποίο
καλούνται να ζήσουν οι κάτοικοι του λιμανιού», λένε. H κατάσταση επιδεινώνεται
από το γεγονός ότι στα τελευταία 5 χρόνια το τσιμέντο αυξήθηκε κατά 20% (!)
στην ευρύτερη περιοχή, λόγω της εντατικής ανοικοδόμησης. Οι οικοδομές
πολλαπλασιάστηκαν, ενώ παλαιές μονοκατοικίες στο Πέραμα και τα Ταμπούρια
μετατράπηκαν σε πολυώροφες πολυκατοικίες, χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη για ζώνη
πρασίνου ή κήπο σε αυτές. H σημερινή κατάσταση, σύμφωνα με την έρευνα του
Πανεπιστημίου, «επιβαρύνει» τη θερμοκρασία της πόλης με 1,2 βαθμούς Κελσίου,
ενώ τα καθημερινά δελτία του ΠΕΡΠΑ “δείχνουν” τακτικά υψηλές μετρήσεις ρύπων,
όπως διοξείδιο του άνθρακα, και αιωρούμενων σωματιδίων.

Αν φύτευαν τις πλατείες…

ΣΥΜΦΩΝΑ με τους ειδικούς, στον Πειραιά η κατάσταση θα μπορούσε να είναι
τελείως διαφορετική. Κεντρικές πλατείες – όπως η Κοραή, η Ρούσβελτ, η
Αλεξάνδρας – θα μπορούσαν να έχουν διπλάσιο πράσινο από το σημερινό. «H
Πλατεία Καραϊσκάκη παρουσιάζει εικόνα τριτοκοσμική, ακόμα και η Θεμιστοκλέους
θα μπορούσε να είχε διαφορετική φύτευση η οποία θα εξασφάλιζε περισσότερη
σκίαση», αναφέρουν οι ερευνητές. Τα Ταμπούρια, το Κερατσίνι, η Δραπετσώνα θα
μπορούσαν να έχουν άλλη όψη εάν και μόνο φυτεύονταν απλά με δέντρα τα πρώην
στρατόπεδα ή τα πρώην εργοστάσια που βρίσκονται στην περιοχή – η έκτασή τους
υπολογίζεται σε 300 στρέμματα. Ακόμα και στην Πειραιώς θα μπορούσε ένα
τουλάχιστον οικοδομικό τετράγωνο να μετατραπεί σε πράσινο.