Δρόμοι

Υπάρχει…

… ένα μικρό παλαιστινιακό χωριό στα νοτιοδυτικά της Βηθλεέμ. Ένα μικρό
καταπράσινο χωριό με 1.200 ψυχές, που το όνομά του είναι Ουαντί Φουκίν. Το
χωριό πεθαίνει έναν θάνατο αργό, στριμωγμένο ανάμεσα στο ισραηλινό «τείχος του
αίσχους» και έναν εβραϊκό οικισμό.

H μοίρα…

… αυτού του χωριού σφραγίστηκε πολύ πριν κερδίσει τις εκλογές η Χαμάς. Όπως
και η μοίρα της υπόλοιπης Δυτικής Όχθης. Και της Γάζας. Οι κάτοικοι της Γάζας
λιμοκτονούν. Οι κάτοικοι της Δυτικής Όχθης πεινούν κι αυτοί. H διακίνηση
προϊόντων μέσα και έξω από τη Γάζα έχει σταματήσει. Οι νεφροπαθείς και οι
καρκινοπαθείς πεθαίνουν από έλλειψη φαρμάκων. Το διαχωριστικό τείχος αφανίζει
τη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ. H Παγκόσμια Τράπεζα προβλέπει γενική
κατάρρευση στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και φτώχεια για το 67% των
κατοίκων της έως το τέλος του έτους. Τα διστακτικά βήματα της διεθνούς
κοινότητας για να αποσοβηθεί αυτή η ανθρωπιστική κρίση δεν φτάνουν για να
ανακόψουν τη διολίσθηση στο χάος.

Οι δύο μεγαλύτερες…

… παλαιστινιακές παρατάξεις, η Φατάχ και η Χαμάς, υπέγραψαν επιτέλους
συμφωνία με την οποία προσφέρουν στο Ισραήλ μακροχρόνια ανακωχή και ένα σχέδιο
ειρήνης για διαπραγμάτευση. Φαίνεται πως η ισραηλινή κυβέρνηση κάνει τα πάντα
για να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Σκότωσε πολλούς αμάχους αυτόν τον
μήνα, σε μια προσπάθεια να προκαλέσει αντίποινα από τη Χαμάς και να διχάσει
τους Παλαιστίνιους. Παρ’ όλα αυτά, οι μετριοπαθείς της Χαμάς κατάφεραν να
αντέξουν τις πιέσεις από τους δικούς τους εξτρεμιστές και να καταλήξουν σε
συμφωνία με τη Φατάχ. Όπως γράφει η ισραηλινή εφημερίδα «Χααρέτζ», δεν υπάρχει
αμφιβολία ότι πρόκειται για «ένα σχέδιο που αναγνωρίζει εμμέσως το Ισραήλ».
Δεκάδες χρόνια τώρα, οι Ισραηλινοί έλεγαν ότι αυτό ήταν εκείνο που ήθελαν πιο
πολύ από όλα. Τώρα που επιτέλους το έχουν, κάνουν τα πάντα για να δείξουν στον
κόσμο πως στην πραγματικότητα αυτό ήταν εκείνο που ήθελαν λιγότερο από όλα.
Γιατί η αναγνώρισή τους από τους Παλαιστίνιους τούς πιέζει να διαπραγματευτούν
τον τερματισμό της κατοχής της Δυτικής Όχθης. Και δεν θέλουν με κανένα τρόπο
να συμβεί κάτι τέτοιο. Ευτυχώς για τους Ισραηλινούς, μια παλαιστινιακή
οργάνωση επιτέθηκε σε ένα ισραηλινό στρατιωτικό φυλάκιο, όπου σκότωσε δύο
στρατιώτες και συνέλαβε ως όμηρο έναν. Οι Ισραηλινοί θεωρούν ότι αυτό τούς
δικαιώνει για να απαντήσουν με μαζική βία εναντίον όλων των Παλαιστινίων. Τα
«γεράκια» και από τις δύο πλευρές πάντα χρειάζονταν έναν εχθρό για να τον
πυροβολούν. Κάθε θύμα δεν είναι γι’ αυτούς παρά ένα ακόμη ηθικό φύλλο συκής
για να συνεχίζουν τον πόλεμό τους.

H τύχη…

… του χωριού Ουαντί Φουκίν δύσκολα θα αλλάξει. Όπως και της υπόλοιπης
Δυτικής Όχθης. Και της Γάζας. Μπορεί οι περισσότεροι και από τις δύο πλευρές
να θέλουν την ειρήνη, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αλλά εκείνοι που
αποφασίζουν πραγματικά είναι οι λιγότεροι: αυτοί που κρατούν στα χέρια τους τα
όπλα.