Aρχίζει η σφαγή των φαλαινών

Επί 20 χρόνια προστατεύονταν οι φάλαινες, όμως τίποτα δεν εγγυάται πλέον
την ασφάλειά τους. H απόρριψη του μορατόριουμ για την εμπορική φαλαινοθηρία
αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ήττες του περιβαλλοντικού κινήματος. Ήταν το
αποτέλεσμα ενός έντονου και πολυετούς παρασκηνιακού αγώνα κυρίως από την
πλευρά της Ιαπωνίας.

«Μη απαραίτητο» κρίθηκε το μορατόριουμ από τις 33 χώρες μέλη της 70μελούς
Διεθνούς Επιτροπής Φαλαινοθηρίας (IWC) που συνεδριάζει αυτές τις μέρες στο
νησί Σεντ Κιτς και Νέβις, από τους πλέον δημοφιλείς προορισμούς της
Καραϊβικής. Υπέρ της διατήρησής του τάχθηκαν 32 χώρες. Μία ψήφος είναι η
διαφορά στη μη δεσμευτική ψηφοφορία – απαιτείται το 75% των ψήφων για να αρθεί
το μορατόριουμ – αλλά η βαρύτητά της, διπλωματικά και συμβολικά, δεν θα
μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. Στην ετήσια σύνοδο της IWC αντιπαρατάχθηκαν δύο
στρατόπεδα και δύο πολιτικές. Στο ένα επικεφαλής είναι η Ιαπωνία, και σθεναροί
υποστηρικτές η Νορβηγία και η Ισλανδία. Τάσσονται υπέρ της άρσης του
μορατόριουμ για την εμπορική φαλαινοθηρία – όπως αυτή εφαρμόζεται από το 1986
-, ενοχοποιούν τις φάλαινες για τον περιορισμό των αλιευμάτων και
χαρακτηρίζουν «απειλή» τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που μάχονται κατά της
εξόντωσης των τεράστιων θηλαστικών. Βασικοί τους αντίπαλοι από το άλλο
στρατόπεδο, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και η Βραζιλία. «Ήταν το τελευταίο
μήνυμα για τις κυβερνήσεις που δεν ξύπνησαν», τόνισε ο Μάικ Τάουνσλεϊ,
εκπρόσωπος της Greenpeace. H προπαγάνδα όμως έχει αρχίσει εδώ και τουλάχιστον
10 χρόνια. H Ιαπωνία και οι σύμμαχοί της επιδιώκουν την επιστροφή της Διεθνούς
Επιτροπής στο 1946, τότε που ήταν απλώς ένας οργανισμός που ρύθμιζε τις
συνθήκες και το μέγεθος της φαλαινοθηρίας, και έχουν ενθαρρύνει νέες, φιλικές
προς τις ιδέες τους, χώρες να ενταχθούν στους κόλπους της, προκειμένου να
γείρει η ζυγαριά στην IWC υπέρ τους. Οι Ιάπωνες ήλπιζαν στην υποστήριξη μικρών
χωρών από την Καραϊβική και τον Ειρηνικό, που μπορεί να μην έχουν κανένα
συμφέρον από την άρση ή όχι του μορατόριουμ, αλλά ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για
την αναπτυξιακή βοήθεια που μπορεί να τους προσφέρει το Τόκιο. Έτσι μόνο
τυχαία δεν αύξησε η Ιαπωνία την βοήθειά της προς το Μάλι, την Μπελίζε, ή το
Τουβαλού (έλαβε 850.000 ευρώ), τη Γρενάδα και το Σεντ Κιτς και Νέβις.
Υπολογίζεται ότι από το 1998 το Τόκιο δαπάνησε συνολικά περισσότερα από 80
εκατομμύρια ευρώ, επιδιδόμενο σε μια… ειδική μορφή χρηματισμού, προκειμένου
να εξυπηρετηθούν οι στόχοι του υπέρ της φαλαινοθηρίας.

Οι μεγαλύτεροι εχθροί των φαλαινών

* Νορβηγία: επανέλαβε την εμπορική αλιεία των ρυγχοφαλαινών το 1993,
παραβλέποντας το μορατόριουμ της Διεθνούς Επιτροπής Φαλαινοθηρίας. Το κρέας
τους τρώγεται σαν φιλέτο.

* Ιαπωνία: πραγματοποιεί φαλαινοθηρία, επίσημα, για λόγους
επιστημονικών ερευνών. Οικολογικές οργανώσεις, όμως, την κατηγορούν ότι
καλύπτεται από τα «επιστημονικά» επιχειρήματα και επιδίδεται σε εμπορική
φαλαινοθηρία. Τον τελευταίο χρόνο, το Τόκιο σκότωσε 850 ρυγχοφάλαινες στην
Ανταρκτική και 10 πετροφάλαινες (είδος το οποίο απειλείται με αφανισμό). Το
κρέας των φαλαινών καταλήγει σε εστιατόρια και σούσι μπαρ

*Ισλανδία: επανέλαβε τη φαλαινοθηρία το 2003, όταν σκότωσε 36
ρυγχοφάλαινες για επιστημονικούς λόγους. Περιόρισε τον ανώτατο αριθμό ετησίως
σε 25 φάλαινες το 2004. Τον ίδιο αριθμό φαλαινών σκότωσε και πέρυσι.