[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, τίποτε δεν αλλάζει. Κι όλα θυμίζουν χθες. Θανάσιμη
ακινησία χαρακτηρίζει τα πράγματα. Ακινησία και απάθεια. Αδιαφορία και
βαρεμάρα. Και κατάσταση «κάντε ό,τι θέλετε, αλλά μη μου σκοτίζετε τον έρωτα
σας παρακαλώ». Ωραία. Πώς γίναμε έτσι; Τι είναι αυτό που μας έχει φέρει σ’
αυτή την κατάσταση; Τι μας κρατάει καθηλωμένους; Μέτοικοι είμαστε από άλλη
χώρα ή ιθαγενείς κάτοικοί της; Τουρίστες λίγων ημερών ή εδώ γεννηθήκαμε (και
κατά πάσα πιθανότητα) εδώ θα πεθάνουμε; H χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ
ο τόπος, χειρότερη κι από του Μητσοτάκη το ’93, κυβερνάει ανενόχλητη, κάνει
ό,τι της έρθει στο κεφάλι, και… κερδίζει τις εντυπώσεις. Προηγείται στις
δημοσκοπήσεις. Με άνετη διαφορά. Ποιος της τη δίνει αυτή τη διαφορά; Εμείς.
Γιατί; Τρέχα γύρευε. Άλλος γιατί είναι ακόμη θυμωμένος με το ΠΑΣΟΚ, άλλος
γιατί ΔΕΝ βλέπει σοβαρή εναλλακτική πρόταση εξουσίας, άλλος γιατί βαρέθηκε να
τσαντίζεται μαζί τους, άλλος γιατί σου λέει ασ’ τους – τι θα κάνουν; Κάποια
στιγμή θα σοβαρευτούν. Αλλά πώς να σοβαρευτούν; Αυτοί, πιστεύουν ότι είναι…
σε καλό δρόμο! Και η χώρα το ίδιο!

Θυμωμένος

Σε… καλό δρόμο επίσης είναι και ο στενότερος συνεργάτης της υπουργού
Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου, Θάνος Βερέμης. Ο καθηγητής Βερέμης, τον οποίο ο
Καραμανλής έχει περί πολλού και στο παρελθόν είχε αποτελέσει και σύμβουλός του
επί διαφόρων θεμάτων, είναι αυτός που εμπνεύστηκε τον εκτρωματικό νόμο-πλαίσιο
για τα AEI, που έχει φέρει τους φοιτητές, τους καθηγητές και το υπόλοιπο
διδακτικό προσωπικό στα πρόθυρα… να κόψουν φλέβες. Ο κύριος καθηγητής, που
βλέπει με λύπη του ότι το πνευματικό του παιδί θα μείνει καταχωνιασμένο σε
κάποιο συρτάρι, βγήκε δημοσίως και έβρισε φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Κανένα
πρόβλημα, θυμωμένος είναι, ήθελε να ξεσπάσει. Το θέμα είναι ότι δεν σταματάει
εκεί. Πληροφορούμαι ότι στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες του επιτίθεται στους…
«Λαλιώτηδες», τους οποίους θεωρεί ως αποκλειστικά υπεύθυνους για το κατάντημα
των πανεπιστημίων! Αυτός ο Λαλιώτης πια κόκκινο πανί είναι για τη Δεξιά, κάθε
απόχρωσης και έκφρασης. Μόνο ο Γιώργος δεν το βλέπει (και δεν το
καταλαβαίνει)…

Προς τι οι πανηγυρισμοί

Κόκκινο πανί είναι και για τον Μητσοτάκη. Την πανηγύρισε δεόντως την απόφαση
του Εφετείου ο επίτιμος, για την υπόθεση της ΜΑΥΟ, τον σιγοντάρισε κι ο
Ρουσόπουλος (που δεν ξεχνάει το «ψευτοθόδωρος» με το οποίο τον βάφτισε στον
αιώνα τον άπαντα ο Λαλιώτης), από κοντά και η κρατική EPT που το ‘παιξε
δεύτερη είδηση(!!!), αλλά η μαύρη αλήθεια είναι ότι το Εφετείο πήρε μια
απόφαση που καταδικάζει και τους δύο. Και όσο δικαιούται να πανηγυρίζει ο
Μητσοτάκης γιατί πέτυχε μια καταδικαστική απόφαση εις βάρος του ιστορικού του
αντιπάλου, άλλο τόσο δικαιούται να πανηγυρίζει και ο Λαλιώτης. Και μάλιστα
διπλά. Γιατί εκτός του ότι πέτυχε να καταδικάσει επί ημερών κυβέρνησης N.Δ.
τον Μητσοτάκη για συκοφαντική δυσφήμηση, επιπλέον έχει στα χέρια του και την
κατάθεση του I. Βαρθολομαίου, γενικού διευθυντή της N.Δ. επί Μητσοτάκη, που
ομολογεί την ύπαρξη της ΜΑΥΟ και τη λειτουργία της. Άρα, προς τι οι
πανηγυρισμοί Μητσοτάκη;

Την ψήφισε νύχτα

Αν παραμένουμε στον χώρο της Δικαιοσύνης, το κάνουμε μόνο και μόνο για να σας
ενημερώσουμε – και για να μην ανησυχείτε – ότι το πρώτο βήμα για την
αναγόρευση του αντεισαγγελέα Γ. Σανιδά σε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έγινε. Ο
Παπαληγούρας, μπορεί να του φεύγουν οι κρατούμενοι με ελικόπτερο μέσα από τις
φυλακές, αλλά τη σχετική τροπολογία στη Βουλή την ψήφισε. Νύχτα, φυσικά. Την
τροπολογία, λέμε. Μέρα, του φεύγουν οι κρατούμενοι. Δεν έχουν πρόβλημα…

Άφαντος

Πρόβλημα επίσης διαβλέπω ότι δεν έχει και ο Καραμανλής. Μια κόλαση γίνεται
γύρω, αλλά εκείνος άφαντος. Από παντού. Τελευταία, πληροφορήθηκα, πετάχτηκε ώς
τις Βρυξέλλες. Εξ ανάγκης, γιατί γινόταν Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης
και έπρεπε να παρίσταται. Ποιον να στείλει, τον Προκόπη ή τον Θόδωρο, στο πόδι
του; Οι πρωθυπουργοί πάνε. Ήταν και ο καιρός κακός – βροχή, αέρας, χαμηλές
θερμοκρασίες… Πού να βγει για μπάνιο και ρακέτα στις «μαρίκες» στην παραλία
της Ραφήνας. Μην ψάχνεστε, δεν υπάρχει κανένα υπονοούμενο για τη γνωστότερη
Μαρίκα τη χώρας, τη Μαρίκα Μητσοτάκη! «Μαρίκες» έλεγαν την παραλία, πολύ πριν
η Μαρίκα γίνει σύζυγος πρωθυπουργού. Εντάξει;

Απίθανο μπάχαλο

Για παραλία της Ντόρας δεν έχω ακουστά, κι όποιος – εκ των αναγνωστών –
γνωρίζει κάτι σχετικό, να μας ενημερώσει αμέσως διότι δεν πρέπει να μας
διαφεύγουν αυτά τα θέματα. Αν όμως κρίνω από τα όσα βρίσκονται σε εξέλιξη στα
εθνικά θέματα αυτό το διάστημα, μπορώ με ελαφρά διάθεση να σιγοψιθυρίσω το
γνωστό τραγούδι του Σαββόπουλου «μια θάλασσα πλατιά/ μια θάλασσα πλατιά/ είναι
το καλοκαίρι μας», αλλά δεν το κάνω θέμα. Περιορίζομαι απλώς να αναφερθώ στο
απίθανο μπάχαλο, με το περίφημο «βέτο» της Λευκωσίας στην έναρξη των
ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Δεν έχει υπάρξει ανάλογο
προηγούμενο: η μεν Αθήνα μέσω διαρροών να λέει ότι ο Τάσσος (Παπαδόπουλος)
κάνει του κεφαλιού του, η δε Λευκωσία να απαντάει επισήμως ότι «όχι μόνο το
ξέρατε, αλλά μαζί πήραμε την απόφαση»! Ποιος λέει αλήθεια, ποιος λέει ψέματα
δεν είναι του παρόντος να το βρούμε. Σημασία έχει ότι σ’ αυτή την κρίσιμη φάση
των ελληνοτουρκικών σχέσεων, γίναμε…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τώρα δεν είναι σκάνδαλο;

Παρατηρώ με δέος τον Δείκτη του Χρηματιστηρίου Αθηνών να βυθίζεται όπως αυτά
τα τρενάκια στα λούνα παρκ – βυθίσεις που συνοδεύονται συνήθως από γεμάτα
φρίκη «αααχ» των επιβαινόντων. Ακούω κι εγώ τα «αααχ» όσων έκαναν το λάθος και
ξαναμπήκαν στο Χρηματιστήριο, αλλά δεν ακούω πουθενά την κυβέρνηση. Ναι, αυτή
την κυβέρνηση, που ως αντιπολίτευση – με τον κυρ Γιώργο Αλογοσκούφη επικεφαλής
– ωρυόταν για «το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου» επί ΠΑΣΟΚ. Σαν σε ταινία βλέπω
τον Καραμανλή να ζητάει «έναν εισαγγελέα» για να στείλει «τους κλέφτες στη
φυλακή». Χίλιες μονάδες (ναι, 1.000, το γράφω κι αριθμητικά) έχασε το
Χρηματιστήριο μέσα σε έναν μήνα, αλλά η κυβέρνηση, του πρωθυπουργού
πρωτοστατούντος, το έχει γυρίσει στο τσάμικο – ευθύνεται η διεθνής κρίση για
τη βουτιά. Μπορεί. Αλλά τι διαφορετικό ήταν το 1999, στην προηγούμενη
ιλιγγιώδη βουτιά του Χρηματιστηρίου; Ο Γιάννος, που ήταν τότε υπουργός, είχε
μαλλιάσει η γλώσσα του να προειδοποιεί τους επενδυτές «να μην παρασύρονται από
τον υπερβολικό ενθουσιασμό τους». Άκουσε κανείς τον Αλογοσκούφη να λέει τώρα
κάτι σχετικό; Να προειδοποιεί; Υπολογίζεται ότι μέσα σ’ αυτόν τον μήνα χάθηκαν
πάνω από 100 δισ. ευρώ (σε παλιές δραχμούλες πάνω από 34 τρισ.)!!! Υπάρχει
άραγε εισαγγελέας να ασχοληθεί με το σκάνδαλο; Υπάρχει;