Πού ήσουν, τι είδες…

Τους έχουμε δει, τους έχουμε ξαναδεί και – από ό,τι είδα στο Καραϊσκάκη
προχθές βράδυ – δεν βαριόμαστε (κάπου 8.000 κόσμος) να τους ξαναβλέπουμε. Τους
Massive Attack. Με τον πιο υποβλητικό ήχο – σήμα κατατεθέν τους – των
τελευταίων χρόνων. Και αφού έσβησαν τα φώτα της σκηνής, με φόντο το
«καλλιτεχνικό» τοπίο με τα άδεια μπουκαλάκια από νερό, άκουγες τις πιο
αντιφατικές απόψεις. Της συναυλίας της χρονιάς και της ατυχίας της χρονιάς.
Γίνεται, θα πείτε; Γίνεται, θα απαντήσω. Πες μου, πού καθόσουν να σου πω τι
συναυλία είδες (και άκουσες). Κάπου ο ήχος τούς πρόδωσε κάπου τούς βοήθησε. Οι
Massive είναι σημαντικοί έτσι κι αλλιώς και το στάδιο μπορεί – με κάποιες
ηχητικές βελτιώσεις – να παίξει ρόλο στα συναυλιακά. Ζήλεψα πάντως όταν
αργότερα είδα το γκρουπ στο ρεστοράν των «επισήμων» του Καραϊσκάκη. Γιατί όχι
και εμείς οι «πράσινοι» δηλαδή ένα τέτοιο χλιδάτο γήπεδο; Για να βλέπουμε
συναυλίες και σε άλλο χρώμα.