ANAΛΩΣIMA Aφωνία κι αλαλία

Τη βραδιά της Γιουροβίζιον έμαθα πως υπάρχει ελληνικό τραγούδι εδώ και 4.000
χρόνια. Ομολογώ, δεν το ήξερα. Για άλλες τέχνες είχα ακούσει, αν και όχι τόσο
πολλά χρόνια. Μάλιστα στο σχολείο κάτι είχαμε μάθει στην Ιστορία και για
Προέλληνες, αυτοί θα είχαν ξεκινήσει το ελληνικό τραγούδι, χωρίς να
καταλαβαίνουν πως είναι ελληνικό. Αλλιώς δεν βγαίνουν τα χρόνια. Ύστερα
διάβασα και συνέντευξη του δημιουργού του σόου, που εξηγούσε ότι πρώτοι οι
Έλληνες (και όχι οι Προέλληνες) εναρμόνισαν τη μουσική με τα λόγια, άρα
έφτιαξαν τραγούδι. Για να πάρει τη δουλειά στην τηλεόραση, θα ξέρει ο
άνθρωπος. H τηλεόραση ποτέ δεν λαθεύει. Μπερδεύτηκα αρκετά. Αλλά βέβαια όλα οι
Έλληνες τα έκαναν πρώτοι, θα τους ξέφευγε το τραγούδι; Οπότε μελαγχόλησα.
Πίστευα ότι το τραγούδι είναι νέα τέχνη, απαλλαγμένη από το βάρος του ένδοξου
παρελθόντος. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε. Καμιά φορά τραγουδάω ας πούμε τη
«Ρεζεντά», που άρεσε στον μπαμπά μου, ή τον «Γεροδήμο», που άρεσε στον παππού
μου, και όλοι ειρωνεύονται τα αρχαία μου γούστα. Πενήντα χρόνια ελληνικό
τραγούδι φτάνουν και περισσεύουν, με 4.000 παθαίνεις αφωνία. Προσπαθώντας να
χωνέψω τη νέα δυσθεώρητη πραγματικότητα, είδα τη φωτογραφία ενός βράχου στη
Γαλλία που υποτίθεται ότι παριστάνει το πρώτο πορτρέτο του κόσμου. Και τι
διάβασα αποκάτω; Ότι η εικόνα αυτή, ζωγραφισμένη από χέρια Γαλατών, ή
Προγαλατών, ποιος ξέρει, είναι ηλικίας 27.000 ετών! Αυτό σημαίνει ότι οι
Προγαλάτες ζωγράφιζαν πολλές χιλιάδες χρόνια, μα πάρα πολλές όμως, πριν οι
Προέλληνες πρωτοτραγουδήσουν τα πρώτα τους ελληνικά τραγούδια. Μα αυτοί δεν
έτρωγαν βελανίδια εκείνο τον καιρό; Προβελανίδια μάλιστα. Κάποια συνωμοσία
εξυφαίνεται εναντίον του ελληνικού μεγαλείου! Οι αρχαιολόγοι ανήκουν σε
ανθελληνικό λόμπι ή είναι οπαδοί της Μαρίας Κάλλας, δεν εξηγείται αλλιώς.