…στο Κitchen Βar

Σάββατο βράδυ ύστερα από μία εβδομάδα απαιτητική, δεν ήθελα να βγω χωρίς τα
παιδιά μου και αποφάσισα να τα πάρω μαζί. Έτσι επιλέξαμε ένα εστιατόριο γι’
αυτά fun και ενδιαφέρον για εμάς: το Kitchen Bar στο Παλαιό Φάληρο. H κόρη μου
είχε παρέα και έναν φίλο της και η φίλη μας το μικρό της. Δεν ήμασταν οι μόνοι
που είχαμε την ίδια ιδέα. Μου άρεσε η οικογενειακή ατμόσφαιρα, τουλάχιστον στη
μία πλευρά του τεράστιου εστιατορίου όπου φαίνεται ότι κάθονται οι
οικογένειες.

Το Kitchen Bar είναι από τα μεγαλύτερα φαγάδικα-καφέ στην Αθήνα, χώρος με
αμερικανικές προδιαγραφές τόσο στο concept και το μενού όσο και στην ποσότητα
των μερίδων. Οι ονομασίες των πιάτων έχουν περάσει από τεστ μάρκετινγκ,
σίγουρα. «Garden of Chios», «Meet the Cheese», «Ole-Ole», «Scram Slam
Torremolino» και άλλα τέτοια ονόματα που ελκύουν τη νεολαία.

Το φαγητό εδώ δεν προσφέρει δυνατότητα εναλλαγών επειδή είναι
βιομηχανοποιημένο. Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να ζητήσεις να μπει ένα
χάμπουργκερ σε άλλο ψωμί από αυτό που αναγράφεται στον κατάλογο ή να
σερβιριστεί με συνοδευθεί από κάτι διαφορετικό. H κουζίνα, όπου παράγονται
εκατοντάδες μερίδες κάθε μέρα, αποτελεί κύριο στοιχείο του ντιζάιν καθώς είναι
ανοιχτή και βρίσκεται στη μέση του τεράστιου χώρου. Το μαγαζί δουλεύει από το
πρωί ως καφέ, το σέρβις ωστόσο είναι εντυπωσιακά καλό και γρήγορο, δηλαδή
προσαρμοσμένο στο σύστημα παραγγελιών. Όλα έρχονται ρολόι.

H ατμόσφαιρα είναι ζωντανή, ενώ στον ίδιο χώρο λειτουργεί και μπαρ. Στις 9.30
όταν φθάσαμε ήδη είχε κόσμο, όπως και στις 12 που φύγαμε ήταν τίγκα.
Ουσιαστικά το μαγαζί είναι υπαίθριο, κάτω από όμορφα προκάτ κτισίματα.
Καθήσαμε σε δύο καναπέδες στη μία από τις διάφορες βεράντες.

Το μενού είναι αρκετά μεγάλο με επιλογές από την παγκόσμια κουζίνα, λίγο
Τεξ-Μεξ, λίγο Ιταλία, λίγο Ελλάδα, Μεσόγειο, Ασία κ.λπ. Δοκιμάσαμε το Garden
of Chios, ένα ναπολεόν από ψητά λαχανικά και τυρί. Σε ένα από αυτά τα πιάτα
όπου το τυρί παίζει κυρίαρχο ρόλο, ήταν λίγο χοντροκομμένο για να καλύψει την
έλλειψη βαθύτερης γεύσης και φινέτσας. Σίγουρα δεν είναι το μέρος για φίνα
αισθητική περί φαγητού και μόλις το ξεπεράσεις αυτό, όλα φαίνονται πιο
συμπαθητικά. Ωστόσο πράγματι με απογοήτευσαν, ίσως επειδή τονίζονται τόσο
έντονα στο μενού, οι διάφορες εκδοχές της τηγανητής πατάτας. Οι «κανονικές»
δεν ήταν καθόλου τραγανές, αυτές με το μπόλικο τυρί ήταν χοντροκομμένες ώστε
να μην μπορούν να γίνουν τραγανές στο τηγάνι, με μια «στέγη» από τυρί που
κρύωσε αμέσως. Και οι ελληνικές πατάτες είναι… φτωχό ξαδερφάκι της βεριτάμπλ
γιαγιαδίστικης εκδοχής.

Αν τα παιδιά είναι καλοί κριτικοί, τότε τα μπιφτέκια είναι καλά. Δοκίμασα το
απλό χωρίς τυρί, γιατί δεν είχαν τον μηχανισμό να προσθέσουν μία φέτα τυρί την
ώρα που το έψηναν. H Royal με ψαρονέφρι, κρεμμύδια, πιπεριές, μανιτάρια και
μοτσαρέλα ήταν ενδιαφέρουσα και πλούσια, μου άρεσε αρκετά. H καρμπονάρα που
δοκιμάσαμε, ήταν πλούσια και αρκετά κοντά στη γνήσια, κατ’ εμέ όμως είχε ένα
λάθος: τη φτιάχνουν με κρέμα γάλακτος. H σαλάτα με διάφορα θαλασσινά και
βινεγκρέτ μάγκο ήταν ωραία, μεγάλη ώστε τη μοιράζεσαι μετά χαράς. Οι πένες με
σολομό, μπρικ και βότκα καλές. Μου έκανε εντύπωση που αυτό το πιάτο ακόμα
υπάρχει στα μενού των εστιατορίων. Εκεί σταματήσαμε συνειδητά, αποφεύγοντας τα
διάφορα ψητά κρέατα και ψάρια.

Τα γλυκά τους είναι εντυπωσιακά, όχι τόσο για τη γεύση όσο για τις μεγάλες
μερίδες. Τελείως αμερικανικές μερίδες βρίσκει κανείς στο Kitchen Bar.

Kitchen Bar. Μαρίνα Αλίμου, Λ. Ποσειδώνος 3. Τηλ. 210-9812.004.