Παγκόσμιο Kύπελλο… θαυμάτων

Ο Πελέ το ’70, ο Μαραντόνα το ’86, ο Ζιντάν το ’98… Οι καλύτεροι
ποδοσφαιριστές στις καλύτερες στιγμές τους. Κι αν υπάρχει μια ομάδα που αξίζει
να αναφερθεί για την υποδειγματική, πειθαρχημένη άμυνά της απέναντι σε παίκτες
ανώτερους, αυτή είναι η ελληνική, όταν έπαιζε με την Πορτογαλία, στον τελικό
του Ευρωπαϊκού το 2004. Ο Χένρι Κίσινγκερ, ως άλλος λάτρης της στρογγυλής
θεάς, θυμάται και σχολιάζει.

Χένρι Κίσινγκερ. Ο Αμερικανός πρώην υπουργός Εξωτερικών δηλώνει θαυμαστής του Μουντιάλ

Με τον χρόνο να κυλάει αντίστροφα πριν από την έναρξη του Μουντιάλ αύριο, ο
Αμερικανός πρώην υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ αναμένει γεμάτος
ενδιαφέρον το σφύριγμα του διαιτητή για την έναρξη του πρώτου αγώνα ανάμεσα
στη Γερμανία και στην Κόστα Ρίκα. Με άρθρο του στο αμερικανικό περιοδικό
«Newsweek» αποκαλύπτει τη μεγάλη αδυναμία που έχει για το ποδόσφαιρο και
μιλάει με λεπτομέρειες για τις καλύτερες και χειρότερες στιγμές που ο ίδιος
έζησε, παραδομένος από μικρό παιδί στη μαγεία του δημοφιλέστερου σπορ. Λέει
μάλιστα ότι έχει προγραμματίσει τις υποχρεώσεις του για τον επόμενο μήνα ώστε
να παρακολουθήσει όσο το δυνατόν περισσότερους αγώνες – δύο από τους οποίους,
έναν ημιτελικό και τον τελικό, ελπίζει να απολαύσει από την κερκίδα.

Οι καλύτεροι

Οι θρύλοι. Οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές στις καλύτερες στιγμές τους. Αριστερά, ο Ντιέγκο Μαραντόνα πανηγυρίζει την κατάκτηση του Μουντιάλ το 1986 από την Αργεντινή. Στο κέντρο, ο Γάλλος άσος Ζινεντίν Ζιντάν σε φάση από το Μουντιάλ του ’98. Δεξιά, ο Πελέ έκανε τον κόσμο να χορέψει βραζιλιάνικη σάμπα το 1970

Ο Κίσινγκερ εντάσσει τον Αργεντινό Μαραντόνα στους σπανιότερους παίκτες και
θυμάται ως μια από τις καλύτερες στιγμές του τον αγώνα του Παγκόσμιου Κυπέλλου
του ’86, όταν με τις ντρίμπλες του άφησε πίσω του 4-5 Άγγλους παίκτες. Είναι
από τους λίγους παίκτες που σκοράρουν στηριζόμενοι αποκλειστικά στις δικές
τους ενέργειες, προσθέτει. Χαρακτηρίζει δε ασύγκριτο τον Πελέ και μεγάλους
στρατηγούς των γηπέδων τον Γάλλο Ζινεντίν Ζιντάν και τον Γερμανό Φραντς
Μπεκενμπάουερ: «Είναι ευλογημένοι με το ανεξήγητο ταλέντο να μοιράζουν την
μπάλα στους συμπαίκτες τους με τρόπο που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί, τόσο
θεωρητικό και αυταπόδεικτο στην εκτέλεση. Το ποδόσφαιρο στο υψηλότερο επίπεδό
του είναι το περίπλοκο που μεταμφιέζεται σε απλό».

Ο Αμερικανός πρώην υπουργός Εξωτερικών υπεραμύνεται του βασιλιά των σπορ,
επισημαίνοντας ότι ο χειρισμός της μπάλας με το πόδι απαιτεί δεξιότητες
ανάλογες με το μπαλέτο και ότι το παιχνίδι στο γήπεδο «είναι ένα είδος
γεωμετρίας, γιατί ο παίκτης που έχει την μπάλα προσπαθεί να βρει ακάλυπτο χώρο
ώστε να επιχειρήσει ανενόχλητος το σουτ για το γκολ».

Προχωρώντας σε διαχωρισμό των εθνικών ομάδων από τις υπόλοιπες, ο Κίσινγκερ
τονίζει ότι στις πρώτες δεν υπάρχει περιθώριο λάθους, οι νικητές είναι ήρωες
και οι ηττημένοι αντιμετωπίζονται σαν να έχουν προκαλέσει προσωπική προσβολή.
Θυμίζει επίσης ότι μετά το τέλος του Μουντιάλ του ’94 ο Κολομβιανός Αντρές
Εσκομπάρ, ο παίκτης που είχε βάλει αυτογκόλ συμβάλλοντας στον αποκλεισμό της
ομάδας του, δολοφονήθηκε όταν επέστρεψε στην πατρίδα του.

Έκτοτε πολλά άλλαξαν για τον πρώην υπουργό. Οι εθνικές ομάδες παίζουν κυρίως
για να μη χάσουν και μια πειθαρχημένη αμυντική συμπεριφορά μπορεί να
αναδειχθεί σε αποφασιστικό παράγοντα.

Εθνική Ελλάδος, γεια σου!

«Δεδομένου του ότι είναι ορισμένα τα σημεία σε ένα γήπεδο από τα οποία ένα
σουτ έχει πιθανότητες επιτυχίας γκολ, μια πειθαρχημένη άμυνα μπορεί ακόμη και
να νικήσει μια ομάδα ανώτερη τεχνικά. Έτσι, η έξοχη προπονητικά ελληνική ομάδα
νίκησε την πορτογαλική – η οποία πιθανότατα είχε ανώτερους, μεμονωμένα,
παίκτες – στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2004».

Ποιος ήταν ο πιο απογοητευτικός αγώνας για τον ίδιο; Ο τελικός του Μουντιάλ
του 1994, στην Πασαντίνα των Ηνωμένων Πολιτειών, ανάμεσα στη Βραζιλία και στην
Ιταλία (επικράτησε η Βραζιλία). Ήλπιζε τότε σε έναν αγώνα πλούσιο σε θέαμα, με
αρκετά γκολ ώστε να ενισχυθεί το ενδιαφέρον του κόσμου για το ποδόσφαιρο. Αντ’
αυτού όμως ο τελικός κρίθηκε στα πέναλτι (3-2), ύστερα από 120 λεπτά χωρίς
κανένα γκολ. Τι θα μπορούσε όμως να προβλέψει ο ειδικός της διπλωματίας για
φέτος; «Ίσως να είναι η χρονιά για την ανάδειξη ομάδων από την Αφρική»
επισημαίνει, εξαίροντας την ευφυΐα τους σε θέματα τεχνικής.