EΓPAΨAN

Πάσχος Μανδραβέλης

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την ένταση στο Αιγαίο)

«Σε ό,τι αφορά τις ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο, το δίκιο είναι εξ
ορισμού δικό μας. Το ερώτημα είναι πού θα το βρούμε (…).

Κατ’ αρχήν πρέπει να αποκλείσουμε τους φίλους και συμμάχους μας. Για
παράδειγμα, οι ομόδοξοι (και κατά συνέπεια φίλοι μας) Ρώσοι δεν θέλουν να
ακούσουν για επέκταση των χωρικών μας υδάτων πάνω από τα έξι μίλια. Οι
σύμμαχοί μας και δη ο μεγαλύτερος εξ αυτών, οι ΗΠΑ, γκρινιάζουν έμπρακτα (με
παραβιάσεις) για το διεθνές παράδοξο να έχουμε χωρικά ύδατα στα έξι μίλια και
εναέριο στα δέκα. Οι Ευρωπαίοι δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται και κάποιοι
Αφρικανοί φύλαρχοι (που τους ενημερώνουμε με κάθε ευκαιρία) δεν μετράνε.

Το μόνο που μας απομένει, λοιπόν, για να πιστοποιήσουμε και να διαλαλήσουμε τα
δίκια μας, είναι το διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αυτό όμως κάποιοι το
αποκλείουν διότι μια νέα θεωρία το θέλει περισσότερο «πολιτικό», παρά «νομικό»
δικαστήριο – ό,τι κι αν σημαίνουν οι παραπάνω όροι που αναμασώνται με κάθε
ευκαιρία στα τηλεοπτικά παράθυρα (…).

Αν λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα, προκύπτει μια χρόνια αντίφαση της ελληνικής
εξωτερικής πολιτικής. Αφού η Χάγη δεν απονέμει δικαιοσύνη, γιατί χρόνια τώρα
θέλουμε να παραπέμψουμε εκεί τη μόνη διαφορά που αναγνωρίζουμε, την οριοθέτηση
της υφαλοκρηπίδας»;

(«H Καθημερινή»)