ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Mιλόσεβιτς

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δημ. Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

«Πραγματικά καμιά απέχθεια δεν αισθάνομαι για τον πρώην ηγέτη της πάλαι ποτέ
κραταιάς Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Τουναντίον, μπορώ να πω ότι
νιώθω κάποια συμπάθεια. Πρώτο, γιατί την εξουσία δεν την κατέλαβε
πραξικοπηματικά, ήταν εκλεγμένος με νόμιμες διαδικασίες πρόεδρος της
Γιουγκοσλαβίας, σύμφωνα με το πολιτικό σύστημα που λειτουργούσε στη χώρα αυτή.
Δεύτερο, κατά γενική ομολογία δεν παραβίασε σε καμιά περίπτωση τις αποφάσεις
του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών. Φυσικά και αντιστάθηκε στις παράλογες και
εκβιαστικές απαιτήσεις των ΗΠΑ σε ό,τι αφορούσε τον διαμελισμό της Σερβίας, με
συνέπεια να δεχθεί η χώρα τους βάρβαρους και απάνθρωπους βομβαρδισμούς.

H Μίρα Μάρκοβιτς επέμενε ότι ο πρώην πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας
δηλητηριάστηκε εσκεμμένα. Ο σύζυγός μου, είπε, σκοτώθηκε από το Ειδικό
Δικαστήριο της Χάγης. “Τον σκότωσαν επειδή είχαν πρόβλημα. Μόνο 37 ημέρες
είχαν απομείνει (να τελειώσει η δίκη) και δεν είχαν τίποτε για να τον
καταδικάσουν. Δεν μπορούσαν να τον απελευθερώσουν, επειδή δημιούργησαν αυτό το
δικαστήριο μόνο γι’ αυτόν” δήλωσε η Μάρκοβιτς.

Έτσι, λοιπόν, έρχονται στη θύμησή μου τα δικά μας στημένα στρατοδικεία του
1949, που δικάζονταν κατά την προσφιλή έκφραση της Δεξιάς “συμμορίτες και
συμμορίτισσες”, με προαποφασισμένες θανατικές καταδίκες.

Αυτή είναι άλλωστε η μοίρα των ηττημένων. H ιστορία επαναλαμβάνεται, ο
Μιλόσεβιτς έπρεπε να πεθάνει! Και τώρα επί της ουσίας: ο Μιλόσεβιτς ως ηγέτης
της Γιουγκοσλαβίας, και στη συνέχεια της Σερβίας, θα ήταν σωστό να είχε
ενδώσει στον προτεινόμενο διαμελισμό τους; Δεν ήταν λογικό να αντιδράσει; Να
αντισταθεί; Το ίδιο δεν θα έπραττε κάθε τίμιος πατριώτης; Το ίδιο δεν θα
έπραττε ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο; Εδώ μπαίνει το αμείλικτο ερώτημα: Ποιος
δημιούργησε το γιουγκοσλαβικό πρόβλημα; Ποιοι βοήθησαν οικονομικά, οπλικά, τις
παραστρατιωτικές μουσουλμανικές μειονότητες Κροατίας, Βοσνίας – Ερζεγοβίνης
και Κοσόβου; H απάντηση είναι απλή αλλά κατηγορηματική. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή
Ένωση αντίστοιχα, βεβαίως η καθεμιά για τους δικούς της λόγους. Μόνο ο
Μιλόσεβιτς ήταν χασάπης των Βαλκανίων; Δεν ήταν ο Κροάτης Τούτζμαν, ο Βόσνιος
Ιζετμπέκοβιτς, οι αυτονομιστές αντάρτες του Κοσόβου; Δεν ήταν εγκληματίες
πολέμου με αναρίθμητα θύματα οι Λίντον Τζόνσον, Ρίτσαρντ Νίξον στον βρώμικο
πόλεμο του Βιετνάμ, Μπιλ Κλίντον στον πόλεμο του Περσικού Κόλπου, Αριέλ Σαρόν,
γνωστός ως σφαγέας των Παλαιστινίων προσφύγων, Τζορτζ Μπους Τζούνιορ για τους
δύο διαδοχικούς πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν; Αυτοί οι κύριοι δεν πρέπει
κάποτε να λογοδοτήσουν για τις εγκληματικές πράξεις τους; Δεν πρέπει να
περάσουν από Ειδικό Δικαστήριο; Θα πρέπει να μένουν στο απυρόβλητο; Αλλά και
οι δικοί μας πολιτικοί σχηματισμοί δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Ήξεραν και
υπέγραφαν φαρδιά – πλατιά, τόσο η N.Δ. τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας όσο
και το ΠΑΣΟΚ τους απάνθρωπους βομβαρδισμούς της Σερβίας. Όμως η ειδοποιός
διαφορά στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι ο μεν Μιλόσεβιτς αντιστάθηκε
υπερασπιζόμενος την πατρίδα του, οι δε άλλοι ενήργησαν με ιδιοτέλεια, προφανώς
για να αποκομίσουν πολιτικά και στρατιωτικά οφέλη».