PIΠEΣ Οπισθοδρόμηση

H απουσία στρατηγικής και η σύγχυση που προκαλούν οι χειρισμοί της
κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά με τις περίπου δημόσιες διαφωνίες κορυφαίων
στελεχών της ασφαλώς επιβάλλουν λεπτομερέστερο σχεδιασμό της εξωτερικής
πολιτικής και πλήρη αποσαφήνιση των προτεραιοτήτων.

KAI αυτό θα πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό καθώς ώς το τέλος του
χρόνου η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πάρει αποφάσεις για την πορεία των ευρω-τουρκικών
διαπραγματεύσεων. Ποια θα είναι η ελληνική στάση; Και ποιους όρους θα θέσει –
αν θέσει – η κυβέρνηση προκειμένου να απαντήσει στις τουρκικές διεκδικήσεις;

H ώς τώρα αντιμετώπιση του «βλέποντας και κάνοντας» είναι φανερό πως
αποδείχθηκε ανεπαρκής. Θα χρειαστούν κατά συνέπεια γενναίες και
αποτελεσματικές πρωτοβουλίες για να αλλάξουν τα δεδομένα.

ΤΟ ξεκαθάρισμα των ελληνικών θέσεων ωστόσο επιβάλλεται και για έναν
πρόσθετο λόγο: την εξασφάλιση της συναίνεσης των πολιτών. Γιατί είναι φανερό
ότι τις τελευταίες ημέρες κάτω από το βάρος της συγκίνησης για τον αδικοχαμένο
πιλότο αλλά και μέσα στη σύγχυση που προκάλεσαν οι κυβερνητικές παλινωδίες
μοιάζει να επιστρέψαμε σε περασμένες εποχές.

ΑΠΟ τους αυτόκλητους αμυντικούς αναλυτές που επετίθεντο εν γένει κατά
των πολιτικών ώς τις εθνικιστικές κορώνες των τηλεπαραθύρων κινδυνεύει να
δημιουργηθεί ένα κλίμα έντασης και υπερβολών που θα αποκλείει τον νηφάλιο
διάλογο.

H εμπειρία του παρελθόντος ωστόσο έχει δείξει ότι οι παρορμητικές
αντιδράσεις έχουν οδηγήσει κατ’ επανάληψη σε αδιέξοδα ή ακόμα χειρότερα σε
ταπεινωτικές υποχωρήσεις. Τα τελευταία χρόνια είχαν γίνει πολλά βήματα μπροστά
και είχαν προωθηθεί οι θέσεις της Ελλάδας και της Κύπρου όσο και όπως ποτέ
άλλοτε.

ΘΑ ήταν έγκλημα όλα αυτά τα κέρδη να πάνε χαμένα!