«Οιδίπους» επί… παιδική χαρά

![]() |
![]() |
|
Το παιδικό παιχνίδι είναι ο βασικός άξονας σκέψης του Οσκάρας Κορσουνόβας |
Μια παιδική χαρά. Το ‘πε και το ‘κανε. Ο Οσκάρας Κορσουνόβας. Στον «Οιδίποδα
τύραννο» του Σοφοκλή. Την πρώτη του παράσταση που είδαμε στην Ελλάδα χάρη στην
Πάτρα 2006, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Στην αχανή σκηνή του ανοικονόμητου «Εργοστάσιου Τέχνης», που και πάλι
είχε πάρα πολλές κενές θέσεις, μια πλήρης παιδική χαρά: ένας «γύρος», κούνιες,
σκαλωσιά όπου τα παιδιά σκαρφαλώνουν, μια τραμπάλα, ένα σκάμμα με άμμο…Μια
«σκοτεινή» παιδική χαρά, γκρίζα – το χρώμα που κυριαρχούσε απόλυτα στην
παράσταση. Και σε πρώτο πλάνο καθισμένος, στοχαστικός α λα Ροντέν, ένας
γέροντας. Θα αποδειχθεί το «κλειδί» της παράστασης: ο Θεράπων του Λαΐου που θα
φέρει στον Οιδίποδα την επιβεβαίωση της ταυτότητάς του.
Από την άμμο του σκάμματος θα προβάλει ο Οιδίπους του Κορσουνόβας, ένας
νέος άντρας, κοστουμαρισμένος, με γραβάτα – ο Ντάινιους Καβενόνις. Ανάμεσα στα
μέλη του Χορού με τα τεράστια κεφάλια – μάσκες σαν υδροκέφαλα παιδιά και υπό
τους εισαγωγικούς εκκωφαντικούς ήχους των κρουστών που τύλιξαν όλη την
παράσταση. Και στην άμμο του σκάμματος – τάφου θα καταλήξει σπαρασσόμενος, σαν
παιδάκι που το μάλωσαν, μετά την Αποκάλυψη – μια απόδειξη του μπεκετικού
αξιώματος «καβάλα στον τάφο μας γεννάνε, μια στιγμή το φως και μετά πάλι
σκοτάδι»…
Με Κορυφαίο του χορού ένα τεράστιο παιδικό αρκούδο – ένα Τέντι Μπέαρ -,
με τον Χορό, μετά την Πάροδο, να εμφανίζεται με άλλες μάσκες – κεφάλια – του
Μίκι Μάους – και αργότερα, όταν η ατμόσφαιρα βαρύνει, με μάσκες «αυστηρές»
πια, με τον Τειρεσία να σηκώνεται επίσης από το σκάμμα, όπου κείτονταν – μάσκα
– κεφάλι με μύτη Πινόκιο που αργότερα θα βγάλει αποκαλύπτοντας ότι είναι
γυναίκα -, η παράσταση κύλησε με αλλεπάλληλες εκπλήξεις και κωμικά στοιχεία.
H περιστρεφόμενη τραμπάλα θα αναδειχθεί σε «μοχλό» της με τον Οιδίποδα
να ισορροπεί και όταν οι αποκαλύψεις έρχονται με απανωτά κτυπήματα να
στροβιλίζεται ζαλιστικά γαντζωμένος πάνω της. Τα κοστούμια Κρέοντος –
Οιδίποδος θα μεταβληθούν σε ράκη και ο Οιδίπους θα καταλήξει γυμνός, με ένα
κουρελάκι γύρω από τη μέση, με τον Κρέοντα να επανέρχεται, κυρίαρχος του
παιχνιδιού πια, με το γκρίζο κοστούμι και τη γραβάτα αλλά και με τα χέρια
θρασύτατα στις τσέπες, ενώ η Αντιγόνη με την Ισμήνη θα εμφανιστούν ως Σιαμαίες
μέσα σε ένα μαύρο ρούχο και με χρωματιστά μπικουτί στο κεφάλι.
H παράσταση φορτωμένη σύμβολα, ενίοτε προκλητική, με δική της
αισθητική, παράσταση, που άρεσε – δεν άρεσε, απέδειξε πάντως ότι κρύβει από
κάτω σκέψη, χειροκροτήθηκε στο τέλος θερμά, με τον Οσκάρας Κορσουνόβας «αφανή»
στα παρασκήνια.















