Στα ίχνη νέου «Θούριου» του Pήγα

Γραφολογικές και παλαιογραφικές μελέτες «δείχνουν» Ρήγα Βελεστινλή.
Τρία ιδιόγραφα κείμενα που βρέθηκαν σε αρχεία της Τρανσυλβανίας, στη ρουμανική
πόλη Σίμπιου, έχουν γραφτεί από το χέρι του Ρήγα, αποφαίνονται μελετητές.
Πρόκειται για το θεατρικό έργο «Το σαγανάκι της τρέλας», ένα συμφωνητικό που
αφορά σε προσωπική περιουσιακή υπόθεση του Ρήγα και φέρει ημερομηνία 22
Ιουνίου 1796 και ένα έμμετρο κείμενο που θυμίζει έντονα τον «Θούριο» που
έγραψε αργότερα ο Ρήγας, μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Το Διεθνές Ινστιτούτο
Διαβαλκανικής Συνεργασίας «Ρήγας Βελεστινλής», του οποίου πρόεδρος είναι ο
αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις
ρουμανικές αρχές προκειμένου να δοθούν τα πλήρη κείμενα στην Ελλάδα. Οι
αρμόδιοι ελπίζουν σε διαρκή συνεργασία τόσο με τη Ρουμάνα ελληνίστρια Λία
Κυρίσακοφ, η οποία εντόπισε τα χειρόγραφα (ο Βελεστινλής ήταν γραμματικός στις
Παραδουνάβιες Ηγεμονίες) όσο και με τη ρουμανική κυβέρνηση, καθώς ο Ρουμάνος
πρωθυπουργός είναι ελληνικής καταγωγής (από την Κεφαλονιά). Πιστεύεται ότι στη
Ρουμανία υπάρχει ένα πλήθος χειρογράφων της εποχής με ελληνικό ενδιαφέρον.

Προς το παρόν στα χέρια της δικαστικής γραφολόγου Μάγδας Καμπούρη βρέθηκε μία
μόνο από τις οκτώ χειρόγραφες σελίδες του άγνωστου «Θούριου» ενώ τα άλλα
κείμενα ήλεγξαν και χαρακτηρίζουν γνήσια η παλαιογράφος, αναπληρώτρια γενική
διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Αικατερίνη Κορδούλη, και ο προϊστάμενος
του Ιστορικού και Παλαιογραφικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής
Τραπέζης Αγαμέμνων Τσελίκας. Για «ιστορικό γεγονός υψίστης σπουδαιότητος»
μιλάει και ο καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Δημήτρης
Παντελοδήμος.

Ακολουθούν στίχοι του νέου «Θούριου»:

«Μία καρδία τον εμποδίζει, κι άλλη τον παρακινεί, μία τον λέγει τι ελπίζεις κι
άλλη έχ’ υπομονή,

η απελπισία λέγει, φθάνει πλία τι καρτερείς, τι του κάκου υπομένεις, είναι
πλία διά να θαρρής;

H ελπίδα αντιστέκει, και τον λέγει να θαρρή, προμαντεύεται και λέγει, ότι έχει
να χαρή

Σ’ έναν μέγα έτσι αγώνα, βρίσκομαι και στα στενά, να ελπίζω δεν ηξεύρω, ποίο
απ’ τα δυο δεινά…».